Problem winy i odpowiedzialności w powieści Pierre’a Assouline’a „Klientka”
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6107.27.06Słowa kluczowe:
wina, sumienie, odpowiedzialność, komunikacja, dialogAbstrakt
Tematem artykułu jest problemem rozumienia i osądzania jednostkowej winy, rozwinięty w oparciu o analizę powieści Pierre’a Assouline’a Klientka. Bohaterką książki Assouline’a jest kobieta, która w czasie wojny wydała policji żydowską rodzinę. Powieściowa narracja, oparta na motywie prowadzonego przez narratora śledztwa, dotyczącego wydarzeń sprzed lat, skłania do postawienia szeregu pytań, związanych z kwestią jednostkowej odpowiedzialności, potrzeby rozliczeń historycznych, a także moralnego prawa do osądzania cudzych wyborów i działań z przeszłości. Zwracając uwagę na rolę społecznego dialogu w rozliczeniach z przeszłością, autorka nawiązuje do rozwiniętego przez Hannah Arendt pojęcia odpowiedzialności sumienia.
Bibliografia
Arendt, Hannah, Myślenie, tłum. H. Buczyńska-Garewicz, Czytelnik, Warszawa 1991.
Arystoteles, Etyka nikomachejska, tłum. D. Gromska, [w:] idem, Dzieła wszystkie, t. V, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996.
Assouline, Pierre, Klientka, tłum. J. Cichowska, Noir sur Blanc, Warszawa 1998.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.



