Polisemantyczność przekazu biblijnego. Słowo Boże w wymiarze czasowo-przestrzennym
DOI:
https://doi.org/10.18778/1731-8025.17.04Słowa kluczowe:
Biblia, interpretacja, kierunki semantyczne, egzegeza, modele interpretacyjneAbstrakt
Współczesna interpretacja Pisma Świętego powinna uwzględniać, oprócz wymiaru kontekstualnego i historycznego, także wymiary ukrytej symboliki sakralnej. Bazując na własnym doświadczeniu lingwistycznym i religioznawczym zaproponowaliśmy trójkierunkowy model interpretacyjny przekazu biblijnego. Na podstawie zaproponowanych rozwiązań egzegetycznych przeprowadziliśmy analizę prawidłowości zastosowanego modelu w oparciu o dwa pojęcia biblijne, jakimi są Obraz Boży oraz Najświętsza Maria Panna.
Bibliografia
Bogacz, R. (2013). Cuda w Starym Testamencie. Kraków: Wydawnictwo M.
Czerski, J. (2012). Metodologia Nowego Testamentu. Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego.
Dogondke, D. (2013). Charakter deuteronomistyczny Księgi Malachiasza. Teologiczne implikacje intertekstualnej analizy biblijnej. Warszawa: Lingua Sacra.
Jelonek, T., Bogacz R. (red.). (2012). Biblia w kulturze świata. Aspekty biblijnego przesłania. Kraków: Wydawnictwo Naukowe UPJPII.
Korzec, C. (2013). Ścieżka biblijnego konsensusu: ku integralnej teologii biblijnej. Wrocław: Bibliotheca Biblica.
Kręcidło, J. (2013). Honor i wstyd w interpretacji Ewangelii. Szkice z egzegezy antropologiczno-kulturowej. Warszawa: VERBINUM.
McDowell, J. (1979). Evidence That Demands A Verdict. California: Thomas Nelson Inc.
Muszytowska, D. (2011). Lektyka Salomona. Biblia–symbol–interpretacja. Warszawa.
Rittel, S. (2013). Obrazy ziemi w Biblii. Systemowe interpretacje realioznawcze. Kielce: Oficyna Wydawnicza „Marka”.
Szymik, S. (red.) (2013). Biblia kodem kulturowym Europy. Lublin: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II.
Архим. Никифор (ред.). (1891). Библейская энциклопедия. Москва: Типография А.И. Спегиревой.
Блаженный Феофилакт Болгарский. (2010). Толкование блаженного Феофилакта Болгарского на святое Евангелие. Москва: Летопись.
Лосский, В. (2006). Боговидение. Москва: Издательство Свято-Владимирского Братства.
Лопухин, А. (1904–1913). Толковая Библия или комментарии на все книги Св. писания Ветхого и Нового Завета. Санкт-Петербург: Синодальная Типография.
Преподобные Варсонуфий и Иоанн. (1852). Руководство к духовной жизни. Москва: Университетская Типография.
Преподобный Иоанн Кассиан Римлянин. (2000). Писания. Москва: АСТ.
Протоиерей Александр Мень. (1997). Сын Человеческий. Москва: Вита.
Святитель Василий Великий. (2014). Беседы на псалмы. Москва: Сибирская Благозвонница.
Святитель Игнатий Брянчанинов. (2009). Аскетические опыты, t. 1. Минск: Лучи Софии
Святитель Иоанн Златоуст. (1906). Беседы на книгу Бытия. Санкт-Петербург: Санкт-Петербургская Духовная Академия.
Arkhim. Nikifor (red.). (1891). Bibleiskaya entsiklopediya. Moscow: Tipografiya A.I. Spegirevoi.
Blazhennyi Feofilakt Bolgarskii. (2010). Tolkovanie blazhennogo Feofilakta Bolgarskogo na svyatoe Evangelie. Moscow: Letopis’.
Lopukhin, A. (1904–1913). Tolkovaya Bibliya ili kommentarii na vse knigi Sv. pisaniya Vetkhogo i Novogo Zaveta. St. Petersburg: Sinodal’naya Tipografiya.
Losskii, V. (2006). Bogovidenie. Moscow: Izdatel’stvo Svyato-Vladimirskogo Bratstva.
Prepodobnye Varsonufii i Ioann. (1852). Rukovodstvo k dukhovnoi zhizni. Moscow: Universitetskaya Tipografiya.
Prepodobnyi Ioann Kassian Rimlyanin. (2000). Pisaniya. Moscow: AST.
Protoierei Aleksandr Men’. (1997). Syn Chelovecheskii. Moscow: VITA.
Svyatitel’ Ignatii Bryanchaninov. (2009). Asketicheskie opyty, t. 1. Minsk: Luchi Sofii.
Svyatitel’ Ioann Zlatoust. (1906). Besedy na knigu Bytiya. St. Petersburg: Sankt-Peterburgskaya Dukhovnaya Akademiya.
Svyatitel’ Vasilii Velikii. (2014). Besedy na psalmy. Moscow: Sibirskaya Blagozvonnitsa.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
