Próba wyznaczenia obszarów o najwyższym stopniu wykorzystania turystycznego jako przesłanki do regionalizacji turystycznej Polski

Authors

  • Sławomir Sobotka Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Katedra Architektury Krajobrazu i Agroturystyki

DOI:

https://doi.org/10.18778/0867-5856.24.2.04

Keywords:

regiony turystyczne, regionalizacja turystyczna, kryteria wyznaczania regionów turystycznych, wskaźniki funkcji turystycznej

Abstract

W artykule dokonano krótkiego przeglądu propozycji (20) regionalizacji (lub prób delimitacji najatrakcyjniejszych obszarów pod względem wypoczynkowym) turystycznych części lub całej Polski, które powstały w latach 1938–2012. Przeanalizowano też wybrane definicje regionów turystycznych i omówiono wskaźniki, które są proponowane przy delimitacji regionów (obszarów) turystycznych. Podjęto również próbę wyznaczenia obszarów o najwyższym stopniu wykorzystania turystycznego, w części wzorowaną na koncepcji M.I. Mileskiej (1908–1988). Zawiera ona naukowe (precyzyjne) kryteria wyznaczania regionów turystycznych. Podnoszona przez badaczy (częściowa) nieaktualność jej opracowania, wynika nie tyle z zastosowanych metod, co z liczby regionów turystycznych i zajmowanego przez nie obszaru. Należy to uznać za zrozumiałe, biorąc pod uwagę, że regionalizacja powstała na początku lat 60. XX w. Ważnym głosem w podjętej dyskusji jest również najnowsza regionalizacja turystyczna Polski, którą opracowała M. Durydiwka.

Downloads

Download data is not yet available.

References

BAJCAR A., 1969, Regiony turystyczne Polski, „Geografia w Szkole”, 3-4.

BAR R., DOLIŃSKI A., 1970, Geografia turystyczna, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.

BARTKOWSKI T., 1982, Podstawowe elementy teorii regionalizacji turystycznej, [in:] Regionalizacja turystyczna Polski, „Monografie”, 201, Akademia Wychowania Fizycznego, Poznań.

BIDERMAN E., 1981, Struktura i wykorzystanie bazy noclegowej w obiektach turystycznych i wczasowo-wypoczynkowych województwa poznańskiego, „Kronika Wielkopolski”, 1.

CHOJNICKI Z., 1996, Region w ujęciu geograficzno-systemowym, [in:] T. Czyż (ed.), Podstawy regionalizacji geograficznej, Bogucki Wyd. Naukowe, Poznań.

DEJA W., 1982, Problemy regionalizacji turystycznej, [in:] Regionalizacja turystyczna Polski, „Monografie”, 201, Akademia Wychowania Fizycznego, Poznań.

DEREK M., 2005, Rozwój turystyki na obszarach wiejskich a wpływy budżetowe gmin, [in:] B. Sawicki, J. Bergier (eds.), Uwarunkowania rozwoju turystyki związanej z obszarami wiejskimi, Wyd. PWSZ im. Papieża Jana Pawła II, Biała Podlaska.

DEREK M., 2008, Funkcja turystyczna jako czynnik rozwoju lokalnego w Polsce, Uniwersytet Warszawski, Warszawa (Ph.D. thesis).

DĘBSKI L., 1979, Regionalizacja turystyczna - uwagi do planu zagospodarowania przestrzennego kraju, Zeszyty Naukowe Instytutu Turystyki, 7, Warszawa.

DRZEWIECKI M., 1980, Rola turystyki w rozwoju ekonomicznym wsi pomorskich, Instytut Turystyki, Warszawa.

DURYDIWKA M., 2012, Czynniki rozwoju i zróżnicowanie funkcji turystycznej na obszarach wiejskich w Polsce, Warszawa.

FARACIK R., 2006, Turystyka w strefie podmiejskiej Krakowa, Instytut Geografii i Gospodarki Przestrzennej, Uniwersytet Jagielloński, Kraków.

FILIPOWICZ Z., 1970, Problemy ekonomiczne turystyki, Sport i Turystyka, Warszawa.

FISCHBACH J., 1986, Wielkość i struktura ruchu turystycznego w Bieszczadzkim Parku Narodowym, [in:] Metody nauczania przedmiotów geograficznych w kierunkach turystycznych wyższych uczelni, Jabłonna.

JACKOWSKI A., 1971, Wpływ turystyki na kształtowanie się dochodów ludności powiatu Nowy Targ, „Folia Geographica”, ser. „Geographica- Oeconomica”, 4.

JACKOWSKI A., 1981, Typologia funkcjonalna miejscowości turystycznych (na przykładzie województwa nowosądeckiego), Uniwersytet Jagielloński, Kraków.

KONDRACKI J., 2000, Geografia regionalna Polski, Państwowe Wyd. Naukowe, Warszawa.

