Nauczanie sprawności komunikacyjnych w grupach ekonomicznych

Dorota Wielkiewicz-Jałmużna

doi:10.18778/0860-6587.20.33

Autor

Dorota Wielkiewicz-Jałmużna Uniwersytet Łódzki, Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.20.33

Słowa kluczowe:

sprawność, komunikacja, kompetencja, język, rozumienie, czytanie, mówienie, pisanie, słuchanie, tekst, cudzoziemiec, interakcja, mediacja

Abstrakt

Celem nauczania języka polskiego w grupach ekonomicznych jest przede wszystkim rozwijanie kompetencji uczących się. Kluczowe znaczenie mają umiejętności receptywne czyli rozumienie ze słuchu i czytanie. Istotne znaczenie ma również nauczanie sprawności produktywnych to jest mówienia i pisania. Kolejnymi sprawnościami językowymi, które uczniowie zdobywają pod nadzorem nauczyciela są: umiejętność interakcji i mediacji.

Bibliografia

Awdiejew U., 1981, Rozwijanie sprawności mówienia w języku polskim jako obcym. Zarys problematyki, „Przegląd Polonijny”, nr 1, s. 69–76.

Bugajska D., 2002, Słucham? Słucham! O umiejętności aktywnego słuchania na lekcjach polskiego, „Nowa Polszczyzna”, nr 2, s. 47–55.

Chodkiewicz H., 1986, O sprawności czytania w nauczaniu języka obcego, Warszawa.

Komorowska H., 2002, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa.

Lipińska E., 2000, Sprawność pisania w nauczaniu języka obcego, „Języki Obce w Szkole”, nr 5, s. 10–19.

Rusiecki J., 1993, Rozwijanie sprawności słuchania ze zrozumieniem; podstawy teoretyczne i propozycje ćwiczeń, „Języki Obce w Szkole”, nr 4, s. 296–303.

Seretny A., Lipińska E., 2005, ABC metodyki nauczania języka polskiego jako obcego, Kraków.

Stawna M., 1991, Podejście komunikacyjne do nauczania języków obcych. Od teorii do praktyki, Warszawa.