Speech Therapy Case Study of Patient Diagnosed with the Frontal Psychoorganic Syndrome

Renata Gliwa

doi:10.18778/2544-7238.04.02

Autor

Renata Gliwa University of Lodz, Faculty of Philology, Department of Polish Dialectology and Logopaedics, 171/173 Pomorska street, 90-236 Łódź https://orcid.org/0000-0003-2231-9197

DOI:

https://doi.org/10.18778/2544-7238.04.02

Słowa kluczowe:

zespół psychoorganiczny, otępienie, zaburzenia kompetencji i sprawności: interakcji, komunikacyjnych, językowych

Abstrakt

Zespół psychoorganiczny to odchylenie w stanie psychicznym, uwarunkowane uszkodzeniem lub dysfunkcją struktur mózgu. Wiąże się on z występowaniem zaburzeń psychicznych, przejawiających się w sferze behawioralnej, społeczno-emocjonalnej, poznawczej, a także komunikacyjnej. W artykule opisano przypadek 68-letniej pacjentki, u której rozpoznano zespół psychoorganiczny. Obserwowane u niej zmiany dotyczą znacznych dysfunkcji w zakresie kompetencji i sprawności interakcyjnych, komunikacyjnych i językowych.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Bilikiewicz A., Strzyżewski W., 1992, Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Domagała A., 2007, Zachowania językowe w demencji, series “Komunikacja Językowa i Jej Zaburzenia”, vol. 20, S. Grabias (ed.), Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Domagała A., 2015, Narracja i jej zaburzenia w otępieniu alzheimerowskim, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Domagała A., 2017, Zaburzenia komunikacji pisemnej u osób z chorobą Alzheimera, [in:] A. Domagała, U. Mirecka (eds.), Zburzenia komunikacji pisemnej, Gdańsk: Harmonia, pp. 524–545.

Dominguez D. I., De Strooper B., 2002, Novel therapeutic strategies provide the real test for the amyloid hypothesis of Alzheimer’s disease, “Trends in Pharmacological Sciences”, no. 23, pp. 324–330. DOI: https://doi.org/10.1016/S0165-6147(02)02038-2

Goodglass H., Kaplan E., 1972, Boston Diagnostic Aphasia Examination, Philadelphia: Lea & Febiger.

Grabias S., 1997, Język w zachowaniach społecznych, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Grabias S., 2015, Postępowanie logopedyczne. Standardy terapii, [in:] S. Grabias, J. Panasiuk, T. Woźniak (eds.), Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, pp. 955–995.

Herzyk A., 2005, Wprowadzenie do neuropsychologii klinicznej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

ICD-10, 2008, Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, www.csioz.gov.pl/interoperacyjnosc/klasyfikacje (accessed: 28.03.2019).

Jodzio K., 2006, Neuropoznawcze korelaty spadku fluencji słownej po udarze prawej półkuli mózgu, “Studia Psychologiczne”, vol. 44(2), pp. 5–18.

Jodzio K., 2008, Neuropsychologia intencjonalnego działania. Koncepcje funkcji wykonawczych, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Kielar-Turska M., Byczewska-Konieczny K., 2014, Specyficzne właściwości posługiwania się językiem przez osoby w wieku senioralnym, [in:] S. Milewski, J. Kuczkowski, K. Kaczorowska-Bray (eds.), Biomedyczne podstawy logopedii, Gdańsk: Harmonia, pp. 429–443.

Kozubski W., Liberski P. P., 2014, Neurologia. Podręcznik dla studentów medycyny, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Krzymiński S., 1995, Test rysowania zegara, “Postępy Psychiatrii i Neurologii”, no. 4, supplement I(2), pp. 21–30.

Łuria A. R., 1976, Podstawy neuropsychologii, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Marczewska H., 1994, Zaburzenia językowe w demencji typu Alzheimera i demencji wielozawałowej, [in:] H. Marczewska, E. Osiejuk (eds.), Nie tylko afazja… O zaburzeniach językowych w demencji Alzheimera, demencji wielozawałowej i przy uszkodzeniach prawej półkuli mózgu, Warszawa: Energeia, pp. 7–60.

Olszewski H., 2008, Otępienie czołowo-skroniowe. Ujęcie neuropsychologiczne, Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Panasiuk J., 2013, Afazja a interakcja. Tekst – metatekst – kontekst, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Panasiuk J., 2015a, Postępowanie logopedyczne w przypadku zespołu psychoorganicznego, [in:] S. Grabias, J. Panasiuk, T. Woźniak (eds.), Logopedia. Standardy postępowania logopedycznego, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, pp. 1025–1058.

Panasiuk J., 2015b, Zespół psychoorganiczny w diagnozie logopedycznej, “Logopedia Silesiana”, no. 4, pp. 81–112.

Pąchalska M., 2012, Afazjologia, Warszawa–Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Piskunowicz M., Bieliński M., Zgliński A., Borkowska A., 2013, Testy fluencji słownej – zastosowanie w diagnostyce neuropsychologicznej, “Psychiatria Polska”, vol. XLVII, no. 3, pp. 475–485.

Prusiński A., 1998, Neurologia praktyczna, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Schulman K. L., Shedletsky R., Silver I. L., 1997, The Challenge of Time: Clock Drawing and Cognitive Function in the Elderly, “International Journal of Geriatric Psychiatry” vol. 1, issue 2, pp. 619–627. DOI: https://doi.org/10.1002/gps.930010209

Sitek E. J., Konkel A., Międzobrodzka E., Sołtan W., Barczak A., Sławek J., 2014, Kliniczne zastosowanie prób fluencji słownej w chorobie Huntingtona, “Hygeia Public Health”, vol. 49(2), pp. 215–221.

Siuda J., Opala G., 2012, Diagnostyka różnicowa otępienia, [in:] M. Zabawa (ed.), Diagnostyka i leczenie otępień. Rekomendacje zespołu ekspertów Polskiego Towarzystwa Alzheimerowskiego, Otwock: MediSfera, pp. 41–49.

Szepietowska E. M., 2000, Badanie neuropsychologiczne. Procedura i ocena, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Szepietowska E. M., Gawda B., 2011, Ścieżkami fluencji werbalnej, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Szepietowska E. M., Lipian J., 2012, Fluencja słowna neutralna i afektywna u chorych z uszkodzeniem prawej, lewej lub obu półkul mózgu, “Psychiatria Polska”, vol. XLVI, no. 4, pp. 539–551.

Szumska J., 1980, Metody badania afazji, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.

Warchala J., 1991, Dialog potoczny a tekst, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Widła T., 1986, Cechy płci w piśmie ręcznym, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Woźniak T., 2005, Narracja w schizofrenii, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Woźniak T., 2014, Zaburzenia mowy w schizofrenii, [in:] S. Grabias, M. Kurkowski (eds.), Logopedia. Teoria zaburzeń mowy, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, pp. 645–677.

Wysokiński A., Orzechowska A., Strombek-Milczarek M., Gruszczyński W., 2008, Odwracalność zaburzeń psychopatologicznych po stłuczeniu mózgu – przypadek kazuistyczny, “Psychiatria w Praktyce Klinicznej”, vol. 1, pp. 46–49.