Sposób na bregmę
DOI:
https://doi.org/10.18778/1730-2366.03.20Abstrakt
Jednym z warunków powodzenia wielu typów eksperymentów elektrofizjologicznych, prowadzonych in vivo, jest precyzyjne umieszczenie czubka m ikroelektrody w konkretnej strukturze mózgu zwierzęcia. By sprostać temu wymaganiu stosuje się technikę stereotaksji, służąca do precyzyjnego implantowania elektrod, sąd mikrodializacyjnych oraz innych mikroczujników w strukturach mózgowia ssaków, podczas eksperymentów prowadzonych in vivo. By zapewnić odpowiednią precyzję manipulacji stereotaktycznych stosuje się wysokiej klasy sprzęt mechaniczny oraz najnowsze, sporządzone przez specjalistów atlasy stereotaktyczne. Ponadto, niezbędne jes t bardzo dokładne i prawidłowe wyznaczenie położenia punktów charakterystycznych czaszki, będących odniesieniem dla manipulacji stereotaktycznych. Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie udoskonalonego i praktycznie przetestowanego w Pracowni Neurofizjologii i Chronobiologii UJ sposobu wyznaczania punktów odniesienia dla manipulacji stereotaktycznych. Nowa metoda zostanie zilustrowana na przykładzie czaszki, powszechnie wykorzystywanego w badaniach laboratoryjnych, szczura rasy Wistar.Pobrania
Bibliografia
V. Horsley i R.H. Clarke. The structure and functions of the cerebellum examined by a new method. Brain, 31:45-124, 1908. DOI: https://doi.org/10.1093/brain/31.1.45
G. Paxinos i C. Watson. The rat brain in stereotaxic coordinates. Fourth Edition. Academic Press 1998.
L.W. Swanson. Brain M aps: Structure o f the Rat Brain. Second Edition. Elsevier 1998.
L. Kruger, S. Saportai L.W . Swanson. Photographic Atlas of the Rat Brain: The Cell and Fiber Architecture Illustrated in Three Planes with Stereotaxic Coordinates. Cambridge University Press 1995.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
