Polski język humanistyczny dla cudzoziemców mniej i bardziej zaawansowanych

Ewa Sabela-Dymek

doi:10.18778/0860-6587.23.11

Autor

Ewa Sabela-Dymek Uniwersytet Łódzki, Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.23.11

Słowa kluczowe:

język specjalistyczny, polski język humanistyczny, cechy, teksty, terminologia, składnia

Abstrakt

Autorka, biorąc pod uwagę zadania, przed jakimi stają studenci obcokrajowcy studiujący na polskich uniwersytetach, podejmuje próbę omówienia wspólnych dla różnych nauk humanistycznych właściwości językowych, decydujących o specyfice humanistycznej odmiany języka polskiego. Zwraca uwagę na cechy języka humanistycznych tekstów akademickich oraz popularnonaukowych (obiektywizm, intelektualizm czy depersonalizacja) i omawia środki językowe, za pomocą których się je tworzy. Wskazuje na zagadnienia językowe, z jakimi powinni zapoznać się cudzoziemcy zamierzający studiować w Polsce. Wskazuje też źródła tekstów do pracy ze słuchaczami kursów języka specjalistycznego – od podręczników akademickich (dla najbardziej zaawansowanych), poprzez teksty prasowe i internetowe, do podręczników dla cudzoziemców.

Bibliografia

Bajor E., Madej E., 2006,Wśród ludzi i ich spraw. Język polski dla cudzoziemców, Łódź.

Bajor E., Sabela E., 2010, Zeszyt ćwiczeń do podręcznika „Wśród ludzi i ich spraw”, Łódź.

Czarnecka U., Gaszyńska M., 1990, Zrozumieć Polskę. Ćwiczenia w czytaniu dla studentów zaawansowanych, Kraków.

Czarnecka U., Gaszyńska M., 1992, Polubić Polskę. Ćwiczenia w czytaniu dla studentów zaawansowanych, Kraków.

Dobrowolska D., 2016, Metodyka edukacji polonistycznej w okresie wczesnoszkolnym, Kraków.

Gajda S., 1999, Język w naukach humanistycznych, w: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, Kraków, s.12–32.

Gulczyński M., 2007, Nauka o polityce, Warszawa.

Ligara B., 1990, Rendez-vous z kulturą polską. Podręcznik języka polskiego dla humanistów, Kraków.

Lukszyn J., Górnicz M., 2005, Języki specjalistyczne: słownik terminologii przedmiotowej, Warszawa.

Mikołajczyk S., 1990, Składnia tekstów naukowych. Dyscypliny humanistyczne, Poznań.

Śliwiński W., 1991, To właśnie Polska. Podręcznik języka polskiego dla humanistów. Kurs dla zaawansowanych, Kraków.

Topolski J. (red.), 1975, Dzieje Polski, Warszawa.

Słownik języka polskiego PWN, 1987, pod red. M. Szymczaka, Warszawa.

Wójcikiewicz M., 1993, Piszę, więc jestem. Podręcznik kompozycji i redakcji tekstów, Kraków.

Zieliński M., 1999, Języki prawne i prawnicze, w: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, Kraków, s. 50–74.

Zylbertal W. H., 2002, Zintegrowany program humanistyki, w: E. Białek (red.), Dokąd zmierzasz człowieku? Model edukacji dla przyszłości, Warszawa, s. 167–176.

Czernek P., 2011, Analiza składniowa i literalna grup nominalnych w języku poetyckim Zbigniewa Herberta, http://www.moscice.pl/moje-moscice/blogi/blog-postscriptum/analiza-sk%C5%82adniowa-i-literalna-grup-nominalnych-w-j%C4%99zyku-poetyckim-zbigniewa-herberta/ [04.05.2016].

Grucza S., 2013, Lingwistyka języków specjalistycznych, w: S. Grucza i in. (red), Studi@ Naukowe 3, Warszawa, https://portal.uw.edu.pl/documents/7732735/0/Sambor+Grucza++Lingwistyka+j%C4%99zyk%C3%B3w+specjalistycznych.pdf. [27.04. 2016].

Sawicka A., 2009, Krótka charakterystyka języków specjalistycznych, w: „Rozprawy i Artykuły. Komunikacja Specjalistyczna”, nr 2, http://www.ks.uw.edu.pl/KS2_001-295.pdf. [30.04.2016].

Wilkoń A., 1987, Typologia odmian językowych współczesnej polszczyzny, Katowice, http://www.sbc.org.pl/dlibra/plain-content?id=73129. [04.05.2016].