Czytać albo nie czytać: dzieci mówią o swojej motywacji do czytania

Abstrakt

Rozwój chęci czytania jest ważną, choć czasami zaniedbywaną kwestią w rozwijaniu umiejętności czytania wśród dzieci. Na podstawie badań nad motywacją do czytania przeprowadzonych przez Wigfielda i Guthrie (1997) można stwierdzić, że motywacja do czytania zakorzeniona jest w przekonaniach, celach i składnikach społecznych oraz teorii czytelnictwa zaproponowanej przez Rosenblatt (1994), która wyróżnia postawy, jakie czytelnik przyjmuje podczas procesu czytania. Badania Krashena (2004 i 2009) nad warunkami optymalnego dobrowolnego czytania oraz badania Millera (2011) nad istotnością obiektów, które mogłyby budować lub paraliżować zdolności uczniów, wpływają na poniższą analizę, gdyż bada ona czynniki, które oddziałują na motywację do czytania wśród uczniów szkół średnich. Chcąc odpowiedzieć na postawione przeze mnie pytania badawcze zaprosiłam ośmiu uczniów w wieku 8–12 lat na nieformalne wywiady na temat czytania. Wybrani uczniowie pochodzili z publicznych, prywatnych lub finansowanych przez region szkół. W zależności od toku każdej z rozmów pytania zadawane uczniom były zróżnicowane. Przedmiotem moich badań są różni pośrednicy motywacji czytelniczych, zarówno symboliczni, jak i ludzie, ponieważ wyniki pokazały, że wspierają oni motywację do czytania wśród uczniów w wieku 8–12 lat. Przedstawiona analiza może być źródłem instrukcji jak czytać.