Storytelling o rodzinie w polskim rapie

Autor

DOI:

https://doi.org/10.18778/2450-4491.19.11

Słowa kluczowe:

rap, rodzina, storytelling

Abstrakt

Rodzina jest jednym z ważniejszych tematów obecnych w muzyce rap. Odnoszenie się do niej jest istotnym elementem melorecytowanych przez raperów historii, często inspirowanych własnym doświadczeniem życiowym. W swojej analizie autorka skoncentrowała się na poszukiwaniu odpowiedzi na następujące pytania: Jaki obraz rodziny przywołują raperzy odnosząc się do: nawiązywanych przez członków relacji, obecności rodziców/opiekunów, wartości i trudności rodzinnych? Jakie jest znaczenie refleksji raperów nad rodziną w perspektywie teorii biograficznego uczenia się? W jakim sensie opowiadane przez raperów historie wpisują się w storytelling? Wnioski i refleksje z badań ukazują, iż przywoływany przez raperów obraz rodziny posiada dwa różne oblicza: 1) dotyczący przeszłości – odnosi się do okresu dzieciństwa i dojrzewania, jest przepełniony samotnością, bólem z powodu braku prawidłowo funkcjonującej rodziny, w której cytowani artyści mogliby znaleźć wparcie i miłość; 2) teraźniejszy – to rodzina, którą budują samodzielnie z wiarą i nadzieją w przyszłość, doświadczają bliskości, bezpieczeństwa, oparcia budowanych na tych fundamentach zdrowych relacji.

Biogram autora

  • Martyna Pryszmont - Uniwersytet Wrocławski

    Martyna Pryszmont – doktor habilitowana nauk społecznych, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, andragog zatrudniona w Zakładzie Edukacji Dorosłych i Studiów Kulturowych, prowadzi Pracownię Metodologii Badań nad Edukacją w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego. Członkini ATA i TSBJ. Zainteresowania naukowe skupiają się na problematyce biografii, biograficznym uczeniu się i nieformalnej edukacji dorosłych. Aktualnie realizuje grant badawczy IDUB na temat „­Nieformalnego uczenia się dorosłych z utworów muzyki rap”.

Bibliografia

Alheit P. (2011) Podejście biograficzne do całożyciowego uczenia się, tłum. P. Poniatowska, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, nr 3(55), s. 7–21.

Beck-Gernsheim E. (2002) Reinventing the Family. In Search of New Lifestyles, Cambridge, UK, Polity Press.

Bieńkowska M. (2018) Rola kultury hip-hop w kształtowaniu się tożsamości młodzieży – wybrane konteksty, „Studia Edukacyjne”, nr 51, s. 457–467, https://doi.org/10.14746/se.2018.51.27 DOI: https://doi.org/10.14746/se.2018.51.27

Błasiak A., Dybowska E. (2021) Wzmacnianie rezyliencji w rodzinie – współczesną potrzebą, „Roczniki Pedagogiczne”, nr 4, s. 59–72, https://doi.org/10.18290/rped21134.6 DOI: https://doi.org/10.18290/rped21134.6

Boje D. M. (2001) Narrative methods for organizations and communication research, London, Sage Inc. DOI: https://doi.org/10.4135/9781849209496

Chorąży A. (2017) O hiphopowej intertekstualności jako rozmowie. Rap i popkultura: follow-upy i hashtagi, „Teksty Drugie”, nr 5, s. 129–146, https://doi.org/10.18318/td.2017.5.8 DOI: https://doi.org/10.18318/td.2017.5.8

Cimiński P., Piórkowski P. (2016) Młodzi ulicy i młodzi kreatywni. Idee, wartości, aspiracje, Stare Miasto, Wydawnictwo Witanet.

Drygalska E. (2014) Rapowe teologie: poszukiwania sacrum w polskim hip-hopie w: Hip-hop w Polsce. Od blokowisk do kultury popularnej, M. Miszczyński (red.), Warszawa, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, s. 124–143, https://doi.org/10.31338/uw.9788323517696.pp.124-143 DOI: https://doi.org/10.31338/uw.9788323517696.pp.124-143

Hajdas M. (2011) Storytelling – nowa koncepcja budowania wizerunku marki w epoce kreatywnej, „Współczesne Zarządzenie”, nr 1, s. 116–123.

Harwas-Napierała B., Trempała J. (red.) (2007) Psychologia rozwoju człowieka, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Jung C. G. (1993) Archetypy i symbole, tłum. J. Prokopiuk, Warszawa, Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik”.

Kleyff T. (2014) Rzut oka wstecz w: Antologia polskiego rapu, D. Węcławek, M. Flint, T. Kleyff, A. Cała, K. Jaczyński, Warszawa, Narodowe Centrum Kultury, s. 10–23.

