Od A do C – problemy z metodą komunikacyjną w nauczaniu języka polskiego jako obcego poza Polską. Program kulturowy jako alternatywa dla podejścia zadaniowego

Jerzy Kowalewski

doi:10.18778/0860-6587.20.27

Autor

Jerzy Kowalewski Narodowy Uniwersytet Lwowski im. Iwana Franki, Wydział Filologiczny, Katedra Filologii Polskiej

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.20.27

Słowa kluczowe:

metoda komunikacyjna, metoda zadaniowa, język polski jako obcy (jpjo), program kulturowy

Abstrakt

W artykule autor przedstawia problemy metody komunikacyjnej i zadaniowej w nauczaniu jpjo, które definiuje na podstawie własnych badań (m.in. zawartości podręczników komunikacyjnych do jpjo, testów komunikacyjnych uczniów szkół sobotnich na Ukrainie) i obserwacji dydaktycznych oraz analizy książki I. Janowskiej Podejście zadaniowe do nauczania i uczenia się języków obcych. Wskazuje na niedoskonałość tej metody. W drugiej części artykułu wykazuje, że realizacja programu kulturowego w nauczaniu jpjo spełnia kryteria podejścia zadaniowego i metody zadaniowej. Czyni to na przykładzie zadań kulturowych, zrealizowanych przez studentów polonistyki lwowskiej w roku 2011.

Bibliografia

Janowska I., 2011, Podejście zadaniowe do nauczania i uczenia się języków obcych. Na przykładzie języka polskiego jako obcego, Kraków.

Kowalewski J., 2006, Idea programów kulturowych a nauczanie języka polskiego jako obcego, „Języki Obce w Szkole”, nr 6, s. 81–88.

Kowalewski J., 2011a, Dżerełoznawcza praktyka. Zawdania dla studentiw napriamu pidgotowki „Fiłołogia” („Pol`s`ka mowa ta literatura”), Lwiw.

Kowalewski J., 2011b, Kultura polska jako obca?, Kraków.

Lipińska E., Seretny A., 2012, Między językiem ojczystym a obcym. Nauczanie i uczenie się języka odziedziczonego na przykładzie chicagowskiej diaspory polonijnej, Kraków.

Machowska J., 1999, Kto i dlaczego uczy się języka polskiego?, [w:] Oswajanie chrząszcza w trzcinie, red. W. Miodunka, J. Rokicki, Kraków, s. 62–68.

Majewska M., 1987, Projekt badań nad sprawnością mówienia w języku polskim przez cudzoziemców, „Przegląd Glottodydaktyczny”, t. IX, s. 187–210.

Pasieka A., 1999, Kto i dlaczego kształci się na kursach długoterminowych..., [w:] Oswajanie chrząszcza w trzcinie, red. W. Miodunka, J. Rokicki, Kraków, s. 69–73.

Programy nauczania języka polskiego jako obcego. Poziomy A1–C2, 2011, Kraków.

Sałęga-Bielowicz B., Bucko D., Rogala D., Kultura popularna w podejściu zadaniowym – realizacja projektu Subiektywna mapa Krakowa studentów Szkoły Letniej 2010, [w:] Kultura popularna w nauczaniu języka polskiego jako obcego. Materiały z konferencji naukowej, red. P. Garncarek, P. Kajak, Warszawa 2012, s. 41–55.

Spyt A., 1999, Z dziejów nauczania cudzoziemców języka polskiego, [w:] Oswajanie chrząszcza w trzcinie, red. W. Miodunka, J. Rokicki, Kraków, s. 24–31.

Szelc-Mays M., 2011, Praktyczne zastosowanie metod: projektowej i interaktywnej w nauczaniu języka polskiego jako obcego, [w:] Polonistyka bez granic, t. 2, red. R. Nycz, W. Miodunka, T. Kunz, Kraków, s. 159–164.

Tambor J., Granice potoczności w nauczaniu języka polskiego jako obcego. Przemiany leksykalne, fonetyczne, fleksyjne i słowotwórcze we współczesnej polszczyźnie, [w:] Polonistyka bez granic, t. 2, red. R. Nycz, W. Miodunka, T. Kunz, Kraków, s. 311–320.

Żylińska M., 2003, Podejście interkulturowe, czyli o konieczności zmian w nauczaniu języków obcych, „Języki Obce w Szkole”, nr 6, s. 48–53.