Ruminacje a potraumatyczny wzrost u ratowników medycznych

Nina Ogińska-Bulik

doi:10.18778/1427-969X.21.01

Authors

Nina Ogińska-Bulik Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk o Wychowaniu, Instytut Psychologii, Zakład Psychologii Zdrowia, 91-433 Łódź, ul. Smugowa 10/12

DOI:

https://doi.org/10.18778/1427-969X.21.01

Keywords:

traumatic events, posttraumatic growth, ruminations, medical rescue workers

Abstract

Emergency service workers are exposed to experience traumatic events related to the nature of their work. The study aimed to identify the role of ruminations in occurrence of posttraumatic positive changes. The research was conducted in a group of 120 medical rescue workers, of whom 85 (55 men and 30 women) confirmed that they experienced at least one traumatic event in the context of their work in the last 5 years. The age of the participants ranged from 25 to 61 years (M = 38.07; SD = 9.61). Polish versions of standardized tools were used: the Posttraumatic Growth Inventory – PTGI and the Event Related Rumination Inventory – ERRI. The participants revealed a low level of posttraumatic growth and low intensity of ruminations, both intrusive and deliberate ones. Among the two types of the analyzed ruminations only deliberate ones proved to be a predictor of posttraumatic growth and all its factors. Deliberate ruminations play an essential role in the occurrence of positive outcomes of an experienced trauma.

References

Andersen H. S., Christensen A. K., Peterson G. O. (2007). Posttraumatic stress reaction amongst rescue workers after a major rail accident. Anxiety Research, 4 (3), 245–251

APA (1994). Diagnostic and statistical manual of mental disorders – Fourth edition – DSM-IV. Washington, DC

APA (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders. Fifth edition – DSM-5, http://dx.doi.org/10.1176/appi.books.9780890425596

Calhoun L. G., Tedeschi R. G. (1998). Posttraumatic growth: Future directions. W: R. G. Tedeschi, C. L. Park, L. G. Calhoun (eds.), Posttraumatic growth: Positive changes in the aftermathof crisis (s. 215–238). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates

Calhoun L. G., Tedeschi R. G. (2006). The foundations of posttraumatic growth: An expanded framework. W: L. G. Calhoun, R. G. Tedeschi (eds.), Handbook of posttraumatic growth (s. 1–23). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates

Calhoun L. G., Cann A., Tedeschi R. G. (2010). The posttraumatic growth model: Sociocultural considerations. W: T. Weiss, R. Berger (eds.), Posttraumatic growth and culturally competentpractice: Lessons learned from around the globe (s. 1–14). New Jersey: John Wiley & Sons

Cann A., Calhoun L. G., Tedeschi R. G., Triplett K. N., Vishnevsky T., Lindstrom C. M. (2011). Assessing posttraumatic cognitive processes: The Event Related Rumination Inventory. Anxiety, Stress and Coping, 24 (2), 137–156

Clohessy S., Ehlers A. (1990). PTSD symptoms, response to intrusive memories and coping in ambulance service workers. British Journal of Clinical Psychology, 38, 251–265

Dudek B. (2003). Zaburzenie po stresie traumatycznym. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Ehlers A., Clark D. M. (2000). A cognitive model of posttraumatic stress disorder. Behaviour Research and Therapy, 38 (4), 319–345

Ehring T., Ehlers A. (2014). Does rumination mediate the relationship between emotion regulation ability and posttraumatic stress disorder? Psychotraumatology, 26 (5), doi.org/10.3402/ejpt.v.523547

Foa E. B., Chrestman K. R., Gilboa-Schechtman E. (2014). Przedłużona ekspozycja w terapii PTSD nastolatków. Emocjonalne przetwarzanie traumatycznych doświadczeń. Gdańsk: GdańskieWydawnictwo Psychologiczne

Gray L. (2008). Emergency service providers’ organizational climate and its role in the development of traumatic stress and posttraumatic growth. Doctoral dissertation, pozyskano z ProQuestDissertations and Theses Database (AAT 47114), http://www.proquest.com/products-services/pqdtglobal.html

Jonsson A., Segesten K., Mattsson B. (2003). Post-traumatic stress among Swedish ambulance personnel. Emergency Medical Journal, 20 (1), 79–84

Kirby R., Shakespeare-Finch J., Palk G. (2011). Adaptive and maladaptive coping strategies predict posttrauma outcomes in ambulance personnel. Traumatology, 17 (4), 25–34

Koniarek J. (1997). Występowanie zaburzeń po stresie urazowym wśród pracowników Pogotowia Ratunkowego w Łodzi (raport z badań). Łódź: Wydawnictwo Instytutu Medycyny Pracy im.prof. J. Nofera