Kołodziejczak K., Smoter K. (2018) Portret polskich millenjalsów w twórczości muzycznej Taco Hemingwaya, „Kultura i Wychowanie”, nr 2(14), s. 103–124, https://doi.org/10.25312/2083-2923.14/2018_103-124 DOI: https://doi.org/10.25312/2083-2923.14/2018_103-124

Kozłowska M. (2012) Ideologia hip-hopowa na przykładzie tekstów hip-hopowych, „Kultura – Społeczeństwo – Edukacja”, nr 2, s. 119–134, https://doi.org/10.14746/kse.2012.2.09 DOI: https://doi.org/10.14746/kse.2012.2.09

Kubinowski D. (2010) Jakościowe badania pedagogiczne. Filozofia – Metodyka – Ewaluacja, Lublin, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Kukołowicz T. (2012) Transkrypcja tekstów hip-hopowych (rapu) w świetle teorii wiersza, „Teksty Drugie”, nr 6, s. 229–245.

Kusiak R. (2018) Wizerunek rodziny we współczesnym przekazie muzyki hip-hopowej, „Biuletyn Edukacji Medialnej”, nr 2, s. 27–43.

Majewski P. (2015) Rap jako muzyka tożsamościowa: od czarnego getta do polskiego pop--nacjonalizmu, „Sprawy Narodowościowe. Seria nowa”, nr 47, s. 57–79, https://doi.org/10.11649/sn.2015.053 DOI: https://doi.org/10.11649/sn.2015.053

Malewski M. (2017) Badania jakościowe w metodologicznej pułapce scjentyzmu, „Teraźniejszość – Człowiek – Edukacja”, t. 20, nr 2(78), s. 129–136.

Matwiejczuk A. (2016) Popularyzacja czytelnictwa w szkole. Storytelling (gawędziarstwo), booktalking (opowiadanie o książkach) i głośne czytanie, „Dydaktyka Polonistyczna”, nr 2(11), s. 193–205.

Miszczyński M. (2014) Wstęp. Hip-hop w Polsce: od blokowisk do kultury popularnej w: Hip-hop w Polsce. Od blokowisk do kultury popularnej, M. Miszczyński (red.), Warszawa, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, s. 7–18, https://doi.org/10.31338/uw.9788323517696.pp.7-18 DOI: https://doi.org/10.31338/uw.9788323517696.pp.7-18

Pawlak R. (2004) Polska kultura hip-hopowa, Poznań, Kagra.

Pleskot-Makulska K. (2007) Teoria uczenia się transformatywnego autorstwa Jack’a Mezirowa, „Rocznik Andragogiczny”, r. 2007, s. 81–96.

Podleś P. (2022) Wizerunek rapera Adama Ostrowskiego na platformie Youtube, „Łódzkie Studia Teologiczne”, nr 31(3), s. 29–55, https://doi.org/10.52097/lst.2022.3.29-55 DOI: https://doi.org/10.52097/lst.2022.3.29-55

Pryszmont (2023) Rapowe konfrontacje. O biograficznym uczeniu się polskich raperów, „Edukacja Dorosłych”, nr 1, s. 55–74, https://doi.org/10.12775/ED.2023.005 DOI: https://doi.org/10.12775/ED.2023.005

Rancew-Sikora D., Skowronek K. (2015) O niezbędności opowiadania. Refleksje teoretyczno-krytyczne na temat badań narracyjnych i perspektywie storytelling, „Studia Humanistyczne AGH”, nr 1(14), s. 7–24, https://doi.org/10.7494/human.2015.14.1.7 DOI: https://doi.org/10.7494/human.2015.14.1.7

Rapley T. (2010) Analiza dyskursu i dokumentów, tłum. A. Gąsior-Niemiec, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.

Rychłowska-Niesporek A. (2023) Rodzina i życie intymne w procesie globalizacji, „Journal of Modern Science”, nr 50(1), s. 234–257, https://doi.org/10.13166/jms/161529 DOI: https://doi.org/10.13166/jms/161529

Smyła J. (2022) Rodzina w kalejdoskopie współczesnych przemian, „Wychowanie w Rodzinie”, nr 1, s. 15–27, https://doi.org/10.61905/wwr/170358 DOI: https://doi.org/10.61905/wwr/170358

Taranowicz I. (2022) Życie rodzinne w czasach niepewności – wyzwania i dylematy, „Przegląd Socjologii Jakościowej”, nr 1, s. 6–13, https://doi.org/10.18778/1733-8069.18.1.01 DOI: https://doi.org/10.18778/1733-8069.18.1.01

Pobrania

Opublikowane

2024-10-10

Jak cytować

Pryszmont, Martyna. 2024. “Storytelling O Rodzinie W Polskim Rapie”. Nauki O Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne 19 (2): 157-71. https://doi.org/10.18778/2450-4491.19.11.