Androgynizacja "miasta kobiet" i jego regionu

Abstrakt

Celem artykułu jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o merytoryczne uzasadnienie nazywania Łodzi „miastem kobiet”, zwłaszcza że to określenie może być interpretowane na co najmniej na dwa sposoby. Po pierwsze jako stwierdzenie akcentujące, że miasto „należy” do kobiet, że tutaj, odwrotnie niż w społeczności opartej na patriarchalnym porządku, dominuje „druga płeć”. Ten sposób rozumowania implikuje pytanie o podstawę – ilościową i/lub jakościową – przewagi kobiet. Po drugie – pojęcie to można odczytać jako tezę o „kobiecym” charakterze miasta, tzn. o zidentyfikowanej empirycznie jako kobieca, kulturowej płci jego zbiorowości. W artykule dokonano analizy obu problemów, wykorzystując do tego celu dane statystyczne i wyniki empirycznych badań socjologicznych przeprowadzonych na reprezentatywnej próbie szeroko rozumianej zbiorowości miejskiej, tzn. wśród mieszkańców Łodzi i województwa oraz badań zrealizowanych na osiemnastotysięcznej losowej próbie uczniów łódzkich szkół podstawowych i ponadpodstawowych (z wyjątkiem szkół prywatnych i kierowanych przez fundacje lub stowarzyszenia).