Teatr zawsze umiera
DOI:
https://doi.org/10.18778/1505-9057.59.11Słowa kluczowe:
Communitas, Victor Turner, David Mamet, Marshall McLuhan, Ariane Mnouchkin, Dionizja, Jerzy Grotowski, Teatr laboratorium, Peter Brook, Charles Marowitz, Richard Schechner, Antonin Artaud, Herbert Blau, Samuel BeckettAbstrakt
Teatr zawsze umiera [The Theater Is always Dying] śledzi odporność spektakli teatralnych na żywo w obliczu konkurencyjnych form performatywnych, takich jak kino, telewizja i współczesne usługi przesyłania strumieniowego na osobistych, przenośnych urządzeniach, i koncentruje się na zdolności teatru do kontynuowania roli znaczącej siły kulturowej, społecznej i intelektualnej w obliczu takiej konkurencji. Przypominając Becketta, moglibyśmy zatem zasugerować, że teatr może być na najlepszej drodze umierania, ponieważ jego przedłużający się upadek wydaje się samoregenerować. Niezależnie od tego, czy „wychodzisz z teatru bardziej ludzko niż wtedy, gdy wchodzisz”, jak sugeruje Ariane Mnouchkin, czy też miałeś poczucie, że byłeś częścią, uczestniczyłeś w rytuale społeczności, Dionizja, czy niezależnie od tego, czy czułeś się dotknięty performatywem, ucieleśnione intelektualne i emocjonalne ludzkie doświadczenie może wpłynąć na to, jak oceniasz stan współczesnego teatru. Być może nie zawsze znasz odpowiedź na te pytania natychmiast po spotkaniu teatralnym, a może nawet celowo lub świadomie, ale mimo wszystko coś mogło się toczyć. Możesz okazać się „bardziej ludzki niż wtedy, gdy wszedłeś”.
Pobrania
Bibliografia
Beckett Samuel, Endgame, Grove Press, New York 1958.
Brenman-Gibson Margaret, Clifford Odets: American Playwright: the Years from 1906–1940, Applause, New York 2002.
Cage John, Empty Words: Writings ’73–78 by John Cage, CT: Wesleyan University Press, Middletown 1981.
Dickson Andrew, Ariane Mnouchkine and the Théâtre du Soleil: a life in theatre, “The Guardian” 10.08.2012, https://www.theguardian.com/culture/2012/aug/10/ariane-mnouchkine-life-in-theatre (access 3.11.2020).
Green Jesse, How Lucky We Are to Be Alive Right Now, “New York Magazine” (Vulture section) 7.03.2016, http://www.vulture.com/2016/03/new-york-theater-new-golden-age.html (access 3.11.2020).
Kourlas Gia, The Medium Steps Behind the Medium, “The New York Times” 12.07.2009, https://www.nytimes.com/2009/07/13/arts/dance/13bard.html (access 3.11.2020).
Marowitz Charles, Peter Brook at Eighty, “Swans” 6.06.2005, http://www.swans.com/library/art11/cmarow19.html (access 3.11.2020).
McLuhan Marshall, Understanding Media: The Extensions of Man, McGraw Hill [Reissued MIT Press, 1994, with introduction by Lewis H. Lapham; reissued again by Gingko Press, 2003], New York 1964.
Rockwell John, “Dance”: Lucinda Childs and Company, “The New York Times” 1.12.1979, https://www.nytimes.com/1979/12/01/archives/dance-lucinda-childs-and-company.html (access 3.11.2020).
Shatz Adam, Desire Was Everywhere, “London Review of Books” 16.12.2010, vol. 34, no. 4, pp. 9–12, https://www.lrb.co.uk/v32/n24/adam-shatz/desire-was-everywhere (access 3.11.2020).
“Theatre Arts Magazine” (1916–1964), https://archive.org/details/theatrearts01newyuoft (access 3.11.2020).
“Theatre Arts Magazine” (1916–1964), https://catalog.hathitrust.org/Record/008888331 (access 3.11.2020).
The Whitney Presents a Special Exhibition Exploring Lucinda Child’s Legendary Dance, “ArtDaily” 2008, https://whitney.org/artists/11377 (access 3.11.2020).
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

