Zabiegi retoryczne w dyskursie politycznym, czyli jak powiedzieć wszystko, co trzeba i tylko to, co trzeba?
DOI:
https://doi.org/10.18778/0208-6077.45.06Abstrakt
The article shows complicated structure of present political language (on example of debates coming from TV programme What is with Poland?). Essential role in the rhetorical structure of political statements, in showing material, plays rhetorical holds, comparisons, metaphors, numerous epithets or evaluation lexemes and the suitably shaped arguments.
Pobrania
Bibliografia
Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi. Teoria i praktyka, Gdańsk 1994.
Doliński D., Psychologia wpływu społecznego, Wrocław 2002.
Dubisz S., Kultura języka politycznego, Warszawa 1980.
Hogan P., Psychologia perswazji, Warszawa 1998.
Język perswazji publicznej, red. K. Mosiołek-Kłosińska, T. Zgółka, Poznań 2003.
Korolko M., Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1990.
Kotarski E., Retoryka w badaniach nad mediami, [w:] Retoryka dziś. Teoria i praktyka, red. R. Przybylska, W. Przyczyna, Kraków 2001.
Kwintylian M. F., Kształcenie mówcy. Księgi I, II i X, Wrocław 1951.
Ożóg K., Język w służbie polityki, Rzeszów 2004.
Pratkanis A., Aronson E., Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, Warszawa 2003.
Siewierska-Chmaj A., Język polskiej polityki. Politologiczno-semantyczna analiza expose premierów Polski w latach 1919–2004, Rzeszów 2006.
Tokarz M., Argumentacja, perswazja, manipulacja, Gdańsk 2006.
Ziomek J., Retoryka opisowa, Wrocław 2000.
Zmiany w publicznych zwyczajach językowych, red. J. Bralczyk, K. Mosiołek-Kłosińska, Warszawa 2001.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

