Z problematyki badawczej zachowań turystyczno-rekreacyjnych w środowisku przyrodniczym
DOI:
https://doi.org/10.18778/0867-5856.5.2.07Abstrakt
Artykuł jest próbą nowego spojrzenia na zagadnienie interakcji turystyka-środowisko. W ujęciu tym środowisko rozumiane jest całościowo jako rodzaj systemu przestrzennego, który posiada wyróżniające go wymiary systemowo-strukturalne. W pracy dokonano charakterystyki siedmiu takich wymiarów: konfiguracji, specjalizacji, centralizacji, stabilizacji, standaryzacji, antropizacji i symbolizacji. Turystyka w tym opracowaniu rozpatrywana jest jako wzory i typy zachowań człowieka w systemowo rozumianym środowisku.
Pobrania
Bibliografia
Bodewes Th., 1979, Od turystyki socjalnej do społecznych aspektów turystyki, [w:] Społeczne aspekty turystyki: cele i realizacja, red. B. Libicki, Instytut Turystyki, Warszawa.
Edington J. M., Edington M. A., 1986, Ecology, Recreation and Tourism, Cambridge Univ. Press, Cambridge.
Krippendorf J., Zimmer P., Glauber H., 1988, Für einen anderen Tourismus- Probleme - Perspektiven - Ratschläge, Fischer, Frankfurt am Main.
Krzymowska-Kostrowicka A., 1994, Landscape as the Object of Investigation an Axiological Approach, Miscellanea Geographica 6, Warszawa. DOI: https://doi.org/10.2478/mgrsd-1994-060123
Krzymowska-Kostrowicka A., 1995, Zarys geoekologii rekreacji, t. 2, Człowiek w środowisku przyrodniczym. Geoekologia zachowań turystyczno-rekreacyjnych, Wyd. UW, Warszawa.
Pearce F., 1982, The Social Psychology of Tourist Behaviour, Pergamon, Oxford. DOI: https://doi.org/10.1016/B978-0-08-025794-5.50007-8
Warszyńska J., 1974, Ocena zasobów środowiska naturalnego dla potrzeb turystyki (na przykładzie woj. krakowskiego), Zeszyty Naukowe UJ, Prace Geogr. z. 36; Prace Inst. Geografii, z. 58, Kraków, PWN.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
