Orzeł Biały z 1 VIII 1919 roku – idealny wzór polskiego orła państwowego czy „heraldyczne nieszczęście”? Uwagi na marginesie inicjatywy obywatelskiej w sprawie przywrócenia „tradycyjnego” herbu Rzeczypospolitej
DOI:
https://doi.org/10.18778/2080-8313.20.01Słowa kluczowe:
Orzeł Biały, heraldyka, herb Rzeczypospolitej / herb PolskiAbstrakt
1 sierpnia 1919 r. Sejm Ustawodawczy przyjął ustawę o polskich godłach państwowych. Posłowie w trakcie obrad parlamentarnych zgłosili szereg wątpliwości w sprawie formy Orła Białego przedłożonego do poselskiej akceptacji. Pomimo zastrzeżeń i wątpliwości Sejm przyjął zgłoszoną regulację. Ustawa z 1919 r. nie zakończyła dyskusji na temat polskich znaków państwowych, a jedynie wprowadziła znak tymczasowy i zapowiedziała jego uszczegółowienie. Godło przyjęte 1 sierpnia 1919 r. było jednym z trzech znaków w grupie ważnych orłów rywalizujących u progu II Niepodległości o miano godła państwowego. Dwa pozostałe godła – orzeł Kazimierza Kierskiego z początku 1917 r. lub nawet z końca 1916 r. i orzeł Bronisława Gembarzewskiego z początku 1917 r. – w różnym czasie pełniły funkcje polskich znaków przedpaństwowych, a nawet funkcje polskich znaków państwowych po 11 listopada 1918 r. Orzeł z sierpnia 1919 r. sylwetą odwoływał się do tradycji polskich znaków państwowych z końca XVIII i XIX w. Wyrażał ciągłość państwa i akcentował przywiązanie twórców godła do tradycji powstania listopadowego i – werbalnie – do herbu ustanowionego przez Sejm i Rząd Narodowy na początku 1831 r. Słuszne założenie o zachowaniu ciągłości z decyzjami władz powstańczych z 1831 r. jednakowoż nie zostało w 1919 r. dobrze zrealizowane. Orzeł z sierpnia 1919 r. był inny od orła z 1831 r., a także został gorzej od niego narysowany. Z tego powodu podjęte zostały prace, które finalnie przynieść miały lepszy wzór godła. Od sierpnia 1919 r. w Ministerstwie Sztuki i Kultury, a następnie w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przygotowywano nowe wersje godła Rzeczypospolitej. Prace nadzorowane przez aparat państwowourzędniczy II Rzeczypospolitej zmierzały do stworzenia znaku, który stylizacją nawiązywałby do godła z sierpnia 1919 r. Równolegle do prac ministerialnych czołowi graficy ówczesnej Polski opracowywali własne Orły Białe, często wzorując się na orłach jagiellońskich. Na uwagę zasługują prace prof. Zygmunta Kamińskiego i Zofii Trzcińskiej-Kamińskiej. Zaprojektowane przez nich w 1924 i 1925 r. orły zainteresowały rządzących Polską po zamachu majowym z 1926 r. i rządzący ci zlecili w 1927 r., aby prof. Kamiński przygotował wzór nowego herbu Rzeczypospolitej. Orzeł Biały prof. Z. Kamińskiego z 1927 r. formą odbiegał od wzoru z sierpnia 1919 r., a jakością wykonania wyraźnie przewyższał dotychczasowe godło. Kontrowersje wzbudziła zmiana korony na głowie orła. W miejsce korony zamkniętej prof. Kamiński wprowadził koronę otwartą. Dla polityków i dla zwolenników ugrupowań prawicowo-narodowych taka korekta – szczególnie, że nastąpiła po zbrojnym zamachu stanu w maju 1926 r. i bez udziału parlamentu – była nie do zaakceptowania. Dyskusja wywołana zmianą formy korony, czy szerzej – zmianą formy polskiego orła państwowego w 1927 r. trwa do dziś. Heraldycy i politycy spierają się, czy w herbie Rzeczypospolitej powinna być korona otwarta, czy też korona zamknięta, a politycy prawicowo-narodowi podpowiadają, że Rzeczypospolitej należy przywrócić jej tradycyjne godło, a tym tradycyjnym godłem – według polityków prawicowo-narodowych – jest orzeł z sierpnia 1919 r. Odpowiedź na pytanie o właściwą formę polskiego orła państwowego, a także o rodzaj jego korony nie jest łatwa. Źródła (w tym przypadku analizowane były królewskie pieczęcie) sugerują odpowiedź. W długim trwaniu, w okresie przedrozbiorowym polski orzeł ukoronowany był koroną otwartą. Ponadto w 1831 r. Sejm powstańczej Polski i jej rząd zgodnie przyjęli herb z orłem „jagiellońskim” ukoronowanym także koroną otwartą. Korona zamknięta na głowie orła na pieczęciach pojawiła się w okresie panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego. Była popularna w przedstawieniach polskiego orła w XIX w. i ta dziewiętnastowieczna tradycja korony zamkniętej wpłynęła na treść dwudziestowiecznej dyskusji o godle Rzeczypospolitej.