KORNAK A., RAPACZ A., 2001, Zarządzanie turystyką i jej podmiotami w miejscowości i regionie, Wyd. Akademii Ekonomicznej im. O. Langego we Wrocławiu, Wrocław.

KRUCZEK Z., SACHA S., 1977, Geografia turystyczna Polski, Polskie Towarzystwo Ekonomiczne, Kraków.

KRUCZEK Z., 2002, Atrakcje turystyczne. Metody oceny ich odbioru - interpretacja, „Folia Turistica”, 13, pp. 37-61.

LEŚKO R., KLEMENTOWSKI K., 1979, Rejonizacja turystyczna (uwzględniająca nowy podział administracyjny), oraz określenie zasobów turystycznych podstawowych jednostek gospodarki przestrzennej w turystyce, „Biuletyn Informacyjny” Instytutu Turystyki, 1.

LIJEWSKI T., MIKUŁOWSKI B., WYRZYKOWSKI J., 1998, Geografia turystyki Polski, Polskie Wyd. Ekonomiczne, Warszawa.

LIJEWSKI T., MIKUŁOWSKI B., WYRZYKOWSKI J., 2008, Geografia turystyki Polski, Polskie Wyd. Ekonomiczne, Warszawa.

LISZEWSKI S., 1987, Geneza i rozwój osadnictwa wypoczynkowego w otoczeniu Łodzi, „Acta Universitatis Lodziensis. Turyzm”, 3, pp. 33-54. DOI: https://doi.org/10.18778/0860-1119.3.04

LISZEWSKI S., 2002, Przestrzeń turystyczna i osadnictwo turystyczne, [in:] G. Gołembski (ed.), Kompendium wiedzy o turystyce, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Poznań.

LISZEWSKI S., 2009, Przestrzeń turystyczna Polski. Koncepcja regionalizacji turystycznej, „Folia Turistica”, 21. D’LITTLE A., 1994, Plan rozwoju krajowego produktu turystycznego, Urząd Kultury Fizycznej i Turystyki, Warszawa.

MATCZAK A., 1982, Funkcja wypoczynkowa strefy podmiejskiej Łodzi, ZGMiT Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź (typescript).

MATCZAK A., SULIBORSKI A., 1984, Funkcja turystyczna regionu Zbiornika Otmuchowskiego, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Geographica”, 3.

MAZURSKI K., 2009, Region turystyczny jako pojęcie, „Folia Turistica”, 21.

MILESKA M., 1963, Regiony turystyczne Polski. Stan obecny i potencjalne warunki rozwoju, „Prace Geograficzne”, 43, IG PAN, Państwowe Wyd. Naukowe, Warszawa.

ORŁOWICZ M., 1938, Podział Karpat polskich na grupy górskie z punktu widzenia turystycznego, „Komunikaty Studium Turyzmu Uniwersytetu Jagiellońskiego”, 4.

Plan przestrzennego zagospodarowania turystycznego Polski do 1990 roku, 1971, Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki i Instytut Turystyki, Warszawa.

POTOCKI J., 2009, Funkcje turystyki w kształtowaniu transgranicznego regionu górskiego Sudetów, Wyd. WTN, Wrocław.

SWIANIEWICZ P., 1989, Sytuacja finansowa miast i gmin turystycznych, „Biuletyn Informacyjny” Instytutu Turystyki, 2 (88).

WARSZYŃSKA J., JACKOWSKI A., 1978, Podstawy geografii turyzmu, PWN, Warszawa.

WARSZYŃSKA J., 1985, Funkcja turystyczna Karpat polskich, „Folia Geographica”, vol. XVIII.

WYRZYKOWSKI J., 1975, Walory wypoczynkowe środowiska przyrodniczego Polski w świetle aktualnego stanu badań, „Zeszyty Naukowe Instytutu Turystyki”, 2-3.

WYSOCKA I., 1975, Funkcje turystyczne gmin w świetle wielkości i rodzaju bazy noclegowej, „Biuletyn Informacyjny Instytutu Turystyki”.

ZIOŁO Z., 1973, Analiza struktury przestrzennej i form koncentracji przemysłu województwa rzeszowskiego w świetle wybranych mierników, „Folia Geographica”, ser. „Geographica-Oeconomica”, 6.

ZIOŁO Z., 1985, Zastosowanie miernika syntetycznego w badaniach układów przestrzennych w geografii przemysłu, Seminarium Sekcji Geografii Przemysłu PTG, WSP w Krakowie, Kraków.

Downloads

Published

2014-12-30

Issue

Section

Articles

How to Cite

Sobotka, Sławomir. 2014. “Próba Wyznaczenia obszarów O najwyższym Stopniu Wykorzystania Turystycznego Jako przesłanki Do Regionalizacji Turystycznej Polski”. Turyzm/Tourism 24 (2): 35-43. https://doi.org/10.18778/0867-5856.24.2.04.