V oraz hrabia Tołstoj: antroponimy i toponimy w twórczości powieściowej Vladimira Nabokova ze szczególnym uwzględnieniem częściowej bezimienności oraz nazw własnych przejętych z rzeczywistości pozatekstowej

Autor

  • Leszek Engelking Uniwersytet Łódzki (Łódź, Polska)

DOI:

https://doi.org/10.18778/1731-8025.15.17

Słowa kluczowe:

Vladimir Nabokov, Lolita, Ada, Pnin, Patrz na te arlekiny!, antroponimy, toponimy, powieść, anonimowość

Abstrakt

Artykuł poświęcony jest literackiej onomastyce Nabokova. Jak przedstawia, zastosowanie przez pisarza znaczących nazw własnych jest znacznie bardziej zamierzone i złożone, niż ich wczesniejsze użycie. Ukrywanie w nomina propria rozmaitych znaczeń i konotacji jest jednym z ulubionych środków Nabokova i jednym ze sposobów rozgrywania gry z czytelnikiem. Są to gry podobieństw i różnic w Adzie oraz Pninie i Patrz na te arlekiny!

Bibliografia

Долинин А. (2004), Пушкинские подтексты в романе Набокова «Приглашение на казнь», [в:] А. Долинин, Истинная жизнь писателя Сирина. Работы о Набокове, Санкт-Петербург.

Рогалев А. Ф. (2007), Имя и образ. Художественная функция имен собственных в литератур­ных произведениях и сказках, Гомель.

Appel A.Jr. (1070), Notes, [w:] V. Nabokov, The Annotated Lolita, ed.A.Appel, Jr., New York.

Błoński J. (1982), Samuel Beckett, [w:] J. Błoński, M. Kędzierski, Samuel Beckett, Warszawa.

Błoński J., Kędzierski M. (1982), Samuel Beckett, Warszawa.

Budrecki L. (1983), Nabokov i literatura, [w:] tenże, Piętnaście szkiców o nowej prozie amerykańskiej, Warszawa.

Cyzman M. (2009), Osobowe nazwy własne w dziele literackim z perspektywy jego ontologii, Toruń.

Engelking L. (2011), Chwyt metafizyczny. Vladimir Nabokov – estetyka z sankcją wyższej rzeczywi­stości, Łódź.

Fros H. SJ, Sowa F. (1997), Księga imion i świętych, t. II, Kraków.

Grzenia J. (2004), Słownik imion, Warszawa.

Hanks P., Hodges F. (2003), A Dictionary of First Names, Oxford.

Kędzierski M. (1982), Końcówka, [w:] J. Błoński, M. Kędzierski, Samuel Beckett, Warszawa, s. 72–77.

Lemann N. (2015), Miejsca (nie)PODobne – toponimia w historiach alternatywnych, [w:] red. A. Gałkowski, R. Gliwa, Mikrotoponimy i makrotoponimy w komunikacji i literaturze, Łódź, s.383–397.

Nabokov V. (2003), Prawdziwe życie Sebastiana Knighta, przeł. M. Kłobukowski, Warszawa.

Nabokov V. (2005), Patrz na te arlekiny!, przeł. A. Kołyszko, Warszawa.

Nabokov V. (2009), Ada albo Żar. Kronika rodzinna, przeł. L. Engelking, Warszawa.

Nabokov V. (2012), Nikołaj Gogol, przeł. L. Engelking, Warszawa.

Nabokov V. (2014), Zaproszenie na egzekucję, przeł. L. Engelking, Warszawa.

Nabokov V. (2016), Własnym zdaniem, przeł. M. Szczubiałka, Warszawa.

Onalescu-Oancea M. (2009), Inventing and Naming America: Place and Place Names in Vladimir Nabokov’s Lolita, „European Journal of American Studies”, vol. 4, nr 1.

Rybicka E. (2014), Geopoetyka. Przestrzeń i miejsce we współczesnych praktykach literackich, Kraków.

Stewart G.R. (1986), A Concise Dictionary of American Place-Names, New York, Oxford.

Pobrania

Opublikowane

2018-06-30

Jak cytować

Engelking, Leszek. 2018. “V Oraz Hrabia Tołstoj: Antroponimy I Toponimy W twórczości powieściowej Vladimira Nabokova Ze szczególnym uwzględnieniem częściowej bezimienności Oraz Nazw własnych przejętych Z rzeczywistości Pozatekstowej”. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Linguistica Rossica, no. 15 (June): 169-78. https://doi.org/10.18778/1731-8025.15.17.