Nowe instrumenty rynku pracy na rzecz aktywizacji zawodowej grup defaworyzowanych na rynku pracy w świetle ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Ewa Staszewska

doi:10.18778/0208-6018.326.07

Autor

Ewa Staszewska Uniwersytet Łódzki, Wydział Prawa i Administracji, Katedra Prawa Pracy

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6018.326.07

Słowa kluczowe:

grupy defaworyzowane na rynku pracy, instrumenty rynku pracy, system bonów, grant na telepracę, zatrudnienie subsydiowane

Abstrakt

Przedmiotem artykułu są instrumenty rynku pracy, których celem jest aktywizacja zawodowa grup defaworyzowanych na rynku pracy. Analizie poddane zostały nowe instrumenty rynku pracy wprowadzone do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z 2004 r. na skutek gruntownej nowelizacji z maja 2014 r. Nowe instrumenty rynku pracy mają za zadanie zwiększyć elastyczność działania urzędów pracy poprzez lepsze ich dostosowanie do potrzeb konkretnego bezrobotnego i pracodawcy. Zasadniczym celem nowych instrumentów jest pomoc w wejściu na rynek pracy i utrzymanie się na nim osobom młodym (do 30. roku życia) oraz osobom starszym (powyżej 50. roku życia), a także ułatwienie łączenia pracy zawodowej z obowiązkami rodzinnymi związanymi z wychowywaniem dzieci czy opieką nad osobą zależną. W odniesieniu do bezrobotnych do 30. roku życia wprowadzono instrumenty mające motywować te osoby do samodzielnego podejmowania działań zmierzających do zatrudnienia (m.in. wprowadzono system bonów). W celu aktywizacji zawodowej osób bezrobotnych powyżej 50. roku życia stworzona została możliwość ubiegania się przez pracodawców o dofinansowanie do wynagrodzenia za zatrudnienie skierowanego bezrobotnego, który ukończył 50. rok życia. Wprowadzone zostały także nowe instrumenty mające na celu umożliwienie godzenia obowiązków rodzinnych z zawodowymi tj. grant na telepracę oraz świadczenie aktywizacyjne.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Biogram autora

Ewa Staszewska - Uniwersytet Łódzki, Wydział Prawa i Administracji, Katedra Prawa Pracy

Doktor nauk prawnych, adiunkt w Katedrze Prawa Pracy na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Kierownik Studiów Podyplomowych Kadry i Płace na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Wieloletni wykładowca na studiach podyplomowych z zakresu prawa pracy. Autorka licznych publikacji (w tym monografii i komentarzy) z zakresu prawa pracy, a w szczególności prawnych problemów bezrobocia i rynku pracy, wokół których koncentrują się jej zainteresowania naukowe.

Bibliografia

Bąk E. (2009), Nietypowe formy zatrudnienia na rynku pracy, Warszawa.

Bednarski M. (1999), Aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu w Polsce. Narzędzia i instytucje. Warszawa.

Główny Urząd Statystyczny (2016), Bezrobocie rejestrowane IV kwartał 2016 r. Informacje i opracowania statystyczne, Warszawa.

Góral Z. (1994), Prawo do pracy. Studium prawa polskiego w świetle porównawczym, Łódź.

Góral Z. (2002a), Dyferencjacja statusu prawnego bezrobotnych, [w:] Prawo pracy a wyzwania XXI wieku. Księga Jubileuszowa Profesora Tadeusza Zielińskiego, Warszawa.

Góral Z. (2002b), Rola prawa w przeciwdziałaniu bezrobociu, [w:] M. Seweryński, J. Wojtyła, Społeczne aspekty bezrobocia. Skutki i przeciwdziałanie, Katowice.

Góral Z. (2006), Prawo do pierwszej pracy (z prawnych zagadnień promowania zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu), [w:] M. Matey-Tyrowicz, T. Zielińskiego (red.), Prawo pracy RP w obliczu przemian, Warszawa.

Kryńska E. (2006), Wydłużanie życia zawodowego na polskim rynku pracy, „Polityka Społeczna” nr 9, s. 1–6.

Lipka A. (2002), Ryzyko personalne. Szanse i zagrożenia zarządzania zasobami ludzkimi, Warszawa.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej (2014a), Pomoc urzędu pracy w zatrudnianiu młodych bezrobotnych – instrumenty wprowadzone w 2014 r., Warszawa.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej (2014b), Dodatkowe instrumenty adresowane do bezrobotnych do 30 roku życia – kierunkowe wytyczne dla powiatowych urzędów pracy, Warszawa.

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (2016), Analiza rozwiązań wprowadzonych ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw Dz.U., poz. 598, Warszawa.

Rotkiewicz M. (2015), Dodatkowe instrumenty adresowane do bezrobotnych do 30. roku życia, [w:] M. Culepa, M. Rotkiewicz, D. Wołoszyn-Kądziołka, Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Komentarz, Warszawa.

Skąpski M. (2006), Ochronna funkcja prawa pracy w gospodarce rynkowej, Kraków.

Staszewska E. (2010), Pojęcie „osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy” w świetle ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, „Zeszyty Prawnicze UKSW” nr 10.1, s. 233–246.

Staszewska E. (2012), Środki prawne przeciwdziałania bezrobociu, Warszawa.

Staszewska E. (2013), Staż dla bezrobotnych – instrument aktywizacji zawodowej osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, [w:] Z. Góral (red.), Bezrobocie i polityka zatrudnienia, Warszawa.

Suknarowska-Drzewiecka E. (2010), Staż, „Monitor Prawa Pracy”, nr 8, s. 415–418.

Szylko-Skoczny M. (2004), Polityka społeczna wobec bezrobocia w Trzeciej Rzeczypospolitej, Warszawa.

Tomaszewski A. (2011), Problem dostosowania oferty szkolnictwa wyższego do potrzeb rynku pracy, [w:] A. Rogozińska-Pawełczyk, D. Majewski (red.), Absolwent na rynku pracy, Łódź.

Urbaniak B. (2007), Trudności pracowników w wieku 45+ i ich problemy, „Polityka Społeczna” nr 1, s. 10–14.

Ustawa o zatrudnieniu z dnia 29 grudnia 1989 r., (Dz.U. nr 75, poz. 446 ze zm.).

Ustawa o zatrudnieniu i bezrobociu z dnia 16 października 1991 r., (Dz.U. nr 106, poz. 457 ze zm.).

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu z dnia 14 grudnia 1994 r. (Tekst jedn. Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 ze zm.).

Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r. (Tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1322).

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 645 ze zm.).

Ustawa o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw z dnia 14 marca 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz. 598).