Życie i twórczość Reymonta w refleksji Adama Grzymały-Siedleckiego
DOI:
https://doi.org/10.18778/1505-9057.71.27Słowa kluczowe:
Adam Grzymała-Siedlecki, beletrystyka polska XX wieku, krytyka literacka, proza polska XX wieku, Władysław ReymontAbstrakt
W artykule prześledzono wypowiedzi krytyka literackiego Adama Grzymały-Siedleckiego na temat twórczości Władysława Stanisława Reymonta. Wśród analizowanych materiałów znalazły się przede wszystkim felietony prasowe, recenzje, przedmowy Grzymały-Siedleckiego do dzieł autora Chłopów, a także korespondencja. Na ich podstawie wyszczególniono i omówiono trzy elementy pisarstwa Reymonta, które zdaniem krytyka były dla niego charakterystyczne: plastyczność obrazowania, teatralność kreowania bohaterów oraz zmysł obserwacji rzeczywistości. W pracy wykorzystano także źródła biograficzne celem prześledzenia kształtowania się talentu pisarskiego Reymonta.
Pobrania
Bibliografia
Grzymała-Siedlecki Adam, Dziesięciolecie Reymontowej nagrody Nobla, „Kurier Warszawski” 1934, nr 314 (wyd. wieczorne), s. 4–5.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Fragment niedrukowanych pamiętników Reymonta, „Kurier Warszawski” 1929, nr 1, s. 9–10.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Ludzie i dzieła, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1967.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Nienapisana powieść Reymonta, „Kurier Warszawski” 1935, nr 61, s. 6–8.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Okiem i książką, „Głos Warszawski” 1912, nr 70, s. 3.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Pamiętniki Reymonta, „Kurier Poznański” 1928, nr 550, s. 8.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Pierwsza miłość Reymonta, „Prosto z Mostu” 1935, nr 53, s. 5.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Przed zbiorowym wydaniem dzieł Reymonta, „Tygodnik Ilustrowany” 1920, nr 23, s. 448–449.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Reymont między teatrem a literaturą, „Teatr” 1928/1929, nr 4, s. 39–41.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Reymont na progu swej literatury, „Kurier Warszawski” 1928, nr 327, s. 9–10.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Wł. St. Reymont, [wstęp], w: W.S. Reymont, Pisma, t. I: Sprawiedliwie, Nakład Gebethnera i Wolffa, Warszawa 1921, s. 1–3.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Władysław S. Reymont, w: B. Kocówna, Reymont. Z dziejów recepcji twórczości, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1975, s. 55–70.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Władysław Stanisław Reymont, w: A. Grzymała-Siedlecki, Niepospolici ludzie w dniu swoim powszednim, wyd. 4, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1974.
Google Scholar
Grzymała-Siedlecki Adam, Ze wspomnień o Reymoncie, „Kurier Poznański” 1925, nr 371, s. 19–20.
Google Scholar
Kaszyński Stanisław, Reymont – człowiek teatru, „Prace Polonistyczne” 1968, nr 24, s. 180–201.
Google Scholar
Krakowska Księga Adresowa na rok 1907, Kraków 1907.
Google Scholar
Leszczyński Rafał, Listy Reymonta w zbiorach Miejskiej Biblioteki Publicznej w Bydgoszczy, „Prace Polonistyczne” 1968, nr 24, s. 266–276.
Google Scholar
Matyasik Joanna, Izba Pamięci Adama Grzymały-Siedleckiego Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. dr. W. Bełzy w Bydgoszczy – historia, działalność, zasób, perspektywy, „Kronika Bydgoska” 2014, nr 35, s. 377–403.
Google Scholar
Nowak Stanisław, Z moich wspomnień. Część I. Lata szkolne: 1884–1902, Nakładem Księgarni W. Święcki i S-ka, Częstochowa 1933.
Google Scholar
Reymont Władysław Stanisław, Korespondencja 1890–1925, oprac. i wstęp B. Koc, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 2002.
Google Scholar
Reymont Władysław Stanisław, w: Nowy Korbut. Bibliografia literatury polskiej, red. Z. Szweykowski, t. 15, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1977, s. 370–417.
Google Scholar
Samborska-Kukuć Dorota, Barbara Kocówna jako biografistka Reymonta, „Prace Polonistyczne” 2022, nr 77, s. 167–181.
Google Scholar
Samborska-Kukuć Dorota, Młodzieńcze wiersze miłosne Reymonta i ich adresatka, „Poznańskie Studia Polonistyczne” 2023, nr 44, s. 339–355, https://doi.org/10.14746/pspsl.2023.44.18
Google Scholar
Pobrania
Opublikowane
Jak cytować
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

