Język medycyny (medyczny) – dyskusja nad definicją

Paulina Oczko

doi:10.18778/0860-6587.28.14

Autor

Paulina Oczko Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Wydział Nauk Humanistycznych, Katedra Języka Polskiego, Al. Racławickie 14, 20-950 Lublin https://orcid.org/0000-0003-3292-020X

DOI:

https://doi.org/10.18778/0860-6587.28.14

Słowa kluczowe:

język medycyny (medyczny), nomenklatura terminologiczna, metodyka nauczania języków specjalistycznych, sprawności językowe, glottodydakyka specjalistyczna

Abstrakt

W niniejszym tekście podjęta została dyskusja nad zdefiniowaniem pojęcia polski język medycyny (medyczny) dla celów glottodydaktyki. Artykuł składa się z sześciu części. W pierwszej kolejności omówiono dotychczasowe założenia teoretyczne nauczania polskiego języka medycyny (medycznego). Następnie zaprezentowano sposoby opisu języka medycznego na gruncie glottodydaktyki angielskiej, francuskiej i niemieckiej. W kolejnej części znalazły się metodologiczne i lingwistyczne założenia materiałów glottodydaktycznych przeznaczonych do kształcenia specjalistycznego. W czwartej części zarysowano definicję pojęcia medycyny w kategoriach semantycznych oraz syntaktycznych. Piąta część poświęcona została legislacyjnemu rozumieniu polskiego języka medycyny (medycznego). Rozważania te prowadzą do prezentacji konkluzji i wskazań dla glottodydaktyki polonistycznej w części szóstej. Wyniki analiz wykazały, iż zagadnienie opisu języka polskiego do celów specjalistycznych jest bardzo złożonym procesem. Niezbędne są dalsze badania, dotyczące m.in. warstwy stylistycznej polskiego języka medycyny (medycznego), kompetencji socjolingwistycznej, socjokulturowej i realioznawczej.

Bibliografia

Abakarova N., 2010, Le français médical – le travail en perspective https://crefeco.org/intraweb/download/1_all_abakarova.pdf (dostęp: 28.04.2021).

Baylon Ch., Mignot X., 1994, La communication, Ed. Nathan, Paryż.

Chłopicka M., Pukas-Palimaka D., 1988, Założenia lingwistyczne i metodyczne drugiej części podręcznika języka medycznego dla studentów polonijnych, „Przegląd Polonijny”, z. 2, s. 119–129.

Chłopicka-Wielgos M., Pukas-Palimąka D., 1996, Nauczanie języka specjalistycznego a nie tylko terminologii, „Acta Universitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, nr 7/8, B. Ostromęcka-Frączak (red.), s. 69–80.

Danecka-Chwals A., Pukas-Palimąka D., Chłopicka M., 1979, Z zagadnień nauczania odmiany specjalistycznej języków obcych (na przykładzie nauczania języka medycznego studentów polonijnych), „Przegląd Polonijny” V, z. 4, s. 73–82.

Danecka-Chwals A., Pukas-Palimąka D., Chłopicka M., 1981, Założenia metodyczne i lingwistyczne podręcznika języka medycznego dla studentów polonijnych, „Przegląd Polonijny” VII, z. 1, s. 57–67.

Doroszewski J., 2007, Komunikacja pacjenta z lekarzem – literatura, stanowiska, problemy, w: M. Kącka (oprac.), Językowe, psychologiczne i etyczne aspekty komunikacji lekarza z pacjentem, Warszawa, s. 41–62.

Doroszewski J., 2010, Język nauki i praktyki medycznej, w: M. Milewska-Stawiana, E. Rogowska-Cybulska (red.), Polskie języki: o językach zawodowych i środowiskowych: materiały VII Forum Kultury Słowa), Gdańsk, s. 299–319.

Dudley-Evans T., St. John M., 1998, Developments in ESP: A Multidisciplinary Approach, Cambridge.

Ferguson G., 2013, English for Medical Purposes, w: B. Paltridge, S.Starfield (red.), The Handbook of English for Specific Purposes, London. DOI: https://doi.org/10.1002/9781118339855.ch13

Gajewska E., Sowa M., 2014, LSP, FOS, Fachsprache... Dydaktyka języków specjalistycznych, Lublin.

Karenberg A., 2007, Fachsprache Medizin im Schnellkurs, Stuttgart.

Kokot U., 2001, Klasyfikacja tekstów medycznych, w: A. Kątny (red.), Języki fachowe – problemy dydaktyki translacji, Olecko, s. 57–69.

