Perspektywa neoinstytucjonalna w analizach przebiegu karier politycznych

Justyna Nyćkowiak

doi:10.18778/0208-600X.46.05

Authors

Justyna Nyćkowiak Uniwersytet Zielonogórski, Wydział Pedagogiki, Socjologii i Nauk o Zdrowiu, Instytut Socjologii, Zakład Metodologii Badań Społecznych

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-600X.46.05

Keywords:

neoinstitutionalism, political careers, professional politicians

Abstract

The article aims to offer a multi-dimensional perspective on the course of political careers using neo-institutional perspective. There is an agreement that that institutions determine the way of doing politics. Their shape, detailed formal rules and procedures , affect the results of political competition. Effective use of the institutions and political structures gives certain individuals a chance for binding, in an intentionally and well-thought-out way, their careers with the world of politics.

As a result of the parliamentary elections in Poland between 1989 and 2007 more than three hundred people became deputies or senators, each at least three times. This indicates the presence of a category of professional politicians who repeatedly and effectively used the tools available to them to be able to participate in political decision-making in the long term. It is impossible, however, to explain the trajectory of their careers without reference to a higher level of analysis – elements of the political system (electoral and party). On the other hand, explanations of the functioning of the political system, without an element of professional politicians’ careers paths’ descriptions are not able to explain the functioning of the party and electoral system.

References

Arrow K. (1951), Social Choice and Individual Values, New Haven–London: Yale University Press.

Arthur M. B., Hall D. T., Lawrence B. S. (eds.) (1989), Handbook of Career Theory, Cambridge: Cambridge University Press. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511625459

Black D. (1958), The Theory of Committees and Elections, Cambridge: Cambridge University Press.

Blais A. (2010), Political participation, [w:] Le Duc L., Niemi R. G., Norris P. (eds.), Comparing Democracies 3. Elections and Voting in the 21st Century, London: Sage. DOI: https://doi.org/10.4135/9781446288740.n8

Borchert J., Zeiss J. (eds.) (2003), The Political Class in Advanced Democracies. A Comparative Handbook, Oxford: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/0199260362.001.0001

DiMaggio P. J., Powell W. W. (1983), The Iron Cage Revisited: Institutional Isomorphism and Collectiva Rationality in Organizational Fields, „American Sociological Review”, Vol. 46 (2), s. 147–160. DOI: https://doi.org/10.2307/2095101

Downs A. (1957), An Economic Theory of Democracy, New York: Harper and Row.

Elster J. (1990), When rationality fails, [w:] Cook K. S., Levi M. (eds.), The limits of rationality, Chicago: The University of Chicago Press.

Franklin D. P. (2007), Congressional Career Paterns and the Biological Imperative: The Impact of Lengthening Life Expectancies on Congressional Careers, prepared for delivery at the 65th Annual Conference of the Midwest Political Science Association, Chicago, April 12–5.

Jackiewicz I. (1994), Parlament w procesie transformacji. Sejm kontraktowy i Sejm I kadencji, [w:] Wasilewski J. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Jackiewicz I. (1994), Regulacje prawne zachowań poselskich, [w:] Wasilewski J. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Karpowicz E. (1995), Motywy kandydowania do Sejmu, [w:] Wesołowski W., Pańków I. (red.), Świat elity politycznej, Warszawa: IFiS PAN.

Kiser L. L., Ostrom E. (2000), The three Wolds of Action: A Metatheoretical Synthesis of Institutional Approaches, [w:] McGinnis M. D. (ed.), Polycentric Games and Institutions. Readings from the Workshop in Political Theory and Policy Analysis, Ann Arbor: University of Michigan.

Lipset S. M. (2001), Cleavages, parties and democracy, [w:] Karvonen L., Kuhnle S. (eds.), Party Systems and Voter Alignments Revisited, London, New York: Routledge.

March J. G., Olsen J. P. (1984), The New Institutionalism: Organizational Factors in Political Life, „The American Political Science Review”, Vol. 78 (3), s. 734–749. DOI: https://doi.org/10.2307/1961840

March J. G., Olsen J. P. (2006), Elaborating the “New Institutionalism”, [w:] Rhodes R. A. W., Binder S. A., Rockman B. A (eds.), The Oxford handbook of Political Institutions, Oxford: Oxford University Press.

Mazurkiewicz Ł. (1995) (red.), Poselskie wizje przywództwa politycznego: wódz, autorytet, menadżer polityczny, [w:] Wesołowski W., Pańków I., Świat elity politycznej, Warszawa: IFiS PAN.

Nolen D. (2004), Prawo wyborcze i system partyjny. O teorii systemów wyborczych, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.

North P. (1990), Institutions and Their Consequences for Economic Performance, [w:] Cook K. S., Levi M. (eds.), The limits of rationality, Chicago: University of Chicago Press.

Pańków I. (1994), Dysonans poznawczy polityków okresu transformacji, [w:] Wasilewski J. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Pańków I. (1995), Szkic do portretu zbiorowego elity, [w:] Wesołowski W., Pańków I. (red.), Świat elity politycznej, Warszawa: IFiS PAN.

