Spór o wartości – sąd niezależny czy „zależny”, sędzia niezawisły czy „zawisły”

Andrzej Gomułowicz

doi:10.18778/1509-877X.2023.01.07

Autor

Andrzej Gomułowicz Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu https://orcid.org/0000-0003-3062-0270

DOI:

https://doi.org/10.18778/1509-877X.2023.01.07

Słowa kluczowe:

zasada trójpodziału władzy, niezależność sądów, niezawisłość sędziów, ex iniuria non oritur ius, lex falsa lex non est, pozycja ustrojowa Krajowej Rady Sądownictwa

Abstrakt

Problematyka artykułu dotyczy istotnych z punktu widzenia demokratycznego państwa prawnego standardów funkcjonowania władzy sądowniczej. W kontekście konstytucyjnej zasady podziału i równowagi władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej analizuje problematykę odrębności i niezależności sądów od innych władz, znaczenie sędziowskiej niezawisłości i ustrojowej pozycji Krajowej Rady Sądownictwa, ocenia rozwiązania przyjęte w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 roku o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. z 2018 r., poz. 3) oraz ustawie z dnia 20 grudnia 2019 roku o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 198). Ta analiza prowadzona jest w kontekście wyroku wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 4 listopada 2021 r., sygn. III FSK 3626/21. Problem dotyczy powołań sędziowskich, a także asesorskich w trybie: wniosek „nowej Rady”, tj. „neo-KRS”, a postanowienie Prezydenta RP o powołaniu na urząd sędziego (asesora).

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Bosek L., Bezprawie legislacyjne, Warszawa 2007.

Dobrowolski M., Pozorna rysa na obliczu Temidy, „Kwartalnik Prawa Podatkowego” 2022, nr 4, https://doi.org/10.18778/1509-877X.2022.04.10 DOI: https://doi.org/10.18778/1509-877X.2022.04.10

Dziedziak W., O prawie słusznym (perspektywa systemu prawa stanowionego), Lublin 2015.

Ex iniuria non oritur ius. Księga ku czci prof. Wojciecha Łączkowskiego, red. A. Gomułowicz, J. Małecki, Poznań 2003.

Finnis J., Prawo naturalne a uprawnienie naturalne, Warszawa 2001.

Gomułowicz A., Rysa na obliczu Temidy, „Kwartalnik Prawa Podatkowego” 2021, nr 2, https://doi.org/10.18778/1509-877X.2022.02.02 DOI: https://doi.org/10.18778/1509-877X.2022.02.02

Lyons D., Etyka i rządy prawa, Warszawa 2000.

Monteskiusz, O duchu praw, Kraków 2003.

Olszewski H., Słownik twórców idei, Poznań 2001.

Pach M., Tuleja P., Komentarz do art. 10 Konstytucji, [w:] Konstytucja RP, t. I, red. M. Safjan, L. Bosek, Warszawa 2016.

Pichlak M., Rozróżnienie ius et lex we współczesnej filozofii prawa, „Archiwum Filozofii Prawa i Filozofii Społecznej” 2017, nr 2.

Prawość i godność. Księga pamiątkowa w 70. rocznicę urodzin prof. Wojciecha Łączkowskiego, red. F. Rymarz, S. Fundowicz, A. Gomułowicz, Lublin 2003.

Raz J., Autorytet prawa, Warszawa 2000.

Safjan M., Etyka zawodu sędziowskiego, [w:] Etyka prawnika. Etyka nauczyciela zawodu prawniczego, red. E. Łojko, Warszawa 2002.

Smolak M., Wykładnia celowościowa z perspektywy pragmatycznej, Warszawa 2012.

Stelmachowski A., W kwestii koncepcji źródeł prawa (na tle zasad prawa cywilnego), [w:] Szkice z teorii prawa i szczegółowych nauk prawnych, red. S. Wronkowska, M. Zieliński, Poznań 1990.

Szczucki K., Komentarz do art. 187 Konstytucji, [w:] Konstytucja RP, t. I, red. M. Safjan, L. Bosek, Warszawa 2016.

Trzciński J., Bezpośrednie stosowanie zasad naczelnych Konstytucji przez sądy administracyjne, „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” 2011, nr 3.

Trzciński J., O znaczeniu Konstytucji jako ustawy zasadniczej państwa, „Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego” 2010, nr 5–6.

Weitz K., Komentarz do art. 179 Konstytucji, [w:] Konstytucja RP, t. II, red. M. Safjan, L. Bosek, Warszawa 2016.

Ziembiński Z., „Lex” a „ius” w okresie przemian, „Państwo i Prawo” 1991, nr 6.

Ziembiński Z., O pojmowaniu sprawiedliwości, Lublin 1992.

Ziembiński Z., O stanowieniu i obowiązywaniu prawa. Zagadnienia podstawowe, Warszawa 1995.

Ziembiński Z., Sprawiedliwość społeczna jako pojęcie prawne, Warszawa 1996.