Znajomość idei grup producenckich wśród uczniów szkół rolniczych

Dawid Bała

doi:10.18778/1508-1117.20.05

Autor

Dawid Bała Zakład Gospodarki Żywnościowej i Wsi Instytut Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

DOI:

https://doi.org/10.18778/1508-1117.20.05

Słowa kluczowe:

grupy producentów rolnych, szkoły rolnicze, program nauczania

Abstrakt

Celem artykułu jest określenie znajomości idei grup producentów rolnych w Polsce wśród uczniów szkół rolniczych. Pomimo szeregu inicjatyw podejmowanych na rzecz rozwoju grup producenckich, o charakterze promocyjnym czy edukacyjnym, integracja wśród polskich rolników nie jest popularna. Zwrócono uwagę, że tendencja do częstszego integrowania się rolników młodszych i lepiej wykształconych sugeruje, aby zainteresować się systemem kształcenia rolniczego. Stosunkowo dobrze rozbudowana sieć szkół rolniczych stanowi potencjał do upowszechniania idei grup producenckich, jednak w toku badania nie wykazano jednoznacznej zależności pomiędzy działalnością szkół a powstawaniem grup producenckich. Pomimo możliwości realizowania przez szkoły rolnicze modułu edukacyjnego dotyczącego funkcjonowania grup producenckich, znajomość idei wśród uczniów jest słaba.

Bibliografia

Dominiak J., 2012, Dostępność usług publicznych na terenie województwa wielkopolskiego, Poznań.

Hamerska I., Roczkowska-Chmaj S., 2008, Wykształcenie i wiek rolników a wskaźnik postępu naukowo-technicznego, „Inżynieria Rolnicza”, 11(109), Kraków, s. 75–82.

Kałuża H., Ginter A., 2014, Innowacje w gospodarstwach rolniczych młodych rolników, „Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu”, 361, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Wrocław, s. 89–98. DOI: https://doi.org/10.15611/pn.2014.361.09

Kania J., 2006, Znaczenie doradztwa w rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich, [w:] Miejsce doradztwa we wspieraniu rozwoju rolnictwa i wsi na Kujawach i Pomorzu, K-PODR, Minikowo, s. 22–35.

Kania J., 2014, System wiedzy i informacji rolniczej w rolnictwie polskim, „Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu”, 360, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Wrocław, s. 55–62. DOI: https://doi.org/10.15611/pn.2014.360.06

Kołoszko-Chomentowska Z., 2008, Wykształcenie ludności rolniczej jako determinanta rozwoju rolnictwa, „Zeszyty Naukowe SGGW – Ekonomika i Organizacja Gospodarki Żywnościowej”, 67, Wydawnictwo SGGW, Warszawa, s. 79–86.

Krzyworzeka A., 2011, Funkcjonowanie wiedzy rolniczej, „E-mentor”, nr 3(40), Warszawa, s. 58–62.

Krzyżanowska K., 2000, Skuteczność upowszechniania postępu organizacyjnego w rolnictwie – strategie doradcze, SGGW, Warszawa.

Program nauczania przedmiotu Spółdzielczość i grupy producentów w warunkach gospodarki rynkowej, 2014, Krajowe Centrum Edukacji Rolniczej, Brwinów.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 lutego 2012 roku w sprawie podstawy programowej kształcenia w zawodach (Dz.U., 2012, poz. 184).

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 stycznia 2012 roku w sprawie kwalifikacji rolniczych posiadanych przez osoby wykonujące działalność rolniczą (Dz.U., 2012, poz. 109).

Ustawa z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U., 1991, nr 95, poz. 425).

Ustawa z dnia 15 września 2000 roku o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U., nr 88, poz. 983 ze zm.).

Wasilewski K., 2011, System kształcenia rolniczego – stan i perspektywy, [w:] Domalewski J. (red.), Zadania i funkcje szkół rolniczych w Polsce, Warszawa, s. 33–55.

stat.gov.pl/bdl (dostęp: 2.10.2014).

www.minrol.gov.pl (dostęp: 2.10.2014).