Pawlak J. (1994), Drogi do władzy, [w:] Wasilewski J. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Pawlak W. (1991), Instytucje i zmiana instytucjonalna w teorii D. Northa, „Studia Socjologiczne”, nr 1.

Pereira L. C., Maravall J. M., Przeworski A. (1993), Economic Reforms in New Democracies. A Social-Democratic Approach, Cambridge: Cambrigde University Press.

Post B. (1994), Poselskie cnoty kardynalne i grzechy główne, [w:] Wasilewski J., Pańków I. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Post B. (1995), Aktorzy polskiej sceny politycznej – amatorzy czy profesjonaliści?, [w:] Wesołowski W., Pańków I. (red.), Świat elity politycznej, Warszawa: IFiS PAN.

Raciborski J. (1997), Zachowania wyborcze społeczeństwa polskiego 1989–1995, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.

Raciborski J. (2003), Polityka polska. Szkice, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie ŻAK.

Raciborski J. (2006), Elity rządowe III RP 1997–2004: portret socjologiczny, Warszawa: Wydawnictwo TRIO.

Raciborski J. (2008), Studia nad wyborami. Polska 2005–2006,Warszawa: Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR.

Roszkowski W. (2001), Transformacja ustrojowa – Polska na tle porównawczym, „Studia Polityczne”, 12, s. 19–31.

Ruchelman L. (1970), Political Careers: Recruitment Through The Legislature, Rutherford: Fairleigh Dickinson University Press.

Shabad G., Słomczyński K. M., Zieliński J. (1999), Fluid Party System, Electoral Rulet and Accountability of Legislators in Emerging Democracies. The case of Ukraine, „Party Politics”, Vol. 14 (1), s. 91–112. DOI: https://doi.org/10.1177/1354068807083824

Shabad G., Słomczyński K. M. (2004), Inter-party Mobility Among Parliamentary Candidates in Post-Communist East Central Europe, „Party Politics”, Vol. 10 (2), s. 151–176. DOI: https://doi.org/10.1177/1354068804040498

Slocum W. L. (1966), Occupational Careers, Walter L. Slocum, Chicago: Aldine Transaction.

Słomczyński K. M. (red.) (2007), Kariera i sukces, Zielona Góra: Wydawnictwo Uniwersytetu Zielonogórskiego, Warszawa: IFiS PAN.

Steinmo S. (2008), Historical Institutionalism, [w:] Della Porta D., Keating M. (eds.), Approaches and Methodologies in the Social Sciences: A Pluralist Perspective, Cambridge: Cambridge University Press, s. 118–138. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511801938.008

Staniszkis J. (1995), Polityka postkomunistycznej instytucjonalizacji w perspektywie historycznej, Część I, „Studia Polityczne”, 4, s. 39–60.

Staniszkis J. (1996), Polityka postkomunistycznej instytucjonalizacji w perspektywie historycznej, Część II, „Studia Polityczne”, 5, s. 99–115.

Stobińska. K. (1994), Elity polityczne wobec dylematów transformacji, [w:] Wasilewski J. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Szczegóła L. (2010), Zablokowany rozwój. Samoograniczenia ewolucji społeczeństwa obywatelskiego w Polsce, „Rocznik Lubuski”, 36 (2), s.179–192.

Terra J. A. (1997), Polityka negocjacji, paktów społecznych oraz konsolidacja demokratyczna w postkomunistycznej Europie Środkowo-Wschodniej, „Studia Polityczne”, 7.

Wasilewski J. (red.) (1994), Konsolidacja elit politycznych: 1991–1993, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

Wasilewski J. (1994), Scena polityczna w postkomunistycznej i postsolidarnościowej Polsce, [w:] Wasilewski J. (red.), Konsolidacja elit politycznych w Polsce 1991–1993, Warszawa: Instytut Nauk Politycznych PAN.

Wesołowski W., Pańków I. (red.) (1995), Świat elity politycznej, Warszawa: IFiS PAN.

Wesołowski W. (1995), Formowanie się partii politycznych w postkomunistycznej Polsce, „Studia Polityczne”, 4, s. 7–28.

Wesołowski W., Post B. (red.) (1998), Polityka i Sejm. Formowanie się elity politycznej, Warszawa: IFiS PAN.

Wesołowski W. (2000), Partie. Nieustanne kłopoty, Warszawa: IFiS PAN.

Wesołowski W. (red.) (2001), Obciążeni polityką. Posłowie i partie, Warszawa: IFiS PAN.

Wesołowski W. (2001), Change and Continuity: Four Polish Parliaments 1989–2001, „Central European Political Science Review”, Vol. 2 (4).

Wesołowski W., Słomczyński K. M., Dubrow J. K. (2010), National and European? Polish political elite in comparative perspective, Warszawa: IFiS Publisher.

Wnuk-Lipiński E. (2001), Legitymizacja i konsolidacja systemu po radykalnej zmianie ustrojowej, „Studia Polityczne”, 12, s. 7–18.