W soczewce wiersza. Poezja w nauczaniu leksyki
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.18.16Słowa kluczowe:
leksyka, poezjaAbstrakt
W artykule koncentruję się na materiale poetyckim jako szczególnej formie organizacji języka. Poetycki skrót kondensuje językowy obraz świata, nie redukując przy tym jego złożoności i wewnętrznej dynamiki. W tekstach takich twórców, jak: Krynicki, Herbert, Szymborska, Świetlicki czy Bonowicz obserwujemy ciekawe strategie posługiwania się słowem, które można potraktować jako swoiste laboratorium językowe i doskonały materiał służący budowaniu słownictwa w procesie nauczania jpjo.
Bibliografia
Ćwiczenia komunikacyjne w nauce języka obcego, 1988, red. H. Komorowska, Warszawa.
Komorowska H., 2009, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa.
Kubiak B., 2009, Na łamach prasy, Kraków.
Ligara B., 2008, Leksykultura w ujęciu Roberta Galissona a nauczanie kompetencji kulturowej, [w:] W poszukiwaniu nowych rozwiązań. Dydaktyka języka polskiego jako obcego u progu XXI wieku, red. W. T. Miodunka, A. Seretny, Kraków, s. 51–61.
Piotrowski T., 1994, Z zagadnień leksykografii, Warszawa.
Seretny A., 2004, Słownictwo poziomu progowego – listy frekwencyjne a zawartość inwentarza funkcjonalno-pojęciowego, [w:] Wrocławska dyskusja o języku polskim jako obcym, red. A. Dąbrowska, Wrocław, s. 269–275.
Seretny A., 2007, Kto czyta nie błądzi, Kraków.
Seretny A., 2008, Per aspera ad astra, Kraków.
Seretny A., Lipińska E., 2005, ABC metodyki nauczania języka polskiego jako obcego, Kraków.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
