„Społeczne panowanie Jezusa Chrystusa”. Soteriologia polityczna Marcela Lefebvre’a

A. Philippe (1929), Le Christ. Vie des Nations, Bruxelles.

Grzegorz XVI (1832), encyklika Mirari vos, 1832.

Habermas J. (2009), Przestrzeń publiczna a religia, [w:] „Przegląd Powszechny”, 1 (2009).

Karas M. (2008), Integryzm bractwa kapłańskiego św Piusa X. Historia i doktryna rzymskokatolickiego ruchu tradycjonalistycznego, Kraków: Księgarnia Akademicka.

Le Charon H. (1985), Le Plan de domination mondiale de la contre-eglise: l'apostasie des nations et le gouvernement mondial, Fideliter.

Lefebvre M. (1995), Kościół przesiąknięty modernizmem, Katowice: Canon.

Lefebvre M. (1997), Oni jego zdetronizowali. Od Liberalizmu do apostazji, Warszawa: Te Deum.

Ottaviani A., (1953), Church and State [w:] „The American Ecclesiastical Review”, 128 (1953).

Papież Pius IX, Syllabus błędów, [w:] “Studia Theologica Varsoviensia”, 2 (1998).

R. Aubert (1951), Le magistere ecclésiastique et le liberalism, [w:] tenże, Tolérance et communauté humaine, Casterman.

Stehlin K. (2001), W obronie prawdy katolickiej. Dzieło arcybiskupa Lefebvre, Warszawa: Te Deum. DOI: https://doi.org/10.1093/gmo/9781561592630.article.27618

Stomma S. (1946), Maksymalne i minimalne tendencje społeczne katolików, [w:] „Znak”, 3 (1946).

Tischner J. (1970), Schyłek chrześcijaństwa tomistycznego, [w:] „Znak”,187 (1970).

Tischner J. (1997), W krainie schorowanej wyobraźni, Kraków: Znak.

Tissier de Mallerais B. (2009), Odwrócić program Rewolucji!, [w:] „Zawsze Wierni”, 3 (2009).

van Noort G. (1932), Tractatus de Ecclesia Christi, Hilversum.