Przestrzeń turystyczna
DOI:
https://doi.org/10.18778/0867-5856.5.2.09Abstrakt
Po krótkiej prezentacji poglądów na temat pojmowania przestrzeni w naukach geograficznych, podjęto próbę zdefiniowania przestrzeni turystycznej traktując ją jako podstawowy przedmiot badań geografii turyzmu. W dalszej części artykułu, w oparciu o kryteria funkcjonalne, wydzielono pięć typów przestrzeni turystycznej, przestrzeń: eksploracji, penetracji, asymilacji, kolonizacji i urbanizacji turystycznej, a następnie dokonano ich charakterystyki.
Pobrania
Bibliografia
Bartkowski T., 1974, Zastosowanie geografii fizycznej, Warszawa-Poznań.
Bartkowski T., 1986, O zakresach niektórych podstawowych pojęć nauki o turystyce i turyzmie, „Acta Universitatis Lodziensis”, Turyzm 2. DOI: https://doi.org/10.18778/0860-1119.2.05
Berezowski S., 1969, Struktura przestrzenna gospodarki narodowej Polski, Warszawa.
Dębski L. A., 1974, Nadmorskie aglomeracje wczasowe, Instytut Turystyki, Warszawa.
Domański R., 1990, Zasady geografii społeczno-ekonomicznej, PWN, Warszawa.
Dramowicz K., 1984, Przestrzeń w geografii - wciąż nowy stary problem, Przegląd Zagranicznej Literatury Geograficznej, IGiPZ PAN, z. 3-4.
Dziegieć E., 1995, Urbanizacja turystyczna terenów wiejskich w Polsce, Turyzm, t. 5, z.l, s. 5-56. DOI: https://doi.org/10.18778/0867-5856.5.1.01
Dziewoński K., 1967, Teoria regionu ekonomicznego i struktura funkcjonalna miast, Prace Geograficzne, IG PAN, nr 87.
Dziewoński K., 1988, Teoretyczne problemy gospodarki przestrzennej, Biuletyn KPZK PAN, z. 138.
Gaworecki W., 1994, Turystyka, PWE, Warszawa.
Grzeszczak J., 1971, Koncepcje polaryzacyjne w przestrzennym zagospodarowaniu kraju (na przykładzie Francji), Studia KPZK PAN, t. 36.
Kostrzewa J., 1991, Wyjazdy wycieczkowe mieszkańców Łodzi jako forma wypoczynku poznawczego, Turyzm, t. 1, z. 2. s. 33-54. DOI: https://doi.org/10.18778/0867-5856.1.2.02
Kowalczyk A., 1994, Geograficzno-społeczne problemy zjawiska „drugich domów", Wydział Geografii i Studiów Regionalnych, UW, s. 178.
Kowalewski Z., 1977, Stan i rozwój nauki o turystyce w Polsce, Zeszyty Naukowe Instytutu Turystyki, rok IV, nr 5.
Kuciński K., 1981, Geografia turystyki, SGPiS, Warszawa.
Leszczycki S., 1972, Pojęcie czynnika przestrzeni i jego rola we współczesnej gospodarce, [w:] Elementy teorii planowania przestrzennego, K. Secomski (red.), Warszawa.
Lijewski T., Mikułowski B., Wyrzykowski J., 1985, Geografia turystyki Polski, PWE, Warszawa.
Lisowski A., 1990, Wstąp do geografii społecznej, UW, Warszawa.
Matczak A., 1992, Model badań ruchu turystycznego. Studium metodologiczne, „Acta Universitatis Lodziensis”.
Matczak A., 1995, Kolonizacja turystyczna strefy podmiejskiej Łodzi, Kronika m. Łodzi, z. 1, Urząd Miasta Lodzi, Łódź, s.108-119.
Otok S., 1987, Geografia społeczna, PWN, Warszawa
Perroux T., 1950, Les espaces économiques, Economie Appliquée, vol. 3, nr 1.
Przecławski K., 1994, Turystyka a świat współczesny, UW, Warszawa.
Przecławski K., 1978, Nauka o turystyce, Problemy Turystyki, nr 1.
Rogalewski O., 1977, Zagospodarowanie turystyczne, WSiP, Warszawa.
Skalska T., 1986, Rola nauki w wyjaśnianiu najważniejszych zjawisk w turystyce. Sondaż opinii ekspertów. Problemy Turystyki, nr 1.
Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, 1978, 1979, 1981, tom 1-3, PWN, Warszawa,
Stalski M., 1984, Użytkowanie ziemi w turystyce, Przegląd Zagranicznej Literatury Geograficznej, IGiPZ PAN, z. 2, s. 139-148.
Wallis A., 1983, Przestrzeń jako wartość, Księga pamiątkowa Profesora J. Chałasińskiego, Wrocław.
Warszyńska J., Jackowski A., 1978, Podstawy geografii turyzmu, PWN, Warszawa.
Wiluś R., 1991, Wyjazdy na grzybobrania jako forma wypoczynku mieszkańców miast. Przykład Łodzi, Turyzm, t. 1, z. 1, s. 55-71. DOI: https://doi.org/10.18778/0867-5856.1.1.04
Winiarski R., 1987, O naukowy status teorii rekreacji, Zeszyty Naukowe AWF w Krakowie.
Wojciechowski K. H., 1986, Problemy percepcji i oceny estetycznej krajobrazu, UMCS, Lublin.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
