Percepcja związku małżeńskiego i relacji rodzinnych oraz strategie radzenia sobie kobiet o zróżnicowanym stopniu nasilenia depresji

Abstrakt

Artykuł dotyczy relacji małżeńskich i rodzinnych kobiet cierpiących na depresję oraz strategii radzenia sobie ze stresem, jakie podejmują. Celem badań było ustalenie zależności pomiędzy stopniem nasilenia depresji kobiet a percepcją związku małżeńskiego, przedstawienie strategii radzenia sobie podejmowanych przez chore kobiety oraz wykazanie, czy istnieją statystycznie istotne różnice pomiędzy stopniem nasilenia depresji i poziomem określonych sposobów radzenia sobie. Nie wykazano statystycznie istotnej korelacji pomiędzy stopniem głębokości depresji i oceną związku małżeńskiego. Wyniki kwestionariuszy oraz ankiety mogłyby natomiast sugerować, że na skutek depresji w kontaktach większości badanych osób z ich rodzinami zaszły zmiany. Na podstawie badań można stwierdzić, że kobiety cierpiące na chorobę afektywną jednobiegunową najczęściej przyjmują bierne sposoby radzenia sobie, jak obwinianie się i przyjmowanie odpowiedzialności, myślenie życzeniowe i fantazjowanie, szukanie wsparcia społecznego oraz pozytywne przewartościowanie. Badania wykazały, że istnieją statystycznie istotne różnice pomiędzy stopniem głębokości depresji kobiet a poziomem takich strategii radzenia sobie, jak szukanie wsparcia społecznego, nieujawnianie uczuć, samokontrola. Można wnioskować, że im większe nasilenie choroby, tym bardziej bierne style radzenia sobie są podejmowane. W życiu kobiet cierpiących na chorobę afektywną jednobiegunową bardzo ważnym aspektem są pozytywne relacje z bliskimi oraz ofiarowana przez nich pomoc i wsparcie.