Negocjowanie znaczeń w tekstach kabaretowych a glottodydaktyka

Beata Grochala

doi:10.18778/0860-6587.21.32

Autor

Beata Grochala Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Filologii Polskiej, Katedra Lingwistyki Stosowanej i Kulturowej

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.21.32

Słowa kluczowe:

negocjowanie znaczeń, kabaret, teksty ludyczne, komizm, nauczanie języka polskiego jako obcego

Abstrakt

Tekst stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, czym jest negocjowanie znaczeń w tekstach o zabarwieniu humorystycznym. Autorka dokonuje przeglądu różnych stanowisk dotyczących samego, nieostrego pojęcia negocjowania, a następnie odnosi je do teorii komizmu. W drugiej części pojawia się propozycja adaptacji zaprezentowanej koncepcji do potrzeb nauczania języka polskiego jako obcego w grupach zaawansowanych.

Bibliografia

Buttler D., 2001, Polski dowcip językowy, Warszawa.

Chłopicki W., 2002, Humor w komunikacji językowej, [w:] Język trzeciego tysiąclecia II, t. 1: Nowe oblicza komunikacji we współczesnej polszczyźnie, red. G. Szpila, Kraków, s. 23–32.

Dijk van T.A., 2001, Badania nad dyskursem, [w:] Dyskurs jako struktura i proces, red. T.A. van Dijk, Warszawa, s. 10–44.

Fisher R., Ury W., Patton B., 2000, Dochodząc do TAK. Negocjowanie bez poddawania się, Warszawa.

Garncarek P., Kajak P. (red.), 2012, Kultura popularna w nauczaniu języka polskiego jako obcego, Warszawa.

Grabias S., 2003, Język w zachowaniach społecznych, Lublin.

Grochala B., 2006, Komizm językowy w felietonach Antoniego Słonimskiego, Łódź.

Grochala B., 2012, Blaski i cienie wykorzystywania tekstów kabaretowych na lekcjach języka polskiego jako obcego, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, Glottodydaktyka polonistyczna a lingwistyka kulturowa, red. G. Zarzycka, nr 19, s. 121–130.

Grove T.G., 2000, Porządkowanie rozmowy: relacje społeczne, [w:] Mosty zamiast murów. O komunikowaniu się między ludźmi, red. J. Stewart, Warszawa, s. 347–363.

https://www.teachingenglish.org.uk/knowledge-database/negotiation-meaning [21.05.2014].

Kasperski E., 1990, Idee, formy i tradycje dialogu, Warszawa.

Kawka M., 1999, Dyskurs szkolny: zagadnienia języka, Kraków.

Kobus M., 2010, Wykorzystanie seriali komediowych na kursach języka polskiego jako obcego na poziomach C1, C2 na przykładzie „Kasi i Tomka”, [w:] Glottodydaktyka polonistyczna, red. J. Ignatowicz-Skowrońska, Szczecin, s. 89–95.

Podracki J., Kaszewski K., 2007, Rola dialogu w konstrukcji dowcipu mówionego, [w:] Humor i karnawalizacja we współczesnej komunikacji językowej, red. J. Mazur, M. Rumińska, Lublin, s. 83–91.

Rorty R. 2009, Przygodność, ironia i solidarność, Warszawa.

Słownik współczesnego języka polskiego, 1999, red. B. Dunaj, Warszawa.

Stewart J., Logan C., 2000, Negocjowanie obrazu własnej osoby, [w:] Mosty zamiast murów. O komunikowaniu się między ludźmi, red. J. Stewart, Warszawa, s. 336–345.

Strzelecka A., 2012, Mariolka na lekcji języka polskiego jako obcego, czyli wykorzystanie skeczu kabaretowego na zajęciach z cudzoziemcami, [w:] Rozrywka w mediach, red. K. Burska, P. Czarnek, Łódź, s. 194–201.

Szczerbowski T., 1994, O grach językowych w tekstach polskiego i rosyjskiego kabaretu lat osiemdziesiątych, Kraków.

Szymankiewicz K., 2002, Negocjowanie znaczenia w dyskursie szkolnym na lekcji języka obcego, „Języki Obce w Szkole”, nr 4, s. 29–34.

Uniwersalny słownik języka polskiego, 2003, red. S. Dubisz, Warszawa.

Zarzycka G., 2014, Zarządzanie dyskursem w rozmowie toczącej się na lekcji języka polskiego jako obcego, [w:] Teksty, podteksty i konteksty. O współczesnej polszczyźnie i jej kontaktach z innymi językami słowiańskimi, B. Grochala, E. Pałuszyńska, Łask, s. 163–182.