Współczesny spór o istotę i zakres wychowania personalistycznego w Polsce
DOI:
https://doi.org/10.18778/1899-2226.14.2.01Słowa kluczowe:
personality education, PolandAbstrakt
The object of analysis is the personality education, train of thought pedagogic the most exposed of the conflict as the result of political disputes. The main problem of absence the research and specialist literature about personality education in the period of the socialism, was caused the political and ideological reasons. In the state democratic, this same, became an object of the marginality and social exclusion in public and pedagogic debate. Important is the question – why, from what reason, we are questioning personality in pedagogic and we are giving rise for formulating alternatives towards him. This situation is supporting to creating another – non personal direction in pedagogic, against contents and the structure of the social functioning.
Bibliografia
Bertrand Y., Soudobé teorie vzdělávání, přel. Oldřich Selucký, Portál, s. r. o., Praha 1998.
Bińczycka J., W kleszczach stereotypów pedagogicznych, „Edukacja alternatywna” 1992.
Chmaj L., Prądy i kierunki w pedagogice XX wieku, PZWS, Warszawa 1963.
Kmita J., Dwa nurty współczesne antyfundamentalizmu filozoficznego [w:] Przestrzenie kultury – dyskursy teorii, red. A. Gwóźdź, A. Zeidler-Janiszewska, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2008.
Melosik Z., Współczesne amerykańskie spory edukacyjne (między socjologią a pedagogiką postmodernistyczną), Wyd. Naukowe UAM, Poznań 1994.
Miksza M., Miejsce M. Montessori w klasyfikacji prądów, kierunków i ruchów pedagogicznych [w:] Pedagogika alternatywna – dylematy teorii, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 1995.
Muszyński H., Nauki pedagogiczne w PRL, „Kwartalnik Pedagogiczny” 1985, nr 3–4.
Nawroczyński B., Dzieła wybrane, wybór, przedmowa i wstęp A. Mońka-Stanikowa, WSiP, Warszawa 1987.
Paradoks człowieka. Rozmowa z ks. profesorem Januszem Tarnowskim, „Rzeczpospolita” 1998, nr 40.
Postman N., Keine Götter mehr. Das Ende der Erziehung, Berlin Verlag, Berlin 1995.
Sawicki M., Rozważania o szkole, Wydawnictwo „KRAM”, Warszawa 2005.
Schaller K., Wychowanie to sposoby i procesy, które istocie ludzkiej pozwalają odnaleźć się w swoim człowieczeństwie [za:] J. Tarnowski, Pedagogika dialogu [w:] Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 1992.
Skrzydłowska-Kalukin K., Szkoły nie dla bandytów, „Dziennik” 30 października 2006.
Sławiński S., Spór o wychowanie w posłuszeństwie, Agencja Wydawnicza TFD, Warszawa 1991.
Stylińska T., Dyscyplina wraca do Europy, „Rzeczpospolita” 9 listopada 2006.
Surmaczyński M., Warsztaty metodologiczne doktorantów socjologii, Oficyna Wydawnicza ARBORETUM, Wrocław 2002.
Szewczyk W., Kim jest człowiek. Zarys antropologii filozoficznej, Instytut Teologiczny w Tarnowie, Toruń 1993.
Szymański M.S., XXX-lecie Wydziału Pedagogicznego UW, „Kwartalnik Pedagogiczny” 1984, nr 3.
Śliwerski B., Współczesne teorie i nurty wychowania, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 1998 (VII wyd. 2010).
TEY, Inauguracja roku szkolnego w wielu odsłonach, „Gazeta Szkolna” 2006, nr 36–37.
Wallrabenstein W., Offene Schule – Offener Unterricht, Rowohlt Verlag, München 1991.
Witkowski L., Wyzwania autorytetu (przechadzki krytyczne w poszukiwaniu dyskursu dla teorii), Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2009.
Wolniewicz B., Brońmy szkoły!, „Życie” 23 marca 1998.
Wolniewicz B., Młodzież nie trudna, lecz występna, „Rzeczpospolita” 31 października–1 listopada 2006.
Wolniewicz B., To już jest upadek polskiej szkoły, http://upr.pl/new/index.php?option=com_content&task=view&id=119&Itemid=1
Wróbel S., Wstęp: Uniwersytet w opałach, Studia Pedagogiczno-Artystyczne, tom VI, Kalisz 2006.
Zalewski D., Dialog to za mało, „Nasz Dziennik” 31.12.1999–2.01.2000.
Zubelewicz J., Filozofia wychowania. Aksjocentryzm i pajdocentryzm, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2002.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