Lis-Turlejska M. (2009). Zdarzenia traumatyczne – sposoby definiowania, pomiar i rozpowszechnienie. W: J. Strelau, B. Zawadzki, M. Kaczmarek (red.), Konsekwencje psychiczne traumy.Uwarunkowania i terapia (s. 15–33). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR

Melersky J. (2008). Trauma, coping, and functioning in a sample of rescue workers 34 to 39 months after September 11th. Doctoral dissertations, pozyskano z ProQuest Dissertations and ThesesDatabase (AAT 3283333), http://www.proquest.com/products-services/pqdtglobal.html

Nolen-Hoeksema S. (2000). The role of rumination in depressive disorders and mixed depressive / anxiety symptoms. Journal of Abnormal Psychology, 109 (3), 504–511

Ogińska-Bulik N. (2015). Dwa oblicza traumy – negatywne i pozytywne skutki zdarzeń traumatycznych u pracowników służb ratowniczych. Warszawa: Wydawnictwo Difin

Ogińska-Bulik N. (2016a). Negatywne i pozytywne następstwa doświadczonej traumy – rola ruminacji. Psychiatria i Psychologia Kliniczna, 16 (3), 182–187

Ogińska-Bulik N. (2016b). Rola ruminacji w występowaniu pozytywnych zmian potraumatycznych u osób zmagających się z chorobami nowotworowymi. Psychoonkologia, 20 (1), 1–8. doi: 10.5114/pson.2015.55305

Ogińska-Bulik N. (2016c). Ruminacje a skutki traumy u kobiet doświadczających przemocy w rodzinie/Ruminations and effects of trauma in women experiencing domestic violence. Roczniki Psychologiczne, 19 (4), 627–658

Ogińska-Bulik N. (2016d). Ruminacje a negatywne i pozytywne skutki traumy u zakażonych HIV. Psychiatria, 13 (1), 8–16

Ogińska-Bulik N., Ciechomska M. (2016). Posttraumatic growth of parents struggling with cancer disease of their child – the role of rumination/Wzrost po traumie u rodziców zmagających się z chorobą nowotworową dziecka – rola ruminacji. Postępy Psychiatrii i Neurologii, 25 (2), 99–110, http://dx.doi.org/10.1016/j.pin.2016.05.002

Ogińska-Bulik N., Juczyński Z. (2010). Rozwój potraumatyczny – charakterystyka i pomiar. Psychiatria, 7 (4), 129–142

Ogińska N., Juczyński Z. (2015). Inwentarz Ruminacji o Negatywnym Zdarzeniu – polska adaptacja the Event Related Rumination Inventory. Przegląd Psychologiczny, 58 (3), 383–400

Ogińska-Bulik N., Juczyński Z. (2016). Ruminacje a negatywne i pozytywne następstwa doświadczonych zdarzeń traumatycznych u ratowników medycznych. Medycyna Pracy, 67 (2), 201–211

Regehr C., Goldberg G., Hughes J. (2002). Exposure to human tragedy, empathy and trauma in ambulance paramedics. American Journal of Orthopsychiatry, 72 (4), 505–513

Salsman J. M., Segerstrom S. C., Brechting E. H., Carlson C. R., Andrykowski M. A. (2009). Posttraumatic growth and posttraumatic stress disorder symptomatology among colocteral cancer survivors: A 3 month longitudinal examination of cognitive processing. Psychooncology, 18, 30–41

Steuden S., Janowski K. (2016). Trauma – kontrowersje wokół pojęcia, diagnoza, następstwa, implikacje praktyczne. Roczniki Psychologiczne, XIX (3), 549–565

Su Y. J., Chen S. H. (2015). Emerging posttraumatic growth: A prospective study with pre- and posttrauma psychological predictors. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, andPolicy, 7 (2), 103–111, http://dx.doi.org/10.1037/tra0000008

Tedeschi R. G., Calhoun, L. G. (1996). The Post-Traumatic Growth Inventory: Measuring the positive legacy of trauma. Journal of Traumatic Stress, 9 (3), 455–471

Tedeschi R. G., Calhoun L. G. (2004). Posttraumatic growth: Conceptual foundations and empirical evidence. Psychological Inquiry, 15, 1–8

Taku K., Calhoun L. G., Cann A., Tedeschi R. G. (2008). The role of rumination in the coexistence of distress and posttraumatic growth among bereaved Japanese university students. Death Studies, 32, 428–444

Watkins E. (2004). Adaptive and maladaptive ruminative self-focus during emotional processing. Behaviour Research and Therapy, 42 (9), 1037–1052