Solidarity Comme Principle of Social Life in the Teaching of John Paul II

Authors

DOI:

https://doi.org/10.18778/1899-2226.14.1.01

Keywords:

solidarity, common good, social justice, dialogue, peace

Abstract

The paper has three parts. The first part concerns the solidarity principle’s genesis. Its philosophical base is the personalistic anthropology, which speaks about prosocial nature of man and its active participation in the social life. The biblical-theological base of solidarity are: personal dignity of man comme God’s image, person and learning of Christ, community of the Church. The second part of paper discusses elements ontological-anthropological and biblical-ethical which are necessary in the realisation of solidarity’s principle. They are following: pluralism of equal persons and societies, its dialogue, co-production of common good by honest work, integral development economic and intelectual-cultural, equality, social justice and love, peace and reciprocal settlement. The thirt part of paper speaks about three circles of application of solidarity’s principle; namely: solidarity professional-working – defend of rihts of workers, solidarity general-social of nation and state – protection of economic and political human rihts, solidarity international of humanity – trend towards peace and prosperity.

References

Jan Paweł II, Bez sprawiedliwości nie ma miłości. Audiencja generalna, Rzym 8 XI 1978 [w:] Nauczanie papieskie, t. I, Warszawa–Poznań 1978.

Jan Paweł II, Pokój jest wartością, która nie ma podziałów na północ-południe, wschódzachód; jest tylko jeden pokój, Orędzie na XIX Międzynarodowy Dzień Pokoju 1 I 1986.

Jan Paweł II, Przemówienie do ludzi morza, Gdynia – Skwer Kościuszki 11 VI 1987 [w:] Nauczanie społeczne. Trzecia pielgrzymka do Polski 8–14 VI 1987, ODiSS, Warszawa 1988.

Jan Paweł II, Sollicitudo rei socialis

Jan Paweł II, W imię przyszłości kultury. Przemówienie w UNESCO, Paryż 2 VI 1980 [w:] Wiara i kultura. Dokumenty, przemówienia, homilie, Polski Instytut Kultury Chrześcijańskiej, Rzym 1986.

Kompendium nauki społecznej Kościoła, Jedność, Kielce 2005.

Kowalczyk S., Człowiek a społeczność. Zarys filozofii społecznej, Wydawnictwo KUL, Lublin 2005.

Kowalczyk S., Idea sprawiedliwości społecznej a myśl chrześcijańska, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1998.

Kowalczyk S., K. Wojtyła, Personalizm tomistyczno-fenomenologiczny [w:] Człowiek w myśli współczesnej, Wydawnictwo Michalineum, Warszawa 1990.

Kowalczyk S., Personalistyczne podstawy rozwoju w encyklice „Sollicitudo rei socialis”, „Colloquium Salutis” 1991–1992, 23–24.

Krucina J., Dobro wspólne. Teoria i jej zastosowanie, Wrocławska Księgarnia Archidiecezjalna, Wrocław 1972.

Majka J., Etyka społeczna i polityczna, ODiSS, Warszawa 1993.

Nitecki F., Idea solidarności w nauczaniu Jana Pawła II, „Chrześcijanin w świecie” 1989, vol. 21, nr 1.

Skorowski H., Naród i państwo w nauczaniu społecznym Kościoła, Warszawa 1999–2000.

Skorowski H., Wolność, integracja, solidarność w nauczaniu Jana Pawła II, Warszawa 2002.

Strzeszewski Cz., Katolicka nauka społeczna, ODiSS, Warszawa 1985.

Strzeszewski Cz., Praca ludzka. Zagadnienie społeczno-moralne, ODiSS, Warszawa 1978.

Wojtyła K., Miłość i odpowiedzialność, Towarzystwo Naukowe KUL, Kraków (1962) 1986.

Wojtyła K., Osoba – podmiot i wspólnota, „Roczniki Filozoficzne” 1976, vol. 24, z. 2.

Wojtyła K., Osoba i czyn, Polskie Towarzystwo Teologiczne, Kraków 1969.

Downloads

Published

2011-01-01

Issue

Section

Articles

How to Cite

Kowalczyk, ks. Stanisław. 2011. “Solidarity Comme Principle of Social Life in the Teaching of John Paul II”. Annales. Ethics in Economic Life 14 (1): 13-19. https://doi.org/10.18778/1899-2226.14.1.01.