Atrakcyjność zabytkowej zabudowy w powiecie łowickim według stanu jej zachowania
DOI:
https://doi.org/10.18778/1733-3180.34.07Słowa kluczowe:
dwory, domy drewniane, zabytek, stan zachowania obiektów, atrakcyjność obiektów, powiat łowickiAbstrakt
Celami artykułu było przedstawienie aktualnego stanu zachowania oraz atrakcyjności ze względu na stan zachowania zabytkowych dworów i domów drewnianych w powiecie łowickim. Autorki chciały zwrócić uwagę na poważny problem związany z zachowaniem dziedzictwa kulturowego. Na tym obszarze występuje aktualnie aż 146 chałup i 14 dworów wpisanych do rejestru zabytków. Mimo to zdarzają się sytuacje, w których budynki te nie są zachowane w odpowiednim stanie lub już od dawna nie istnieją. O takim rozwoju spraw zadecydowała ludzka bierność (dawniej nie przywiązywano wystarczającej wagi do ochrony zabytków) i brak funduszy na prowadzenie remontów. Obecnie należy więc zdać sobie sprawę z istnienia nie tylko znanych, wyremontowanych i atrakcyjnych zabytków, lecz także tych potrzebujących ratunku (ich losy leżą po części w naszych rękach). Warto wspomnieć, że prywatnym właścicielom trudniej jest otrzymać dotację i fundusze na remonty. Dwory i chałupy to istotne elementy ukazujące historię powiatu łowickiego, które należy pielęgnować, aby zachować je dla przyszłych pokoleń. Dlatego też w artykule zdecydowano się na ukazanie tych obiektów, które mają szansę pozostać w przestrzeni jeszcze przez długi czas (stan dobry i średni), oraz budynków, które w niedalekiej przyszłości – jeśli nikt nie podejmie żadnych działań – staną się ruinami lub całkowicie się zawalą (stan zły i ruiny). Atrakcyjność ze względu na stan zachowania badano za pomocą metody porównań bezpośrednich, zaś stan zachowania przeanalizowano na podstawie własnych kart inwentaryzacyjnych wykonanych w terenie i porównano je z tymi uzyskanymi w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków. Pozyskane wyniki pozwoliły stwierdzić faktyczny stan zachowania dworów i domów drewnianych w powiecie łowickim, a także uaktualnić informacje dla tego obszaru znajdujące się w rejestrze zabytków. Zły stan zachowania dotyczy największej liczby dworów, bo aż siedmiu, zaś jedynie trzy obiekty zakwalifikowano jako zachowane w dobrym stanie. Dzięki wykonaniu macierzy porównań bezpośrednich dla dworów i parków udało się stworzyć ranking najatrakcyjniejszych pod względem stanu zachowania dworów i terenów zieleni w powiecie łowickim. Obiekty zachowane w lepszym stanie znajdowały się wyżej w rankingu. Najatrakcyjniejszymi budynkami były dwory w Borowie, Stanisławowie oraz Osieku, zaś najlepiej ocenione parki to te w Boczkach, Chąśnie, Borowie i Sobocie. Warto zaznaczyć, że w przypadku dworów zazwyczaj znacznie atrakcyjniejszy był sam budynek niż otaczający go park (zależność ta nie była jednak zauważalna w założeniu dworskim znajdującym się w miejscowości Boczki). Warto wspomnieć, że na 76 działkach stare domy drewniane zostały już zburzone, lecz na 70 działkach nadal można odszukać zabytkowe chałupy. Dodatkowo wśród domów drewnianych przeważały obiekty zachowane w złym stanie (32), które nie były przez nikogo użytkowane. W stanie dobrym była zdecydowana mniejszość, jedynie 13 budynków, co więcej, część z nich zmieniła już swoją poprzednią formę, np. została otynkowana.
Pobrania
Bibliografia
Ciekliński Z., 1973, Zabytki województwa łódzkiego, budownictwo drewniane, Łódzkie Zakłady Graficzne, Łódź.
Gotfryd M., 2007, Atrakcyjność turystyczna zamków w województwie małopolskim, „Prace Geograficzne”, 117: 43–52.
Janiec E. i in. (red.), 2006, A-Zetka. Encyklopedia PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 5, Warszawa.
Jasion A., Latosińska J., 2020, Zamki, pałace i dwory w Polsce – rozmieszczenie i obecne wykorzystanie, „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej”, 9–10: 205–229. DOI: https://doi.org/10.18778/8220-630-2.10
Kajzer L., 2010, Dwory w Polsce od średniowiecza do współczesności, Wydawnictwo DiG, Warszawa.
