Przestrzenna konwergencja czy dywergencja feminizacji starości demograficznej w Polsce?
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6018.325.08Słowa kluczowe:
starość, struktura ludności, feminizacjaAbstrakt
W artykule na podstawie informacji z lat 1991–2011 weryfikacji poddano następujące hipotezy: 1. z czasem odnotowujemy przestrzenne ujednolicanie się wartości współczynnika feminizacji starości demograficznej; 2. przestrzenny obraz współczynnika feminizacji starości demograficznej nie uległ zmianie w czasie; 3. z czasem przyrosty współczynnika feminizacji starości demograficznej są wyraźniejsze na tych obszarach, gdzie jego wartość była relatywnie wysoka na początku badanego okresu; 4. różne miary opisujące przestrzenną feminizację starości demograficznej prowadzą do podobnych wniosków w ocenie jej przestrzennej konwergencji. Nie wszystkie z postawionych tez zostały potwierdzone.
Pobrania
Bibliografia
Abramowska-Kmon A. (2011), O nowych miarach zaawansowania procesu starzenia się ludności”, „Studia demograficzne”, nr 1(159), s. 3–33.
Clarke J.I. (1965), Population geography, Pergamon Press, Oxford, p. 164.
Cieślak M. (2004), Pomiar procesu starzenia się ludności, „Studia Demograficzne”, nr 2(146), s. 3–16.
d’Albis H., Collard F. (2013), Age groups and the measure of population aging, “Demographic Research”, nr 29, p. 617–640.
Długosz, Z. (1997), Stan i dynamika starzenia się ludności Polski, „Czasopismo Geograficzne”, 68(2), s. 227–232.
Długosz Z. (1998), Próba określenia zmian starości demograficznej Polski w ujęciu przestrzennym, „Wiadomości Statystyczne”, nr 3, s. 15–25.
Frątczak E. (2002), Proces starzenia się ludności Polski, „Studia Demograficzne”, nr 2 (142), s. 3–28
Kot S.M., Kurkiewicz J. (2004), The new measures of the population ageing, „Studia Demograficzne”, nr 2/146, s. 17–29.
Kondrat W. (1972), Zmiany w strukturze ludności według płci i wieku w latach 1950, 1960, 1970, „Studia i Prace Statystyczne”, nr 40.
Kosiński L. (1967), Geografia ludności, PWN, Warszawa.
Kowaleski J. (2011), Przestrzenne zróżnicowanie starzenia się ludności Polski. Przyczyny. Etapy. Następstwa, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
Kowaleski J.T., Szukalski P. (red.) (2004), Nasze starzejące się społeczeństwo. Nadzieje i zagrożenia, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
Kowaleski J.T., Szukalski P. (red.) (2006), Starość i starzenie się jako doświadczenie jednostek i zbiorowości ludzkich, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź.
Kurek S. (2008), Typologia starzenia się ludności Polski w ujęciu przestrzennym, Wyd. Akademia Pedagogiczna w Krakowie, Prace Monograficzne nr 497, Kraków.
Młodak M. (2006), Analiza taksonomiczna w statystyce regionalnej, Difin, Warszawa.
Pociecha J., Podolec B., Sokołowski A., Zając K. (1988), Metody taksonomiczne w badaniach społeczno-ekonomicznych, PWN, Warszawa.
Podogrodzka M. (2014), Przestrzenne zróżnicowanie ludności według wieku w Polsce w 1991–2010, [w:] A. Rączaszek, W. Koczur (red.) Polityka społeczna wobec przemian demograficznych. Studia Ekonomiczne nr 167, Wyd. UE w Katowicach, Katowice, s. 62–76.
Podogrodzka M. (2015), O przestrzennym zróżnicowaniu struktur wieku ludności w Polsce, 1991–2011, Kwartalnik Kolegium Ekonomiczno-Społecznego. Studia i Prace, Wyd. SGH, Warszawa, nr 1, s. 35–58.
Potrykowska A. (20030, Przestrzenne zróżnicowanie procesu starzenia się ludności i migracji osób w starszym wieku w Polsce, „Przegląd Geograficzny”, nr 1, s. 41–59.
Rosset E. (1967), Ludzie starzy. Studium demograficzne, PWE, Warszawa.
Rowland D.T., 1996, Population momentum as a measure of aging, “European Journal of Population”, 12, s. 41–61.
Sanderson W., Scherbov S. (2007), A new perspective on population ageing, “Demographic Research”, nr 16(2), s. 27–58.
Wieniecki I.G. (1981), Starzenie się ludności i metody statystyczne jego pomiaru, [w:] Metody statystyczne w demografii, PWN, Warszawa, s. 76–90.
http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/population/data/database [dostęp 12.03.2014].
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Jak cytować
