Upiększanie przez wykluczanie wizerunek miasta a marginalizacja społeczna na przykładzie Letnich Igrzysk Olimpijskich

Abstrakt

Organizacja znaczących wydarzeń sportowych i kulturalnych staje się impulsem do przyspieszenia rozwoju miast i regionów. Zmiany dotyczą różnych elementów przestrzeni miejskiej, od transportu publicznego po infrastrukturę budowlaną. W obliczu zwiększonego zainteresowania mediów, władze miast starają się kreować pozytywny wizerunek miasta jako miejsca do osiedlania się, inwestowania i odwiedzania. Wiąże się to z upiększaniem przestrzeni publicznej, w której swoje życie prowadzą również osoby z grup marginalizowanych. Bezdomni, włóczędzy, prostytutki oraz osoby uzależnione od narkotyków i alkoholu swoim wyglądem i niestandardowym zachowaniem odbiegają od projektowanego wizerunku miasta. Artykuł koncentruje się na działaniach władz i samorządów związanych z oczyszczaniem przestrzeni publicznej z grup dotkniętych wykluczeniem społecznym, które nasila się w okresie przygotowań do Letnich Igrzysk Olimpijskich. Tekst powstał w oparciu o przegląd doniesień prasowych, literatury naukowej oraz raportów organizacji zajmujących się problemem marginalizacji. Analiza zebranego materiału pozwala na dyskusję na temat podejmowanych działań, ich częstotliwości oraz sytuacji społeczno-politycznej, w której występują. Wyniki pokazują, że niezależnie od miasta, w którym odbywają się igrzyska, grupy marginalizowane doświadczają represji o podobnym charakterze, przy użyciu analogicznych narzędzi. Artykuł stanowi próbę usystematyzowania dostępnej wiedzy w kontekście historycznym i społecznym.