Nauczyć prośby: zagadnienia interferencji językowo-kulturowej w nauczaniu języka polskiego jako obcego w środowisku rosyjskojęzycznym
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.20.17Słowa kluczowe:
etykieta językowa, prośba, interferencja, środowisko słowiańskieAbstrakt
Artykuł opisuje szereg zagadnień związanych z nauczaniem gatunku prośby po polsku w środowisku rosyjskojęzycznym. Autorka podkreśla, że mimo bliskości języków, duża liczba pozornych podobieństw w zakresie wyrażania prośby w rzeczywistości okazuje się różnicami: funkcjonalnie wyraz proszę wcale nie jest tożsamy ze swoim odpowiednikiem słownikowym w języku rosyjskim. Jednocześnie autorka stwierdza, że istniejące podręczniki języka polskiego jako obcego (jpjo) w sposób konsekwentny nauczają tylko jednego sformułowania prośby, które – po dokładniejszej analizie – nie przedstawia się już zasadniczo jako uniwersalne i neutralne. W końcowej części artykułu proponowane są różne drogi do przyzwyciężenia zaistniałej tendencji i urozmaicenia kształtowanego u uczniów zasobu formułek grzecznościowych z zakresu wyrażania prośby.
Bibliografia
Gałyga D., 2003, Ach, ten język polski!, Kraków.
Garncarek P., 2002, Czas na czasownik, Kraków.
Lechowicz J., Podsiadły J., 2001, Ten, ta, to, Łódź.
Małolepsza M., Szymkiewicz A., 2006, Hurra!!! Po polsku 1, Kraków.
Miodunka W., 2006, Cześć, jak się masz. Spotykamy się w Polsce, Kraków.
Serafin B., Achtelik A., 2007, Miło mi panią poznać: język polski w sytuacjach komunikacyjnych, Katowice.
Szelc-Mays M., 2006, Coś wam powiem..., Kraków.
Wierzbicka, A., 2003, Cross-Cultural Pragmatics – the Semantics of Human Interaction, Berlin–New York.
https://secure.e-konsulat.gov.pl/Uslugi/RejestracjaTerminu.aspx?IDUSLUGI=8&idpl=0
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Praca jest udostępniana na licencji Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 3.0 Unported License.

