Przyroda niemożliwa? Ślady ekopoetyckie w Leśmianowskiej zieloności
DOI:
https://doi.org/10.18778/2299-7458.07.06Słowa kluczowe:
Bolesław Leśmian, ekopoetyka, poezja, przyroda, zielonośćAbstrakt
Szkic Przyroda niemożliwa? Ślady ekopoetyckie w Leśmianowskiej zieloności jest zarazem propozycją, jak i próbą odczytania twórczości autora Dziejby leśnej z perspektywy ekopoetyckiej. Interpretacji poddane zostają liryczne sposoby przedstawienia przyrody, z uwzględnieniem ich metonimicznego charakteru (zieloność) i uwikłania w proces kształtowania języka poetyckiego. Przyrodnicze uniwersum zarysowane przez Leśmiana wiąże się ze zgodą na różnorodność, skomplikowanie i nieuchwytność natury w procesie poznania, która jednocześnie w połączeniu z materią słowa obdarzona zostaje poznawczym potencjałem. Leśmianowskie wiersze zdają się tworzyć nie tyle spójny ekopoetycki projekt, co raczej przejawiać pewną ekopoetycką intuicję.
Pobrania
Bibliografia
Barcz A., Realizm ekologiczny. Od ekokrytyki do zookrytyki w literaturze polskiej, Katowice 2016.
Błoński J., Bergson a program poetycki Leśmiana, [w:] Studia o Leśmianie, red. M. Głowiński, J. Sławiński, Warszawa 1971, s. 62–91.
Czabanowska-Wróbel A., Poezja Bolesława Leśmiana, [w:] A. Czabanowska-Wróbel, Złotnik i śpiewak. Poezja Leopolda Staffa i Bolesława Leśmiana w kręgu modernizmu, Kraków 2009, s. 251–361.
Fiedorczuk J., Beltrán G., Ekopoetyka. Ekologiczna obrona poezji, Warszawa 2015.
Głowiński M., Zaświat przedstawiony. Szkice o poezji Bolesława Leśmiana, Warszawa 1981.
Gostyński D., Związki. „Topielec” Bolesława Leśmiana, [w:] P. Czapliński, J.B. Bednarek, D. Gostyński, Literatura i jej natury. Przewodnik ekokrytyczny dla nauczycieli i uczniów szkół średnich, Poznań 2017, s. 125–128.
Jarzyna A., Część pierwsza. Sto lat wyobraźni, [w:] A. Jarzyna, Imaginauci. Pismo wyobraźni w poezji Bolesława Leśmiana, Józefa Czechowicza, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Tadeusza Nowaka, Łódź–Kraków 2017, s. 13–134.
Karpowicz T., Poezja niemożliwa. Modele Leśmianowskiej wyobraźni, Wrocław 1975.
Kluba A., Niezrozumiałe – nienazwane – nowoczesne. Leśmian i Iwaszkiewicz – dwa modele poetyckiej niewyrażalności, [w:] A. Kluba, Autoteliczność – referencyjność – niewyrażalność. O nowoczesnej poezji polskiej (1918–1939), Toruń 2014, s. 67–92.
Leśmian B., Dzieła wszystkie. Poezje zebrane, oprac. J. Trzandel, Warszawa 2010.
Markowski M.P., Leśmian. Poezja i nicość, [w:] M.P. Markowski, Polska literatura nowoczesna, Kraków 2007, s. 83–158.
Michałowski P., Zieleń Leśmiana. Monochromatyczne przechadzki po niektórych światach i zaświatach przedstawionych, [w:] Barwa w kulturze i języku, t. 4, red. E. Komorowska i D. Stanulewicz, Szczecin 2013, s. 85–99.
Nycz R., „Słowami… w świat wyglądam”. Bolesława Leśmiana poezja nowoczesna, [w:] R. Nycz, Literatura jako trop rzeczywistości, Kraków 2001, s. 117–139.
Sandauer A., Poezja twórczych potęg natury, [w:] Studia o Leśmianie, red. M. Głowiński, J. Sławiński, Warszawa 1971, s. 7–14.
Szczerbowski A., Bolesław Leśmian, Zamość 1938.
Wądołowski W., Doświadczenie Natury. Kilka uwag o „Łące” Bolesława Leśmiana, [w:] Twórczość Bolesława Leśmiana. Studia i szkice, red. T. Cieślak i B. Stelmaszczyk, s. 245–251.
Wyka K., Zarys współczesnej literatury polskiej (1884–1925), Kraków 1951.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

