Funkcja turystyczna Torunia

Autor

  • Jan Stachowski Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Instytut Geografii, Zakład Geografii Ekonomicznej

DOI:

https://doi.org/10.18778/0867-5856.2.1.04

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Leszczycka W., 1939, Ruch uzdrowiskowo-letniskowy w województwie pomorskim (w sezonie letnim 1938 r.), „Komunikaty Studium Turyzmu Uniwersytetu Jagiellońskiego", nr 16, Kraków.

Lijewski T., Mikułowski B., Wyrzykowski J., 1985, Geografia turystyki Polski, PWE, Warszawa.

Przybyszewska-Gudelis R., Iwicki S., 1973, Turystyczne zagospodarowanie przestrzenne Torunia jako wielkiego centrum krajoznawczego, Instytut Turystyki, Warszawa.

Spis zabytków architektury i budownictwa. Miasto Toruń, Wyd. Min. Kult. i Szt., Warszawa 1964.

Wilgat T., 1939, Rozmieszczenie przemysłu pensjonatowo-hotelowego w Polsce, „Komunikaty Studium Turyzmu Uniwersytetu Jagiellońskiego”, nr 22, Kraków.

Pobrania

Opublikowane

1992-06-30

Numer

Tom 2 Nr 1 (1992)

Dział

Artykuły

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Jak cytować

Stachowski, Jan. 1992. “Funkcja Turystyczna Torunia”. Turyzm/Tourism 2 (1): 37-47. https://doi.org/10.18778/0867-5856.2.1.04.