Kendzierawska W., Trochonowicz M., 2022, Ocena stanu technicznego zabytkowych dworów – propozycja standaryzacji dokumentacji, „Teka Komisji Architektury, Urbanistyki i Studiów Krajobrazowych”, 4: 30–41. DOI: https://doi.org/10.35784/teka.3392
Kozak M., 2008, Dwory, pałace i zamki – kosztowne pamiątki czy zasób w rozwoju?, „Studia Regionalne i Lokalne”, 2(32): 92–111.
Krakowiak B., Latosińska J., 2009, Muzea w dawnych rezydencjach – zamkach, pałacach i dworach, „Turyzm”, 1–2: 43–50. DOI: https://doi.org/10.2478/V10106-009-0005-x
Krassowski W., 2007, Problemy architektury polskiej. Schemat planów budynków mieszkalnych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.
Krzesiwo K., Mika M., 2011, Ocena atrakcyjności turystycznej stacji narciarskich w świetle zagadnienia ich konkurencyjności – studium porównawcze Szczyrku i Białki Tatrzańskiej, „Prace Geograficzne”, 125: 95‒110.
Kubiak A., 2015, Przekształcenia własnościowe i funkcjonalne nieruchomości dworskich i pałacowych w powiecie sieradzkim w latach 1945–2006, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Geographica Socio-Oeconomica”, 22: 43–64. DOI: https://doi.org/10.18778/1508-1117.22.03
Kucharska M., 2006, Nowa metoda oceny atrakcyjności turystycznej szlaków pieszych na przykładzie szlaków pieszych Oddziału Łódzkiego PTTK, „Turystyka i Hotelarstwo”, 10: 41–62.
Miłobędzki A., 1957, Krótka nauka budownicza dworów, pałaców, zamków podług nieba i zwyczaju polskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.
Pawlikowska-Piechotka A., 2003, Dwory o funkcjach turystycznych, „Ochrona Zabytków”, 1: 171–181.
Pokropek M., 2019, Etnografia. Materialna kultura ludowa Polski na tle porównawczym, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Pukowiec K., Kurda W., 2015, Ocena wartości kulturowej i turystycznej w świetle sposobu zagospodarowania obiektów zabytkowych na przykładzie Zamków nad Piotrówką, „Studia Periegetica”, 2/14: 185–206.
Rogowski M., 2012, Atrakcyjność turystyczna szlaków pieszych – metoda oceny, „Warsztaty z Geografii Turyzmu”, 2: 221–234. DOI: https://doi.org/10.18778/7525-713-7.13
Rogowski M., Kasianchuk A., 2016, Atrakcyjność turystyczna winnic Lubuskiego Szlaku Wina i Miodu, „Zeszyty Naukowe. Turystyka i Rekreacja”, 2(18): 101–118. DOI: https://doi.org/10.5604/01.3001.0010.6943
Rydel M., 2012, Dwór. Polska tożsamość, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań.
Senetra A., 2010, Wpływ metodyki oceny walorów krajobrazowych na wyniki szacowania nieruchomości, „Acta Scientiarum Polonorum, Administratio Locorum”, 9/2: 113–127.
Senetra A., 2017, Zmiany przestrzenno-czasowe wartości estetycznych krajobrazów obszarów pojeziernych na potrzeby ich audytu i ochrony na przykładzie gminy Pozezdrze, „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego”, 36: 63–77.
Siejkowska A., 2008, Studia inwentaryzacji urbanistycznej, [w:] S. Liszewski (red.), Geografia urbanistyczna, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź: 373–391.
Sikora D., 2016, Krajobraz rezydencjonalny – stan zachowania i zagrożenia, „Prace Komisji Krajobrazu Kulturowego”, 32: 83–92.
Skowroński W. i in. (red.), 2008, Ilustrowany leksykon architektoniczno-budowlany, Wydawnictwo Arkady, Warszawa.
Uchwała nr XVII/105/2016 Rady Powiatu Łowickiego z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Powiatu Łowickiego 2020.
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, Dz.U. z 2003 r., nr 162, poz. 1568, tekst jednolity.
Wośko-Czeranowska A., 2011, Założenie dworsko-parkowe jako archetyp przestrzeni słabo zurbanizowanych, „Urbanistyka”, 16: 21–70.
Wylegała A., 2022, Był dwór, nie ma dworu, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec.
Zachariasz A., 2013, Zespół dworski jako integralny element krajobrazu wsi. Problemy ochrony i współczesnego użytkowania (na wybranych przykładach z Polski południowej), „Architektura Krajobrazu”, 2/39: 4–29.
Żółtowska J.E., 2012, Geneza i rozwój przestrzenny wsi Księstwa Łowickiego, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Menadżerskiej, Warszawa.
http://www.dialektologia.uw.edu.pl/ (dostęp: 25.04.2023).
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
