Analiza interakcyjna jako narzędzie opisu dyskursu medialnego

Edyta Pałuszyńska

doi:10.18778/0860-6587.20.20

Autor

Edyta Pałuszyńska Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Filologii Polskiej, Katedra Lingwistyki Stosowanej i Kulturowej

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.20.20

Słowa kluczowe:

kompetencja dyskursywna, interakcja, dialog, sytuacja, medialny dyskurs polityczny

Abstrakt

Autorka upatruje w analizie interakcyjnej narzędzie opisu, które jest w stanie uchwycić specyfikę konkretnego typu dyskursu. Interakcja konstytuuje komunikację i stanowi podstawę odróżnienia głównych form mowy: monologu i dialogu. Jej istotą jest koordynacja, współpraca, zestrajanie aktywności rozmówców i dynamiczne zmiany kontekstu. Elementem interakcji jest również relacja interpersonalna, która podlega parametryzacji ze względu na dwa kryteria: siłę i ustosunkowanie. Celem artykułu jest opis tych uwarunkowań interakcji, które mają decydujący wpływ na jej przebieg w medialnym dyskursie politycznym. Z badań wynika, że pod uwagę należy wziąć: publiczny charakter kontaktu (w opozycji do kontaktu prywatnego), występowanie rozmówców w rolach społecznych oraz masowy charakter komunikacji.

Bibliografia

Awdiejew A., 2004, Gramatyka interakcji werbalnej, Kraków.

Awdiejew A., Habrajska G., 2006, Wprowadzenie do gramatyki komunikacyjnej, t. 2, Łask.

Duszak A., 1998, Tekst, dyskurs, komunikacja międzykulturowa, Warszawa.

Garfinkel H., 1989, Aspekty problemu potocznej wiedzy o strukturach społecznych, [w:] Fenomenologia i socjologia, red. Z. Krasnodębski, Warszawa.

Goffman E., 2000, Człowiek w teatrze życia codziennego, przeł. H. Datner-Śpiewak, P. Śpiewak, Warszawa.

Goffman E., 2006, Rytuał interakcyjny, przeł. A. Szulżycka, Warszawa.

Kaszewski K., 2006, Język dyskusji radiowej, Warszawa.

Mikułowski Pomorski J., 2006, Jak narody porozumiewają się ze sobą w komunikacji międzykulturowej i komunikowaniu medialnym, Kraków.

Miodunka W., Ropa A., 1979, Z zagadnień socjolingwistycznego opisu sytuacji. Na przykładzie sytuacji telewizyjnych, „Socjolingwistyka”, t. II.

Mukařovský J., 1970, Dialog a monolog, przeł. J. Mayen, [w:] tenże, Wśród znaków i struktur, Warszawa.

Nęcki Z., 2000, Komunikacja międzyludzka, Kraków.

Penman R., 1980, Communication Processes and Relationships, London.

Schütz A., 1984, Potoczna i naukowa interpretacja ludzkiego działania, [w:] Kryzys i schizma, red. E. Mokrzycki, Warszawa.

Skudrzykowa A., Warchala J., 2001, O kompetencji interakcyjnej, czyli o współtworzeniu tekstów dialogu, [w:] Zaburzenia mowy, red. S. Grabias, Lublin, s. 99‒107.

Stewart J., 2002, Mosty zamiast murów. O komunikowaniu się między ludźmi, Warszawa.

Topolińska Z. (red.), 1984, Składnia, Warszawa.

Warchala J., 1991, Dialog potoczny a tekst, Katowice.

Warchala J., 2003, Kategoria potoczności w języku, Katowice.

Załazińska A., Niewerbalna struktura dialogu. W poszukiwaniu polskich wzorców narracyjnych i interakcyjnych zachowań komunikacyjnych, Kraków.

Żydek-Bednarczuk U., 1994, Struktura tekstu rozmowy potocznej, Katowice.

Żydek-Bednarczuk U., 2005, Wprowadzenie do lingwistycznej analizy tekstu, Kraków.