Terapia osób jąkających się według Stanisława Wilczewskiego. Analiza w perspektywie historycznej
DOI:
https://doi.org/10.18778/2544-7238.11.16Słowa kluczowe:
logopedia, jąkanie, terapia osób jąkających się, kształtowanie płynności mowyAbstrakt
Artykuł stanowi opis założeń teoretycznych i rozwiązań metodycznych zastosowanych w metodzie kształtowania płynności mówienia opracowanej przez Stanisława Wilczewskiego. Przywołana została sylwetka autora metody, omówiono również historię jej stosowania – w przeszłości i obecnie. W dyskusji podjęto próbę interpretacji skuteczności oddziaływań zastosowanych w metodzie.
Pobrania
Bibliografia
Basista W., 2016, Estetyka i zaburzenia płynności mowy powołaniem Stanisława Wilczewskiego, https://www.nagrodawilczewskiego.pl/docs/ks_Basista_do_Wydawnictwa.pdf (dostęp: 16.05.2025).
Bijak E., Kamińska D., 2021, Kształtowanie płynności mówienia w terapii osób jąkających się – perspektywa polska, [w:] K. Węsierska, H. Sønsterud (red.), Dialog bez barier. Kompleksowa interwencja logopedyczna w jąkaniu, Chorzów: Fundacja Agere Aude, s. 207–266.
Buchta R., 2015, Ksiądz Stanisław Wilczewski – prekursor śląskiej logopedii, [w:] K. Węsierska (red.), Zaburzenia płynności mowy – teoria i praktyka, Katowice: Komlogo – Uniwersytet Śląski, s. 15–21.
Byrd C.T., Coalson G.A., Conture E.G., 2024, CARE Model of Treatment for stuttering: Theory, assumptions, and preliminary findings, „Frontiers in Psychology”, vol. 15, 1488328. DOI: https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1488328
Chang S.E., Below J.E., Chow H.M., Guenther F.H., Hampton Wray A.M., Jackson E.S., Max L., Neef N.E., Bahaei S.S., Shekim L., Tichenor S.E., Walsh B., Watkins K.E., Yaruss J.S., Bernstein Ratner N., 2025, Stuttering: Our current knowledge, research opportunities, and ways to address critical gaps, „Neurobiology of Language”, vol. 6, nol_a_00162. DOI: https://doi.org/10.1162/nol_a_00162
Chęciek M., 2007, Jąkanie. Diagnoza – terapia – program, Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
Chęciek M., Bijak E., Kamińska D., 2014, Jąkanie. Skuteczne techniki płynnego mówienia. TPM i TDSM w Zmodyfikowanym Programie Psychofizjologicznej Terapii Jąkających się, Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
Chmielowicz A., 1983, Stanisław Wilczewski, „Logopedia”, nr 14/15, s. 246–248.
Connery A., Galvin R., McCurtin A., 2020, Effectiveness of nonpharmacological stuttering interventions on communication and psychosocial functioning in adults: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials, „Journal of Evidence-Based Medicine”, vol. 14(1), s. 1–81, https://doi.org/10.1111/jebm.12408 DOI: https://doi.org/10.1111/jebm.12408
Constantino C., Campbell P., Simpson S., 2022, Stuttering and the social model, „Journal of Communication Disorders”, vol. 96, 106200. DOI: https://doi.org/10.1016/j.jcomdis.2022.106200
Craig A., 2010, Smooth Speech and Cognitive Behavior Therapy for the Treatment of Older Children and Adolescents Who Stutter, [w:] B. Guitar, R. McCauley (red.), Treatment of Stuttering. Established and Emerging Interventions, Baltimore: Lippincott Williams & Wilkins, Wolter Kluwer business, s. 188–214.
Craig A., Hancock K., Chang E., McCredy C., Shepley A., McCaul A., Costello D., Harding S., Kehren R., Masel C., Reilly K., 1996, Controlled clinical trial for stuttering in person aged 9 to 14 years, „Journal of Speech and Hearing Research”, vol. 39, s. 808–826. DOI: https://doi.org/10.1044/jshr.3904.808
Grabowska A., 2011, Nowe koncepcje lateralizacji funkcji mózgu, [w:] Ł. Domańska, A.R. Borkowska (red.), Podstawy neuropsychologii klinicznej, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie- -Skłodowskiej, s. 347–365.
Karkosz I., 1993, Stanisław Wilczewski – pionier logopedii w Polsce, „Chowanna”, t. 1, s. 52–58.
Regulamin, b.r., https://www.nagrodawilczewskiego.pl/regulamin.html (dostęp: 16.05.2025).
Starkweather C.W., 1995, A simple theory of stuttering, „Journal of Fluency Disorders”, vol. 2, s. 91–116. DOI: https://doi.org/10.1016/0094-730X(94)00026-P
Stelmach M.J., b.r., Wprowadzenie do fizjologii ćwiczeń. Czym jest fizjologia wysiłku i dlaczego ją studiujemy?, https://ec.europa.eu/programmes/erasmus-plus/project-result-content/b3a1d846-8097-40e2-aa85-726d87b670b3/IO2_Merged_pol_FINAL.pdf (dostęp: 26.03.2025).
Szewczyk L., 2013, Księdza Stanisława Wilczewskiego troska o jakość słowa (kaznodziejskiego), „Logopedia Silesiana”, t. 2, s. 101–109.
Tichenor S.E., Constantino C., Yaruss J.S., 2022, A point of view about fluency, „Journal of Speech, Language, and Hearing Research”, vol. 65(2), s. 645–652. DOI: https://doi.org/10.1044/2021_JSLHR-21-00342
Wilczewski S., 1967, Teoretyczne założenia i metoda usuwania jąkania, „Logopedia”, nr 7, s. 106–111.
Woźniak T., 2015, Diagnoza i terapia osób z zaawansowanym jąkaniem, [w:] S. Grabias, J. Panasiuk, T. Woźniak (red.), Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, s. 797–835.
Woźniak T., 2019, Techniki kształtowania płynności mówienia jako podstawa kompleksowej terapii jąkających się starszych dzieci i młodzieży, „Logopedia”, nr 48(1), s. 203–214.
Woźniak T., 2022, Lateralizacja słuchowa a niepłynność mówienia u osób jąkających się, „Logopedia”, nr 51(2), s. 155–168.
Sachajska E., maszynopis zawierający opis metody, sporządzony na podstawie zajęć prowadzonych przez Stanisława Wilczewskiego (w archiwum autora).
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
