Koncepcja pacjenta-eksperta jako podstawa działania Uniwersytetu Pacjentów na Sorbonie
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6107.38.03Słowa kluczowe:
Tourette-Turgis, pacjent-ekspert, bioetyka, patient empowerment, demokracja sanitarnaAbstrakt
Artykuł poświęcony jest koncepcji pacjenta-eksperta i analizie podstawowych charakterystyk Uniwersytetu Pacjentów, istniejącego od roku akademickiego 2009/2010 na Sorbonie w Paryżu. Koncepcja pacjenta-eksperta jest pojęciem, które pojawia się w dyskusjach bioetycznych od lat 70. XX wieku. Mamy tu jednak do czynienia z projektem otwartym, którego ostateczna definicja wykuwa się na naszych oczach. Projekt Uniwersytetu Pacjentów zaproponowany przez filozofkę i pedagożkę Catherine Tourette-Turgis jest szczególnie ciekawym sposobem wykorzystania pojęcia pacjent-ekspert ze względu na swój wielowymiarowy charakter. Z jednej strony mamy rozwiązania podyktowane wymogami praktycznymi, ale mamy też refleksje teoretyczną oraz implikacje polityczne. Francuski Uniwersytet Pacjentów jest zatem instytucją, która pozwala na pokazanie szerokiej skali możliwości zawartych w koncepcji pacjenta-eksperta.
Bibliografia
Agence régionale de santé (2021). Qu’est-ce-que la démocratie sanitaire? Online https://www.ars.sante.fr/index.php/quest-ce-que-la-democratie-en-sante-3 [dostęp: 23.09.2021].
Candib, L. (1970). Women, Medicine and Capitalism, an Introductory Essay. W: Boston Women’s Health Collective, Women and Their Bodies. A Course. Boston, s. 6–9, https://www.ourbodiesourselves.org/wp-content/uploads/2020/04/Women-and-Their-Bodies-Free-Press.pdf [dostęp: 23.09.2021].
Cardin, H. (2014). La loi du mars 2002 dite “loi Kouchner”. Les Tribunes de la Santé, 1 (42), s. 27 https://www.cairn.info/revue-les-tribunes-de-la-sante1-2014-1-page-27.htm [dostęp: 23.09.2021]. DOI: https://doi.org/10.3917/seve.042.0027
Department of Health and Social Care (1999). Saving Lives: Our Healthier Nation Presented to Parliament by the Secretary of State for Health by Command of Her Majesty. Online https://www.gov.uk/government/publications/saving-lives-our-healthier-nation [dostęp: 23.09.2021].
Domin, J.-P. (2014). De la démocratie sociale à la démocratie sanitaire: une évolution paradigmatique? Les Tribunes de la Santé, 5 (3), s. 21–29. Online https://www.cairn.info/revueles-tribunes-de-la-sante1-2014-5-page-21.htm [dostęp: 23.09.2021]. DOI: https://doi.org/10.3917/seve.hs03.0021
Fleury, C. i Tourette-Turgis, C. (2018). Une École française du soin? Analyse de deux cas d’innovation socio-thérapeutique: l’université des patients et de la Chaire de la philosophie à l’hôpital. Le Sujet dans la cité, 7, s. 183–196. DOI: https://doi.org/10.3917/lsdlc.hs07.0183
Griffiths, C., Foster, G., Ramsay, J., Eldridge, S., Taylor, S. (2007). How effective are expert patient (lay led) education programmes for chronic disease. British Medical Journal, 334 (7606), s. 1254–1256. Online https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1892511/pdf/bmj-334-7606-ac-01254.pdf [dostęp: 23.09.2021]. DOI: https://doi.org/10.1136/bmj.39227.698785.47
Holman, H. i Lorig, K. (2004). Patient Self-Management: A Key to Effectiveness and Efficiency in Care of Chronic Disease. Public Health Reports, 119, s. 239–243. Online https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1497631/pdf/15158102.pdf [dostęp: 23.09.2021]. DOI: https://doi.org/10.1016/j.phr.2004.04.002
Légifrance (2021). Article L1161-1 – Code de la santé publique. Online https://www.legifrance.gouv.fr/codes/article_lc/LEGIARTI000042536629/ [dostęp: 23.09.2021].
Organisation Mondiale de la Santé. Bureau Régional pour l’Europe (1998). Education Thérapeutique du Patient. Programmes de formation continue pour professionnels de soins dans le domaine de la prevention des maladies chroniques. Recommandations d’un groupe de travail de l’O.M.S. Kopenhaga. Online https://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0009/145296/E93849.pdf [dostęp: 23.09.2021].
Pereira-Paulo, L. i Tourette-Turgis, C. (2014). De l’accès à l’expérience des malades à la professionalization de leurs activités: reconnaître le care produit par des maladies. Le Sujet dans la cité, 2 (5), s. 150–159. DOI: https://doi.org/10.3917/lsdlc.005.0149
Pereira-Paulo, L. i Tourette-Turgis, C., (2020). L’Université des patients-Sorbonne: contexte de la création de cursus diplômants à destination des patients en France. Risques & Qualité, 17 (1), s. 1–4. Online https://touretteturgis.files.wordpress.com/2020/07/contexte-de-la-crecc81ation-de-luniversitecc81-des-patients-sorbonne-.pdf [dostęp: 23.09.2021].
Tourette-Turgis, C. (2016). Savoirs de patients, savoirs de soignants: La place du sujet suppose savoir en éducation thérapeutique. Commentdire. Online http://www.commentdire.fr/wpcontent/uploads/2016/groupe2-APHM/3b-13_Tourette-Turgis_PratiquesDeFormation_2010.pdf s. 137–153 [dostęp: 23.09.2021].
Tourette-Turgis, C. (2017). Parcours de vie, rupture de santé: quand se maintenir en vie deviant un projet. Vie sociale, 2 (18), s. 91–104. DOI: https://doi.org/10.3917/vsoc.172.0091
Tourette-Turgis, C. (2019). Les apports de la lutte contre le sida à la démocratie en santé. Soins. La Revue de Référence Infirmière, 836, s. 58–61. DOI: https://doi.org/10.1016/j.soin.2019.04.016
Université des Patients-Sorbonne (2021). Livret de l'étudiante. Online https://universitedespatientssorbonne.fr/wp-content/uploads/2021/01/210X297_LIVRET_CANCERO-1.pdf [dostęp: 23.09.2021].
Wikipédia (2021). Catherine Tourette-Turgis. Online https://fr.wikipedia.org/wiki/Catherine_Tourette-Turgis [dostęp: 23.09.2021].
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
