Gałązka logiczna TOC w nauczaniu języka polskiego jako obcego/drugiego/odziedziczonego dzieci
DOI:
https://doi.org/10.18778/0860-6587.26.18Słowa kluczowe:
narzędzia myślowe TOC, gałązka logiczna, glottodydaktyka polonistyczna, nauczanie języka polskiego jako obcego/drugiego/odziedziczonego dzieciAbstrakt
Artykuł jest poświęcony prezentacji autorskich rozwiązań w zakresie adaptacji jednego z narzędzi myślowych TOC dla potrzeb glottodydaktyki polonistycznej, a konkretnie – w nauczaniu języka polskiego jako obcego, drugiego bądź odziedziczonego dzieci. Narzędzia myślowe TOC zostały prymarnie wypracowane dla sfery biznesu jako narzędzia do diagnozowania obszarów wymagających poprawy lub usprawnienia. Przeniesione do sfery edukacji okazały się uniwersalnymi metodami wspierania procesów poznawczych uczniów. W dotychczasowych badaniach nad możliwymi zastosowaniami metodologii TOC nie zwracano uwagi na jej wykorzystanie w działaniach glottodydaktycznych, a tymczasem narzędzia TOC wydają się przydatnym rozwiązaniem w nauczaniu języków obcych dzieci. W artykule przedstawione są propozycje wykorzystania tzw. gałązki logicznej do objaśniania reguł gramatycznych w nauczaniu języka polskiego dzieci. Omawiane narzędzie dydaktyczne może dobrze spełniać tę funkcję, ponieważ odpowiada standardom metodyki odpowiedniej w kształceniu językowym dzieci: jest atrakcyjne jako narzędzie graficzne, pokazuje struktury systemu polszczyzny w sposób przejrzysty i uporządkowany, ma walory mnemotechniczne, może być wykorzystane do gier i zabaw glottodydaktycznych, jak również pozwala na elastyczność (różnicowanie) procesu dydaktycznego.
Bibliografia
Bilbrough N., 2011, Memory Activities for Language Learning, Cambridge.
Brzeziński J., 1987, Nauczanie języków obcych dzieci, Warszawa.
Jagodzińska M., 2003, Rozwój pamięci dziecka w dzieciństwie, Gdańsk.
Jędryka B., 2012, Język polski w polonijnej szkole. Na przykładzie badań przeprowadzonych w Clark – New Jersey, USA, Warszawa.
Kamińska D., 2012, Jak bawić się i uczyć z pasją? Zastosowanie narzędzi myślowych TOC w pracy z dziećmi, Kraków.
Karbowniczek J., 2012, Zintegrowana edukacja wczesnoszkolna z językiem angielskim, Warszawa.
Kotorowicz-Jasińska K., Śpiewak G., 2016, Train your brain. Ideas and activities for remembering easily and revising wisely, Warszawa.
Lipińska E., Seretny A., 2012, Między językiem ojczystym a obcym. Nauczanie i uczenie się języka odziedziczonego na przykładzie szkolnictwa polonijnego w Chicago, Kraków.
Miodunka W., 2010, Polszczyzna jako język drugi. Definicja języka drugiego, in: J. S. Gruchała, H. Kurek (eds.), Silva Rerum Philologicarum. Studia oferowane profesor Marii Strycharskiej-Brzezinie z okazji Jej jubileuszu, Kraków, pp. 233–246.
Miodunka W., 2016, Glottodydaktyka polonistyczna. Pochodzenie – stan obecny – perspektywy, Kraków.
ORPEG, 2019, Narzędzia TOC wspomagające procesy edukacyjne w polskiej szkole poza granicami kraju, http://www.orpeg.pl/index.php/aktalnosci-pcn/48-aktualnosci-pcn/1654-narzedzia-toc-wspomagajace-procesy-edukacyjne-w-polskiej-szkole-poza-granicami-kraju [20.04.2019].
Pfeiffer W., 2001, Nauka języków obcych: od praktyki do praktyki, Poznań.
Przewęda R., 1981, Rozwój somatyczny i motoryczny, Warszawa.
Rokita-Jaśkow J., 2015, Spór o metodę, czyli jak najlepiej uczyć dzieci języków obcych, ”Języki Obce w Szkole”, no. 1, pp. 31–35.
Schaffer H. R., 2006, Psychologia dziecka, Warszawa.
Sobczyńska D., 2016, Praktyka czyni (prawie) mistrza, czyli jak uczyć po angielsku nie tylko angielskiego, ”Języki Obce w Szkole”, no. 3, pp. 105–198.
Szewczuk W., 2000, Podstawy psychologii. Podręcznik akademicki, Warszawa.
Szybura A., 2016, Potrzeby językowe uczniów przybywających z zagranicy w zakresie nauczania języka polskiego, ”Języki Obce w Szkole”, no. 2, pp. 99–105.
Żydek-Bednarczuk U., 2015, Spotkanie kultur: komunikacja i edukacja międzykulturowa w glottodydaktyce, Katowice.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
