W obronie pojmowania przyjemności jako uczucia
DOI:
https://doi.org/10.18778/1689-4286.43.07Słowa kluczowe:
przyjemność, uczucie, doznanie, Gilbert Ryle, Fred FeldmanAbstrakt
Gilberta Ryle oraz Fred Feldman definiowali przyjemność jako, odpowiednio, dyspozycję i nastawienie sądzeniowe. Zastanowię się, czy ich koncepcje mogą poważnie zagrażać tradycyjnemu pojmowaniu przyjemności w kategoriach uczucia albo doznania. Skłaniać się będę ku tezie, że niechęć Ryle’a i Feldmana do traktowania przyjemności jako pewnego rodzaju stanu umysłu wynika z niezrozumienia różnicy między doznaniem a uczuciem. Pojęcia te odnoszą się do różnych zjawisk psychicznych i nie powinny być używane wymiennie. Ukazanie i zrozumienie różnicy między nimi pozwoli mi bronić pojmowania przyjemności w kategoriach uczucia, choć nie doznania.
Bibliografia
Alston, W. P. (1967). Pleasure. The Encyclopedia of Philosophy. Macmil- lan. 341-347.
Arystoteles. (1996). Etyka nikomachejska. Tłum. D. Gromska. Warszawa: PWN.
Aydede, M. (2000). An Analysis of Pleasure Vis-a-Vis Pain, Philosophy and Phenomenological Research, vol. LXI, no 3, 537-570. DOI: https://doi.org/10.2307/2653612
Berridge, K. (2010). Fundamental Pleasure Questions. W: M. Kringelbach i K. Berriage. Pleasures of the Brain (7-23). Oxford: Oxford University Press.
Ciecierski, T. (2013). Nastawienia sądzeniowe. Warszawa: PWN.
Feldman, F. (2002). The Good Life: A Defense of Attitudinal Hedonism. Philosophy and Phenomenological Research, 65, 604-628. DOI: https://doi.org/10.1111/j.1933-1592.2002.tb00223.x
Feldman, F. (2004). Pleasure and the Good Life. Oxford: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/019926516X.001.0001
Feldman, F. (2010). What is This Thing Called Happiness? Oxford: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199571178.001.0001
Frijda, (2010). On the Nature and Function of Pleasure. W: M. Kringelbach i K. Berriage. Pleasures of the Brain (99-112). Oxford: Oxford University Press.
Gosling, J. C. (1969). Pleasure and Desire. Oxford: Clarendon Press. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780198243397.001.0001
Haybron, (2008). The Pursuit of Unhappiness. Oxford: Oxford University Press.
Heathwood, Ch. (2006). Desire Satisfactionism and Hedonism. Philosophical Studies, 128, 539-563. DOI: https://doi.org/10.1007/s11098-004-7817-y
Hume, D. (1951). Traktat o naturze ludzkiej. Tłum. Cz. Znamierowski. Kraków: Polska Akademia Umiejętności.
Kringelbach, M., Berridge, K. (red.) (2010). Pleasures of the Brain. Oxford: Oxford University Press.
Kringelbach, M. (2017). Ośrodek przyjemności. Tłum. E. de Lazari. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
Lazari-Radek, de, K. (2014). Czym jest przyjemność? Czy definicja Henry’ego Sidgwicka jest wciąż aktualna? Etyka, 49, 23-40. DOI: https://doi.org/10.14394/etyka.477
Lazari-Radek, de, K. Singer, P. (2014). The Point of View of the Universe. Oxford: Oxford University Press. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199603695.001.0001
Locke, J. (1955). Rozważania dotyczące rozumu ludzkiego. Tłum. B. Ga- wecki. Warszawa: PWN.
Quinn, W. S. (1968). Pleasure – Diposition or Episode? Philosophy and Phenomenological Research, 28, 578-586. DOI: https://doi.org/10.2307/2105693
Panhelhum, T. (1956). The Logic of Pleasure. Philosophy and Phenomeno- logical Research,17, 488-503. DOI: https://doi.org/10.2307/2104577
Ryle, G. (1951). The Concept of Mind. London: Hutchinson House.
Ryle, G. (1954). Dilemmas. The Tarner Lectures 1953. Cambridge: Cambridge University Press.
Ryle, G. (1970). Czym jest umysł? Tłum. W. Marciszewski. Warszawa: PWN.
Shizgal, P. (2010). Fundamental Pleasure Questions. W: M. Kringelbach i K. Berriage. Pleasures of the Brain (7-23). Oxford: Oxford University Press.
Sidgwick, H. (1907). The Methods of Ethics. 7th ed. London: Macmillan.
Wierzbicka. A. (1999). Emotions across Languages and Cultures. Cambridge: Cambridge University Press. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511521256
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Jak cytować