Bibliografia
Archiwum Akt Nowych w Warszawie, Tymczasowa Rada Stanu w Warszawie, sygn. 95 Protokóły Wydziału Wykonawczego od I do XL. Protokół posiedzenia z 9 II 1917.
Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie, Komisja Rządowa Przychodów i Skarbu, sygn. 1664.
Biblioteka Jagiellońska w Krakowie, Dział rękopisów. Papiery Władysława Semkowicza, sygn. 9570.
Barzykowski S., Historia powstania listopadowego spisana przez Stanisława Barzykowskiego, posła ostrołęckiego, członka Rządu Narodowego, kawalera Krzyża Virtuti Militari, t. 2, Poznań 1883.
Czem powodowałem się przy projektowaniu obecnego godła państwowego. Wywiad z prof. Zygmuntem Kamińskim, „Sztuka Złotnicza, Zegarmistrzowska, Jubilerska i Rytownicza” 1928, nr 4.
Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 XI 1956 r. o zmianie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 XII 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach przez dodanie Krzyża w Koronie, „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej” (Londyn) 1956, nr 3, poz. 1, Londyn 1956.
Husarski W., Orzeł Polski, „Tygodnik Ilustrowany” 1927, nr 42.
Pieczęć sądów polskich, „Tygodnik Ilustrowany” 1917, nr 4 z dnia 27 I 1917 r.
Q., Polskie złote z orłem rosyjskim. Korespondencja własna “Ilustrowanego Kuryera Codziennego”, „Ilustrowany Kuryer Codzienny” 1924, nr 140 z dnia 24 V 1924 r.
Sprawozdanie stenograficzne z 21. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 II 1990 r., Warszawa 1990.
Sprawozdanie stenograficzne z 83. posiedzenia Sejmu Ustawodawczego z dnia 1 VIII 1919 r., Warszawa 1919.
Adamczewski M., Orzeł Biały, ale jaki? Poszukiwania formy polskiego orła państwowego w okresie międzywojennym, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego” 2017, t. 17(28).
Bender R., „Tylko pod tym znakiem…”, „Ład” 1990, z dnia 11 III 1990.
Gieysztor A., „Non habemus caesarem nisi regem”. Korona zamknięta królów polskich w końcu XV wieku i w wieku XVI, [w:] Muzeum i twórca. Studia z dziejów historii sztuki i kultury ku czci prof. dr Stanisława Lorentza, Warszawa 1969.
Gumowski M., Pieczęcie królów polskich, Kraków 1920.
Gumowski M., Haisig M. Mikucki S., Sfragistyka, Warszawa 1960.
Guzek K.J., „Na herb Orła Białego. O poprawny opis herbu Orła Białego w przyszłej konstytucji Rzeczypospolitej. Kalendarium wydarzeń 1989–1997”, Zduny 2003 (maszynopis).
Jaworska A., Orzeł Biały. Herb państwa polskiego, Warszawa 2003.
Kuczyński S.K., Orzeł Biały i barwy biało-czerwone w polskich powstaniach narodowych XIX wieku, „Niepodległość i Pamięć” 1998, nr 10.
Kuczyński S.K., Orzeł Biały w powstaniach narodowych i ruchach wyzwoleńczych XIX wieku, [w:] Orzeł Biały. Herb Państwa Polskiego. Materiały sesji naukowej w dniach 27–28 czerwca 1995 roku na Zamku Królewskim w Warszawie, red. S.K. Kuczyński, Warszawa 1996.
Kuczyński S.K., Pudłowski L., Udział archiwów państwowych w tworzeniu herbów okresu międzywojennego, „Archeion” 1987, t. 82.
Michta J., Średniowieczny i współczesny Orzeł Biały – godło Państwa Polskiego w państwowej i terytorialnej heraldyce, Kielce 2017.
Opieński H., Ignacy Jan Paderewski, Warszawa 1928.
Orzeł Biały – 700 lat herbu Państwa Polskiego, Warszawa 1995.
Palkij H., Stosowanie pieczęci w kancelariach koronnych w czasach saskich. Zarys problematyki, [w:] Dawne pieczęcie. Typologia, metody badań, interpretacje, red. Z. Piech, Warszawa 2015.
Parchimowicz J., Monety Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Szczecin 2010.
Piech Z., Monety, pieczęcie i herby w systemie symboli władzy Jagiellonów. Warszawa 2003.
Pudłowski L., Orzeł Biały odzyskał koronę, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Heraldycznego” 1990, nr 3.
Pudłowski L., Z najnowszych dziejów Orła Białego, [w:] Orzeł Biały. Herb państwa polskiego. Materiały sesji naukowej w dniach 27–28 czerwca 1995 roku na Zamku Królewskim w Warszawie, red. S.K. Kuczyński, Warszawa 1996.
Sigilla regnum et reginarum Poloniae. Pieczęcie królów i królowych Polski ze zbiorów Archiwum Głównego Akt Dawnych, Warszawa 2015.
Stronnictwo Narodowe przeciw symbolowi Orła z 1927 r., „Życie Warszawa” 1990, nr 12 z dnia 15 I 1990 r.
Szukalski S., Zew do młodzieży rodosławiańskiej, „Krak” 1938–1939, nr 3.
Urban A., Z polskiego Londynu. Krzyż na koronie, „Ład” 1990, z dnia 1 VII 1990 r.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
