Kultura organizacji wirtualnych. Charakterystyka e-kultury

Helena Bulińska-Stangrecka

doi:10.18778/0208-6018.321.04

Autor

Helena Bulińska-Stangrecka Politechnika Warszawska, Wydział Administracji i Nauk Społecznych.

DOI:

https://doi.org/10.18778/0208-6018.321.04

Słowa kluczowe:

e-kultura, organizacja wirtualna, analiza czynnikowa

Abstrakt

Przemiany społeczno-gospodarcze przyczyniły się do zmiany paradygmatów zarządzania przedsiębiorstwem. Organizacja wirtualna stanowi odpowiedź na wyzwania nowej gospodarki. Skuteczna implementacja wirtualności w przedsiębiorstwie wymaga odpowiednich działań w zakresie społecznej strony organizacji. Dotyczy to zarządzania przez kulturę. W organizacjach wirtualnych mamy do czynienia z nową formą kultury e-kulturą. Specyfika e-kultury związana jest z wirtualną organizacją i dostosowywaniem przedsiębiorstwa do nowych warunków. Artykuł opisuje najistotniejsze elementy e-kultury w badanych organizacjach IT działających w Polsce. Wskazane zostaną specyficzne czynniki charakteryzujące e-kulturę tych przedsiębiorstw. Celem artykułu jest opis e-kultury w badanych organizacjach IT w oparciu o badania ilościowe przeprowadzone na próbie 92 organizacji. Na podstawie eksploracyjnej analizy czynnikowej scharakteryzowano podstawowe wymiary e-kultury cechujące współczesne przedsiębiorstwa IT działające w Polsce.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Armstrong M. (2001), Zarządzanie zasobami ludzkimi, Oficyna Ekonomiczna, Kraków.

Babbie E. (2009), Podstawy badań społecznych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Bedyńska S., Brzezicka A. (2007), Statystyczny drogowskaz. Praktyczny poradnik analizy danych, Academica SWPS, Warszawa.

Cameron K. S., Quinn R. E. (2003), Kultura organizacyjna – diagnoza i zmiana. Model wartości konkurujących, Oficyna Ekonomiczna, Kraków.

Castells M. (2009), Koniec tysiąclecia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Drucker P. F. (1999), Knowledge-Worker Productivity: The Biggest Challenge, “California Management Review”, vol. 41, no. 2, p. 79–90.

Drucker P. F. (2009), Zarządzanie XXI wieku – wyzwania, MT Biznes, Warszawa.

Dworzecki Z. (2002), Przedsiębiorstwo kooperujące, EuroExpert Warszawa.

Griffin R. M. (2004), Podstawy zarządzani organizacjami, Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa.

Grudzewski W., Hejduk I., Sankowska A., Wańtuchowicz M. (2010), Sustainability w biznesie czyli Przedsiębiorstwo Przyszłości, Wydawnictwo Poltext, Warszawa.

Kanter M. R. (2001), Evolve!. Succeding In the Digital Culture of Tomorrow, Harvard Business School Press, Boston.

Kisielnicki J. (2004), Zarządzanie organizacją, WSHiP, Warszawa.

Klein M. M. (1994), The Virtue of being a virtual corporation, “Best’s Review”, October, vol. 95, no. 6, p. 89–94.

Kline P. (2002), An easy guide to factor analysis, Routledge, New York.

Kotter J. P., Heskett J. L. (1992), Corporate culture & performance, A Division of MacMillan, New York.

Masłyk-Musiał E., Rakowska A., Krajewska-Bińczyk E. (2012), Zarządzanie dla inżynierów, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.

Masłyk-Musiał E. (2011), Strategiczne zarządzanie zasobami ludzkimi, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa.

Mowshowitz A. (1997), On the Theory of Virtual Organization, “Systems Research and Behavioral Science” no. 14, s. 373–384.

Oppenheim A. N. (2004), Kwestionariusze, wywiady, pomiary postaw, Zysk i S-ka, Poznań.

Sankowska A. (2009), Organizacja wirtualna. Koncepcja i jej wpływ na innowacyjność, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.

Schein E. H. (2004), Organizational Culture and Leadership, Jossey-Bass, San Francisco.

Skyrme D. (1998), The Realities of Virtuality, “Organizational Virtuaness”, (ed.) P. Sieber, J. Griese, Simova Verlag Bern, Bern.

Xiaoming C., Junchen H. (2012), A Literature Review on Organziation Culture and Corporate Performance, “International Journal of Business Administration, vol. 3, no. 2, March.