Ruch turystyczny w Magurskim Parku Narodowym i jego otulinie

Autor

  • Marek Lawin Uniwersytet Łódzki, Katedra Geografii Miast i Turyzmu, Zakład Metod Ilościowych

DOI:

https://doi.org/10.18778/0867-5856.10.2.02

Abstrakt

Artykuł jest syntezą wyników badań nad ruchem turystycznym w Magurskim Parku Narodowym i jego otulinie w latach 1996-1997. Analizie poddano wielkość, formy, sezonowość oraz zasięg przestrzenny ruchu turystycznego.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Boczarow M. K., 1976, Metody statystyki matematycznej w geografii, PAN, Warszawa.

Garczarczyk J., 1977, Wybrane metody analizy statystycznej. Zbiór zadań, AWF, Warszawa.

Kamiński L., 1976, Metody badań wielkości ruchu turystycznego. Problemy Ekonomiczne, nr 2.

Liszewski S., 1990, Funkcja turystyczna Bieszczadów Polskich, Acta Universitatis Lodziensis, Turyzm, nr 6, s. 58-82.

Matczak A., 1992, Model badań ruchu turystycznego. Studium metodologiczne, Wyd. UŁ, Łódź, s. 3-7.

Olaczek R., 1979, Wpływ antropopresji na rezerwaty przyrody i parki narodowe. Łódź.

Ostrowski T., 1975, Ruch turystyczny jako przedmiot badań statystycznych, Sport i Turystyka, Warszawa.

Ratajski L., 1989, Podstawy kartografii społeczno-ekonomicznej, Warszawa.

Warszyńska J., 1974, Ocena zasobów środowiska naturalnego dla potrzeb turystyki (na przykładzie woj. krakowskiego), Zeszyty Naukowe UJ, Prace Geograficzne, z. 36.

Warszyńska J., Jackowski A., 1978, Podstawy geografii turyzmu, PWN, Warszawa.

Pobrania

Opublikowane

2000-12-30

Numer

Tom 10 Nr 2 (2000)

Dział

Artykuły

Licencja

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Jak cytować

Lawin, Marek. 2000. “Ruch Turystyczny W Magurskim Parku Narodowym I Jego Otulinie”. Turyzm/Tourism 10 (2): 31-56. https://doi.org/10.18778/0867-5856.10.2.02.