Przyjaźń i zobowiązanie w relacjach badacz – badany
DOI:
https://doi.org/10.18778/1506-6541.S2024.12Słowa kluczowe:
przyjaźń, antropologia zaangażowana, etnograficzne badania terenowe, etykaAbstrakt
Artykuł dotyczy kwestii osobistego doświadczenia, przyjaźni, zaangażowania i zażyłości w etnograficznych badaniach terenowych. Z ich obecnością związane są problemy metodologiczne i etyczne. Autorzy odpowiadają na dwa podstawowe pytania: Czy i w jakim sensie przyjaźń w relacji badacza z badanym jest możliwa? Jaki ma ona wpływ na rezultaty badań antropologicznych?
Pobrania
Bibliografia
A Dictionary of Philosophy, red. Th. Mautner, New York 1997.
Arystoteles, Etyka nikomachejska, Warszawa 1982.
Geertz C., Zastane światło. Antropologiczne refleksje na tematy filozoficzne, Kraków 2003.
Kaniowski A., Supererogacja. Zagubiony wymiar etyki, Warszawa 1999.
Kotarbiński T., Pisma etyczne, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź 1987.
Marcus G., Użyteczność kategorii uczestnictwa w zmieniających się kontekstach antropologicznych badań terenowych, [w:] Clifford Geeertz – lokalna lektura, red. D. Wolska, M. Brocki, Kraków 2003.
Rabinow P., Refleksje na temat badań terenowych w Maroku, Kęty 2010.
Reale G., Historia filozofii starożytnej. Tom III: Systemy epoki hellenistycznej, Lublin 2012.
Violence in War and Peace. An Anthology, red. Ph. Bourgois, N. Scheper-Hughes, Oxford 2004.
Zawistowicz-Adamska K., Społeczność wiejska, Warszawa 1948.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
