Czy mówienie o emocjach w języku obcym jest możliwe? O potrzebie rekonstruowania skryptów kulturowych wyrażania emocji dla glottodydaktyki polszczyzny
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.19.04Słowa kluczowe:
emocje, skrypty kulturowe, glottodydaktykaAbstrakt
Umiejętność mówienia o emocjach stanowi warunek sukcesu komunikacyjnego. Mówienie o emocjach jest determinowane kulturowo, dlatego też, aby o nich mówić w języku obcym, potrzebujemy modelu. Modelem takim mogą stać się zrekonstruowane skrypty kulturowe. Na ich odtworzenie pozwalają wywiady i badania ankietowe, przeprowadzane wśród rodzimych użytkowników języka..
Bibliografia
Baylon Ch., Mignot X. (2008), Nauczanie komunikacji w języku obcym, [w:] Ch. Baylon, X. Mignot, Komunikacja, Kraków.
Data K. (2000), W jaki sposób językoznawcy opisują emocje?, „Język a Kultura”, t. 14, Uczucia w języku i tekście, red. I. Nowakowska-Kempna, A. Dąbrowska, J. Anusiewicz, Wrocław.
Deka S. (2006), O metodzie wyodrębniania skryptów kulturowych i kilku skryptach niemieckich i polskich, [w:] Oblicza komunikacji, red. I. Kamińska-Szmaj, T. Piekot, M. Zaśko-Zielińska, Kraków, s. 160–179.
Ekman P. (1998), Wszystkie emocje są podstawowe, [w:] Natura emocji, red. P. Ekman, R. Davidson, Gdańsk, s. 20–25.
Lazarus R. (2012), Uniwersalne zdarzenia poprzedzające emocje, [w:] Natura emocji, red. P. Ekman, R. Davidson, Gdańsk, s. 146–153.
Łosiak W. (2007), Psychologia emocji, Warszawa.
Tcherkassof A. (2011), Les Emotions et leurs expressions, Grenoble.
Wierzbicka A. (1999), Emocje. Język i „skrypty kulturowe”, [w:] Język – umysł – kultura, Warszawa, s. 163–189.
Wierzbicka A. (2006), Semantyka. Jednostki elementarne i uniwersalne, Lublin.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