Kostrzewa Z., 2011, Leksykon wyrazów i zwrotów lekarskich, Łódź.

Kumaniecki F., 1977, Słownik łacińsko-polski, Warszawa.

Ligara B., Szupelak W., 2012., Lingwistyka i glottodydaktyka języków specjalistycznych na przykładzie języka biznesu. Podejście porównawcze, Kraków.

Magajewska M., 2016, Specjalistyczny język medyczny w multimedialny kurs języka zawodowego dla pielęgniarek, „Acta Uniniversitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 23, G. Zarzycka, M. Biernacka (red.), s. 199–213. DOI: https://doi.org/10.18778/0860-6587.23.16

Müldner-Nieckowski P., 2014, Uwagi o odmianach języka lekarskiego, w: A. Kozłowska, A. Świątek (red.), Znaczenie, tekst, kultura. Prace ofiarowane Profesor Elżbiecie Janus, Warszawa, s. 299–412.

Pukas-Palimąka D., Chłopicka M., Dobór materiału językowego do nauczania obcokrajowców polskiego języka medycznego, „Acta Uniniversitatis Lodziensis. Kształcenie Polonistyczne Cudzoziemców”, t. 2, s. 28–38.

Sowa M., 2013, Wprowadzenie, „Neofilolog”, nr 41/1, s. 5–6. DOI: https://doi.org/10.14746/n.2012.38.1.1

Thommes D., 2015, Wie viel Sprache braucht der Arzt? w: D. Borowski i in. (oprac.), Leitfaden Deutsch für Medizinerinnen und Mediziner, s. 11–27.

Wojnicki S., 1991, Nauczanie języków obcych do celów zawodowych, Warszawa.

Bilicka B., Leśniak A., 2013 Język polski dla cudzoziemców: dialogi i ćwiczenia dla studentów stomatologii, Szczecin.

Bilicka B., 2018, Witaj w Polsce! Podręcznik do nauki języka polskiego dla studentów medycyny, Szczecin.

Chłopicka-Wielgos M., Pukas-Palimąka D., Turek-Fornelska K., 1991, Co Panu dolega? Komunikacyjny podręcznik języka medycznego dla obcokrajowców, Kraków.

Chłopicka-Wielgos M., Pukas-Palimąka D., Turek-Fornelska K., 2015, Co Panu dolega? Podręcznik z płytą CD do nauczania cudzoziemców języka polskiego na studiach medycznych. Poziom B2/C1, Kraków.

Danecka-Chwals A., Chłopicka M., Pukas-Palimąka D., 1981, O człowieku po polsku. Podręcznik języka medycznego dla obcokrajowców, Kraków.

Gałat E., 2018, Anatomia – język specjalistyczny. Skrypt dla obcokrajowców na poziomie A2+/B, Kraków.

Janeczko D., Kędziora A., Lubelska, E. Orzechowski, 2013, Materiały do nauczania języka polskiego w szkole medycznej dla obcokrajowców. Poziom podstawowy, Kraków.

Janowska M., Sikorska Ś., 2007, Proszę oddychać. Materiały do nauczania medycznego języka polskiego. Część I–III, Warszawa.

Jezierksa J., Skwarczyńska H., Zalewska-Maciąg D., 1974, Język polski (wybór tekstów z ćwiczeniami dla grup medycznych), Łódź.

Jurek T., 2007, Proszę mi powiedzieć, co się stało? Podręcznik języka polskiego dla studentów medycyny, Poznań.

Lechowicz J., Podsiadły J., 1998, Chcę studiować medycynę. Język polski dla cudzoziemców – kandydatów na studia medyczne, Łódź.

Ławnicka-Borońska M., 2013, Język polski w medycynie. A Guide to Polish in Medical Practice, Warszawa.

Rogala D., Terka B., Burzyńska M., Gruchała W., Rodzińska W., Wawrzeń M., 2019, U lekarza. Słucham i rozumiem! Materiały do nauczania języka polskiego medycznego. Poziom A2–B2, Kraków.

Swoboda-Rydz U., 2016, Język polski dla stomatologów, Warszawa.

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20120000184/O/D20120184.pdf (dostęp: 13.04.2021).

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19970280152/O/D19970152.pdf (dostęp: 13.04.2021).

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20091080908 (dostęp: 09.04.2021).

https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/medycyna;3939269.html (dostęp: 13.04.2021).

https://sip.lex.pl/akty-prawne/akty-korporacyjne/egzamin-z-jezyka-polskiego-dla-lekarzy-cudzoziemcow286534200 (dostęp: 09.04.2021).