Geraulda de Cordemoy teoria ruchu materii oraz wyjaśnienie wzajemnych oddziaływań duszy i ciała w oparciu o koncepcję przyczyn okazjonalnych
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6107.26.04Abstract
Gerauld de Cordemoy, along with Arnold Geulinx, is a leading forerunner of occasional cause notion. The focal point of this article is the philosopher's views on occasionalism. The solution to this problem is included in his major philosophical work, titled Le discernement du corps et de l'âme en six discours, pour servir à l'éclaircissement de la physique, 1666 [Discrimination between body and soul…]. According to him the capability to move cannot be attributed to body. The philosopher introduced inability to transfer movement from one body to another. Gerauld de Cordemoy considers God to be the fundamental purpose of movement. The article includes a philosopher's combination of Cartesian theory and atomism that he professed. He additionally proposed a definition of matter and body, alternative to the Cartesian one. The following written work elaborates on the role of a scholar in the clarification process of occasionalism, from Descrates to Malebranche.
Literaturhinweise
Ablondi F. 2005, Gerauld de Cordemoy: Atomist, Occasionalist, Cartesian, Milwaukee.
Battail J.-F. 1973, L’avocat philosophe Gerauld de Cordemoy.
Cordemoy G. de. 1666, Le Discernement du corps et de l’ame, en six discours, pour server à l’éclaircissement de la Physique, Paris.
Cordemoy G. de 1968, Oeuvres philosophiques, wyd. P. Clair i F. Girbal, Paris.
Chmaj L. 1937, Pojęcie przyczynowości w filozofii Kartezjusza, Przegląd Filozoficzny, Warszawa.
Chmaj L. 1937a, Okazjonalizm, geneza i rozwój, Warszawa.
Clavier P.-H. 2006, Géraud de Cordemoy: historien, politique et pédagogue, Strasbourg.
Geulincx A. 2007, Etyka, tłum. J. Usakiewicz, Kęty.
Geulincx A. 2009, Metafizyka prawdziwa, tłum. J. Usakiewicz, Kęty.
Descartes R. 2005, Świat albo Traktat o świecie, tłum. T. Śliwiński, Kraków.
Descartes R. 1986, Namiętności duszy, tłum L. Chmaj, Warszawa.
Descartes R. 1995, Listy do księżniczki Elżbiety, tłum. J. Kopania, Warszawa.
Descartes R. 1996, Listy do Regiusa, Uwagi o pewnym pisemku, tłum. J. Kopania, Warszawa.
Descartes R. 1981, Rozprawa o metodzie właściwego kierowania rozumem i poszukiwania prawdy w naukach, tłum. W. Wojciechowska, Warszawa.
Descartes R. 1960, Zasady filozofii, tłum. Izydora Dąmbska, Warszawa.
Descartes R. 1958, Medytacje o pierwszej filozofii wraz z zarzutami uczonych mężów i odpowiedziami autora, oraz Rozmowa z Burmanem, tłum. Maria i Kazimierz Ajdukiewiczowie, Warszawa, t. I-II.
Descartes R. 1995, Listy do Księżniczki Elżbiety, tłum. J. Kopania, Warszawa.
Descartes R. 2005a, Zarzuty i odpowiedzi późniejsze, Korespondencja z Hyperaspistesem, Arnauldem i More’em, tłum. J. Kopania. Kęty.
Forge de la L. 2011, Traktat o umyśle ludzkim, jego władzach, czynnościach oraz jego związku z ciałem, tłum. T. Śliwiński, Kęty.
Gilson E. 1930, Discours de la methode, texte et commentaire par Etienne Gilson, Paris.
Kopania J. 2009, Szkice kartezjańskie, Kraków.
Malebranche N. 2011, Poszukiwanie prawdy, t. I-II, tłum. M. Frankiewicz, Warszawa.
Leibniz G. W. 1969, Wyznanie wiary filozofa, Rozprawa metafizyczna, Monadologia, Zasady natury i łaski oraz inne pisma filozoficzne, tłum. S. Cichowicz, J. Domański, H. Krzeczkowski, H. Moese, Warszawa.
Prost J. 1907, Essai sur l’atomisme et occasionalisme dans la philosophie cartésienne, Paris.
Rodis-Lewis G. 1952, Lettres de Leibniz à Arnauld, Paris.
Śliwiński T. 2012, Wolność Boga w tworzeniu obrazu wiedzy ludzkiej a wolność człowieka do jej przyjmowania, jako zagadnienie w filozofii R. Descartes’a, Internetowe Czasopismo Filozoficzne Hybris, UŁ 2012/18, s. 62–98. DOI: https://doi.org/10.18778/1689-4286.18.06
Downloads
Veröffentlicht
Ausgabe
Rubrik
Lizenz
Dieses Werk steht unter einer Creative Commons Namensnennung - Nicht-kommerziell - Keine Bearbeitung 3.0 International -Lizenz.
Zitationsvorschlag
