Transformacja logopedii czy logopedyczny butik, rabunek i błyskotki? Rekonesans zagadnień

Danuta Pluta-Wojciechowska

doi:10.18778/2544-7238.10.01

Autor

Danuta Pluta-Wojciechowska Uniwersytet Łódzki, Wydział Filologiczny, Instytut Filologii Polskiej i Logopedii https://orcid.org/0000-0003-0425-6006

DOI:

https://doi.org/10.18778/2544-7238.10.01

Słowa kluczowe:

przedmiot logopedii, interdyscyplinarność logopedii, zagrożenie interdyscyplinarności, logopeda hybrydowy, kształcenie logopedów, przekraczanie kompetencji przez logopedów

Abstrakt

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na niepokojące aspekty rozwoju logopedii. Tłem dla prowadzonych rozważań jest przedmiot logopedii oraz wynikająca z niego interdyscyplinarność tej nauki. W takim kontekście autorka opisuje niepokojące zjawiska, takie jak np. pomijanie przez logopedów zadań logopedycznych i przejmowanie metod innych specjalistów oraz przekraczanie swoich kompetencji. Skutkiem wymienionych zjawisk jest odchodzenie logopedów od logopedii i rozmywanie się granic pomiędzy logopedią i medycyną lub fizjoterapią, a także pojawienie się logopedów hybrydowych, czyli takich, których miejsce wśród innych specjalistów można określić jako „pomiędzy logopedią a fizjoterapią”.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

ASHA – American Speech‑Language Hearing Association, b.r., Evidence‑Based Practice (EBP), https://www.asha.org/Research/EBP/Evidence‑Based‑Practice/ (dostęp: 20.07.2018).

Grabias S., 1997, Mowa i jej zaburzenia, „Audiofonologia”, t. 10, s. 3–20.

Grabias S., 2008, Postępowanie logopedyczne. Diagnoza, programowanie terapii, terapia, „Logopedia”, t. 37, s. 13–27.

Grabias S., 2012, Teoria zaburzeń mowy. Perspektywy badań, typologie zaburzeń, procedury postępowania logopedycznego, [w:] S. Grabias, Z.M. Kurkowski (red.), Logopedia. Teoria zaburzeń mowy, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie‑Skłodowskiej, s. 15–72.

Grabias S., Panasiuk J., Woźniak T., 2015, Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego. Podręcznik akademicki, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie‑Skłodowskiej.

Kaczmarek L., 1988, Nasze dziecko uczy się mowy, Lublin: Wydawnictwo Lubelskie.

Kaczmarek L., 1991, O polskiej logopedii, [w:] S. Grabias (red.), Przedmiot logopedii, seria: „Komunikacja językowa i jej zaburzenia”, t. I, Lublin: Zakład Logopedii i Językoznawstwa Stosowanego, Uniwersytet Marii Curie‑Skłodowskiej, s. 5–25.

Kita M., 2012, „Razem”. Konsiliencja, interdyscyplinarność, transdyscyplinarność, [w:] M. Kita, M. Ślawska (red.), Transdyscyplinarność badań nad komunikacją medialną, t. 1: Stan wiedzy i postulaty badawcze, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, s. 11–30.

Koczanowicz L., 2011, Interdyscyplinarność między rabunkiem a dialogiem, [w:] R. Włodarczyk, W. Żłobicki (red.), Interdyscyplinarność i transdyscyplinarność pedagogiki – wymiary praktyczny i teoretyczny, Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”, s. 35–43.

Kotarbiński T., 1957, Myśli o działaniu, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.

Lakoff G., Johnson M., 1988, Metafory w naszym życiu, Warszawa: PIW.

Łuczyński E., 2011, Rozgryzając tajniki mowy. Wiedza o języku polskim dla logopedów, Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.

Michalik M., 2015, Transdyscyplinarność logopedii – między metodologiczną koniecznością a teoretyczną utopią, [w:] S. Milewski, K. Kaczorowska‑Bray (red.), Metodologia badań logopedycznych z perspektywy teorii i praktyki, Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia Universalis, s. 32–46.

Mierzejewska H., 1998, Lingwistyczne podstawy diagnozy i „terapii” logopedycznej, [w:] I. Nowakowska‑Kempna (red.), Logopedia jako nauka interdyscyplinarna – teoretyczna i stosowana, Katowice: Uniwersytet Śląski.

Pluta‑Wojciechowska D., 2019, Efektywność terapii dyslalii jako kategoria badań naukowych, [w:] J. Panasiuk (red.), Logopedia jako nauka. Tom I – Przedmiot i metodologia badań, Warszawa: Państwowa Akademia Nauk, s. 201–215.

Pluta‑Wojciechowska D., 2020, Logopaedics as an Interdisciplinary Science in the Eyes of Speech Therapists. Preliminary Research Results, „Logopaedica Lodziensia”, nr 4, s. 141–155. DOI: https://doi.org/10.18778/2544-7238.04.10

Pluta‑Wojciechowska D., 2022, Recenzja. Donata Oziemczuk, Monika Owsianowska, Nowe spojrzenie na wędzidełko języka u niemowląt i starszych dzieci, Wydawnictwo Stomatologia Oziemczuk, Zielona Góra 2022, ss. 144, „Logopedia”, t. 51(2), s. 299–306.

Pluta‑Wojciechowska D., 2023, Dlaczego o dyslalii trzeba dziś mówić inaczej? O trzech ujęciach dyslalii w polskiej logopedii, „Logopedia”, t. 52, s. 197–226.

Porayski‑Pomsta J., 2013, Logopedia w społeczeństwie komunikacyjnym, [w:] Z. Zaro, J. Porayski‑Pomsta (red.), Język i logopedia, Warszawa: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, s. 141–147.

Słownik języka polskiego PWN, b.r., https://sjp.pwn.pl/ (dostęp: 4.01.2024).