Sandomierz – miasto historyczne jako ośrodek turystyki
DOI:
https://doi.org/10.18778/0867-5856.27.2.03Keywords:
Sandomierz, miasto historyczne, turystykaAbstract
Sandomierz należy do najstarszych polskich miast, a jego początki sięgają okresu wczesnopiastowskiego. Tysiącletnia historia miasta uwidacznia się w zachowanym po dziś dzień zabytkowym zespole urbanistyczno-architektonicznym, który szczęśliwie przetrwał pożogi wojenne. Dzisiejszy obraz „turystycznego” Sandomierza nieodzownie łączy się z realizowanym w plenerach miasta serialem „Ojciec Mateusz”, który stał się niezwykle ważnym środkiem promocji walorów turystycznych miasta oraz kreowania jego wizerunku jako przyjemnego i przychylnego dla turystów miejsca. Potwierdza to rozwój zarówno infrastruktury turystycznej, jak i wyraźny wzrost ruchu turystycznego, jaki obserwuje się po 2008 r. Miasto ma do zaoferowania także wiele innych walorów, które stopniowo stają się przesłanką rozwoju nowych form turystyki.
Downloads
References
ASHWORTH G.J., 1993, Heritage planning: An approach to managing historic cities, [w:] Z. Zuziak (red.), Managing historic cities, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, s. 27–47.
ASHWORTH G.J., TUNBRIDGE J.E., 1990, The tourist-historic city, Belhaven Press, London. DOI: https://doi.org/10.1080/00420989120081191
CZARNECKI R., 1996, Wyżyna Sandomierska. Część wschodnia, t. I. Komponenty krajobrazu geograficznego, nakład aut.
FARACIK R., KUREK W., MIKA M., PAWLUSIŃSKI R., 2015, „ Stare ” i „ nowe ” wartości w turystyce miejskiej. Zarys problematyki, [w:] P. Trzepacz, J. Więcław-Michniewska, A. Kołoś (red.), Miasto w badaniach geografów, t. 1., Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, s. 121–133.
FLOREK M., 2005, Sandomierski ośrodek grodowo-miejski w średniowieczu, Wyd. Naukowe Semper, Warszawa.
KALINOWSKI W., 1986, Sandomierz, [w:] W. Kalinowski (red.), Zabytki urbanistyki, architektury w Polsce. Odbudowa i konserwacja, t. 1. Miasta historyczne, Arkady, Warszawa, s. 421–436.
KALINOWSKI W, LALIK T., PRZYPKOWSKI T., RUTKOWSKI H., TRAWKOWSKI S., 1956, Sandomierz. Budownictwo i architektura, Warszawa.
KAPŁAN M., 2014, Szlakiem sandomierskich winnic, [w:] J. Suszyna (ed.), Powrót do tradycji winiarskich ziemi sandomierskiej, Towarzystwo Naukowe Sandomierskie, Sandomierz, s. 102–112.
KĘSIK T., 1998, Uprawa moreli i brzoskwiń jako osobliwość krajobrazu ziemi sandomierskiej, [w:] T. Puszkara (red.), Osobliwości przyrody ziemi sandomierskiej, Towarzystwo Naukowe Sandomierskie, Sandomierz, s. 30–38.
MIKOŚ T., CHMURA J., TAJDUŚ A., 2013, Górnicze metody ratowania zabytkowych dzielnic staromiejskich, Wyd. Akademii Górniczo-Hutniczej, Kraków.
MYJAK J., 2013 (ed.), Zarys dziejów prawobrzeżnego Sandomierza, Myjakpress, Sandomierz.
PAŁYS S., WĘGOREK T., 1998, Wąwozy lessowe jako osobliwość okolic Sandomierza, [w:] T. Puszkara (red.), Osobliwości przyrody Ziemi Sandomierskiej, Towarzystwo Naukowe Sandomierskie, Sandomierz, s. 21–29.
SZPARA K., MUSZ R., 2016, Turystyka filmowa w Sandomierzu, „Prace Geograficzne”, 145, s. 31–45, DOI: 10.4467/20833113PG.16.011.5400.
WÓDZ B. (red.), 2008, 35 lat krzemienia pasiastego w biżuterii, Muzeum Okręgowe w Sandomierzu, Sandomierz.
WÓDZ B., 2009, Sandomierski kamień optymizmu, [w:] P. Król (red.), Historia krzemienia, Muzeum Narodowe w Kielcach, Kielce, s. 104–110.
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
