Rok 2027 stanowi wyjątkową okazję do dokonania pogłębionej refleksji nad dorobkiem polskiego konstytucjonalizmu po wejściu w życie obowiązującej Konstytucji RP. Trzy dekady obowiązywania ustawy zasadniczej pozwalają na ocenę zarówno trwałości przyjętych rozwiązań ustrojowych, jak i ich zdolności do odpowiadania owych regulacji na wyzwania współczesnego państwa demokratycznego. W tym czasie wyznaczone zostały standardy ochrony praw i wolności jednostki, organizacji władz publicznych oraz relacji między prawem krajowym, prawem Unii Europejskiej i prawem międzynarodowym. Jednocześnie praktyka ustrojowa ostatnich lat ujawniła szereg problemów interpretacyjnych i systemowych, które uzasadniają ponowne podjęcie dyskusji nad znaczeniem oraz przyszłością polskiej ustawy zasadniczej.