Kto wdraża budżet obywatelski, a kto nie? Porównanie wielkopolskich gmin pod kątem zamożności oraz poziomu aktywności społecznej
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-600X.64.08Słowa kluczowe:
budżet obywatelski, partycypacja, jednostki samorządu terytorialnego, aktywność społeczna, Wielkopolska.Abstrakt
Jednym z dyskutowanych aspektów partycypacji obywateli w zarządzaniu na poziomie lokalnym są procedury określane mianem budżetowania partycypacyjnego czy częściej – budżetów obywatelskich. Istotą partycypacji jest dialog władz lokalnych z obywatelami w zakresie redystrybucji zasobów publicznych, chociaż redystrybucja i alokacja to tylko jedna z licznych funkcji, jakie pełnią budżety obywatelskie w jednostkach samorządowych. W Polsce budżety obywatelskie są wdrażane coraz powszechniej, a analizy ich dotyczące mają często charakter studiów przypadku. W przedstawionym badaniu podjęto problem nie tyle samych wdrożeń, co zróżnicowania gmin w Wielkopolsce, które podejmują decyzję o wdrożeniu budżetu obywatelskiego. Główne pytania badawcze dotyczyły następujących kwestii: (1) Czy istnieje istotna różnica w zamożności gmin wdrażających i niewdrażających? oraz (2) Czy istnieje istotna różnica w aktywności społecznej w gminach wdrażających i niewdrażających? Wyniki analiz prowadzą do wskazania, że o ile w zamożności gmin nie zidentyfikowano różnic, o tyle gminy wdrażające budżet obywatelski charakteryzują się wyższą aktywnością społeczną. Budżety obywatelskie, przynajmniej w Wielkopolsce, można zatem uznać za sposób wspierania aktywności w tych gminach, w których obywatele już są aktywni, nie zaś za sposób ich aktywizacji.
Bibliografia
Bartkowski J. (2003). Tradycja i polityka: Wpływ tradycji kulturowych polskich regionów na współczesne zachowania społeczne i polityczne. Wydawnictwo Żak, Poznań.
Bassoli M. (2012). Participatory budgeting in Italy: Analysis of (almost democratic) participatory governance arrangements, “International Journal of Urban and Regional Research”, no. 36 (6), s. 1183–1203.
Burchard-Dziubińska M. (2014). Budżet obywatelski jako partycypacyjna forma współrządzenia, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania”, nr 37 (2), s. 197–208.
Cichocki P. (2012). Jaka jest tożsamość wielkopolska?, „Przegląd Zachodni”, nr 1, s. 87–100.
Czarnecki K. (2014). Udział mieszkańców w ustalaniu wydatków budżetu gminy w ramach tzw. budżetu partycypacyjnego (na przykładzie Torunia w latach 2013–2014), „Prawo Budżetowe Państwa i Samorządu”, nr 1 (2), s. 125–145, DOI: http://dx.doi.org/10.12775/PBPS.2014.008 DOI: https://doi.org/10.12775/PBPS.2014.008
Im T., Lee H., Cho W., Campbell J. W. (2014). Citizen Preference and Resource Allocation: The Case for Participatory Budgeting in Seoul, “Local Government Studies”, no. 40 (1), s. 102–120.
Ganuza E., Baiocchi G. (2012). The power of ambiguity: How participatory budgeting travels the globe, “Journal of Public Deliberation”, no. 8 (2), s. 1–12.
Hirschman A. (1995). Lojalność, krytyka, rozstanie: Reakcje na kryzys państwa, organizacji i przedsiębiorstwa, Znak, Kraków–Warszawa.
Holdo M. (2016). Deliberative capital: Recognition in participatory budgeting, “Critical Policy Studies”, no. 10 (4), s. 391–409.
Jeran A. (2016). Czy wielkopolska mentalność nadal istnieje? Analiza oparta na danych Diagnozy Społecznej 2015, „Przegląd Zachodni”, nr 2, s. 103–129.
Kajdanek K. (2015). Budżet obywatelski czy „budżet obywatelski”? Komentarz w sprawie Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego, „Problemy Rozwoju Miast – Kwartalnik Naukowy Instytutu Rozwoju Miast”, nr XII (II), s. 29–35.
Lisiecki S. (2015). Florian Znaniecki i Janusz Ziółkowski. O tradycji i kontynuacjach badań nad wartościowaniem przestrzeni miasta, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”, nr 77 (1), s. 13–26.
Łukasiewicz D. (2014). Mentalność pruska, mieszczańska, protestancka czy kapitalistyczna? Prusy 1806–1871, „Przegląd Zachodni”, nr 2, s. 91–119.
Łukomska-Szarek J. (2014). Budżetowanie partycypacyjne jako instrument współzarządzania sferą publiczną, „Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy”, nr 4, s. 137–144.
Martela B. (2013). Budżet partycypacyjny w Polsce – wdrożenie i perspektywy, „Władza Sądzenia”, nr 2, s. 22–33.
Matczak P., Sadło M., Mączka K. (2015). Budżety obywatelskie w województwie wielkopolskim: Stan obecny i perspektywy na przyszłość, „Biuletyn Wielkopolskiego Regionalnego Obserwatorium Terytorialnego”, nr III, s. 26–31.
Miazga A., Teisseyre P. (2016). Społeczna gmina. Ranking aktywności społecznej w samorządach, www.wspolnota.org [dostęp 10.11.2017].
Molik W. (oprac.) (2005). Etos Wielkopolan. Antologia tekstów o społeczeństwie Wielkopolski z drugiej połowy XIX i XX wieku. Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań.
Molik W. (2016). Dziedzictwo kulturowe Wielkopolski, „Przegląd Zachodni”, nr 2, s. 7–22.
Radziszewski M. (2016). Budżet obywatelski instrumentem rozwoju kapitału społecznego, „Athenaeum. Polskie Studia Politologiczne”, nr 51, s. 131–154. DOI: 10.15804/athena.2016.51.08 DOI: https://doi.org/10.15804/athena.2016.51.08
Sintomer Y., Herzberg C., Röcke A. (2008). Participatory budgeting in Europe: Potentials and challenges, “International Journal of Urban and Regional Research”, no. 32 (1), s. 164–178.
Sorychta-Wojsczyk B. (2015). Uwarunkowania wykorzystania budżetu obywatelskiego w administracji publicznej w Polsce, „Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Organizacja i Zarządzanie”, nr 78 (1928), s. 421–430.
Wampler B. (2007). A guide to participatory budgeting, [w:] A. Shah (ed.), Participatory budgeting. The World Bank, Washington, s. 21–54.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
